Χρηματοοικονομικὴ κρίσις. Τὸ ἀναγκαῖον στάδιον τῆς πλανητικῆς ἀπελευθερώσεως

 

Νέα χρηματοπιστωτικὴ κρίσις πιθανὸν νὰ ἐντείνῃ τὸν Δυτικὸ ἐμφύλιο πόλεμο στὴν Οὐάσινγκτον, στὴν Εὐρώπη, στὴν Βραζιλία καὶ ἀλλοῦ.

τοῦ B. Fulford,
2018-05-29

Οἱ Σιωνιστὲς ἀπέτυχαν στὴν πρόσφατο προσπάθειά τους νὰ ἐκτροχιάσουν τὴν εἰρηνευτικὴ συμφωνία μὲ τὴν Βόρειο Κορέα, χρησιμοποιώντας τὸν πράκτορά τοτς Τζον Μπόλτον γιὰ νὰ ἐκδώσῃ προκλητικὲς δηλώσεις. Ἡ κίνησις αὐτὴ ὑποτίθεται ὅτι θὰ συντονιζόταν μὲ μίαν ἐπίθεση κατὰ τῆς Νοτίου Κορέας ἀπὸ ἔνα Ἰσραηλινὸ ὑποβρύχιο ποὺ θὰ προσποιεῖτο ὅτι εἶναι Βορειοκορεατικό, λὲν οἱ πηγὲς τοῦ Πενταγώνου. Τὸ ἀποτέλεσμα ὅμως ἦταν, πὼς οἱ Σιωνιστὲς ἔχασαν ἀκόμη ἕνα ὑποβρύχιο κοντὰ στὴν Νότιο Κορέα. Συνέχεια →

Φυσικὰ καὶ τὴν …ἤπιαμε!!!

Αὐτὸ μὲ τὶς «ἑλληνικές» μπῦρες, τὶς ὁποῖες σπεύδουν ἅπαντες, μὲ «ἐθνικὴ ὑπερηφανεία» νὰ καταναλώσουν, καιρὸς εἶναι νὰ τεθῇ ὑπὸ νέα πρίσματα, πιὸ ἐλληνικά. Κι ἐπεὶ δὴ ἀκριβῶς ἡ παραπληροφόρησις, ἡ προπαγάνδα καί, κυρίως, τὸ χρῆμα εἶναι ἄφθονο, καλὸ εἶναι, ἐπὶ τέλους, νὰ γίνουμε λίγο-λίγο συνειδητοὶ καταναλωτές. Διότι δὲν ἀρκεῖ μόνον τὸ ὄνομα κάποιου νὰ εἶναι (πλαστογραφημένα) ἑλληνικό. Πρέπει καὶ νὰ εἶναι ἑλληνικό.

Μπῦρες καὶ πάλι λοιπὸν σήμερα. Ἑλληνικὲς μπῦρες κι ὄχι …«ἑλληνόφωνες»!!!

Συνέχεια →

Δίκαια τῶν λαῶν ποὺ ὁρίζονται ἀπὸ …πολυεθνικές!!!

Τὸ 1986 δούλευα στὸ ξενοδοχειο St. Nicolas Bay στὸν Ἅγιο Νικόλαο.
Εἶχα ἕναν πελάτη Ἀμερικανό, δὲν θυμᾶμαι τὸ ἐπωνυμό του, μετὰ ἀπὸ τόσα χρόνια, ἀλλὰ τὸ μικρό του ὄνομα ἦταν William καὶ τὸν φωνάζαμε mr Bill. Καλὸς ἄνθρωπος, εὐκατάστατος (ἑλληνιστὶ φραγκάτος), σοβαρός, μετρημένος μὲ ἀγάπη στὸν διάλογο. Συνέχεια →

Φοβήθηκε τό …παρακράτος τούς Ἕλληνες;

Ἀντί-συγκέντρωσις, λέει, τὴν Κυριακὴ 13 Μαΐου, τὴν ὥρα ποὺ εἶχε ὁρισθῆ συγκέντρωσις κατὰ τῆς κάρτας τοῦ πολίτου καὶ τῶν ἠλεκτρονικῶν ταὐτοτήτων.
Ἀντί-συγκέντρωσις, λέει, στὸ ὄνομα τῆς (ποίας;;) ἐλευθερίας τῆς …διαφωνίας!!!
Ἀντί-συγκέντρωσις, λέει, κάποιων ποὺ διαφωνοῦν μὲ τοὺς διαφωνοῦντες γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς ἠλεκτρονικῆς κάρτας δουλοποιήσεώς μας.

Συνέχεια →

Ῥαγιάδες οἱ γονεῖς μας, ῥαγιάδες κι ἐμεῖς…

Οὐδέποτε πρέπει νὰ ξεχνᾶμε πὼς εἴμαστε (ἀκόμη) ῥαγιάδες.
Οὐδέποτε.
Καί, πάντα κατὰ νοῦ μας πρέπει νὰ ἔχουμε πὼς τοὐλάχιστον τὰ παιδιά μας, ἢ ἔστᾦ τὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν μας, θὰ πρέπη νὰ παύσουν νὰ εἶναι ῥαγιάδες…
Κι αὐτὸς ὁ ἱερὸς ἀγὼν εἶναι τὸ χρέος μας…
Συνέχεια →

Ὑπερασπίζουμε (πρωτίστως) τὴν λογική μας

Εἶναι κωμικοτραγικὸς ὁ κόσμος μας.
Γελοία κωμικοτραγικός.

Καὶ δὲν ἀναφέρομαι μόνον στὰ ἐντὸς τῶν συνόρων μας ἀνθρωποειδῆ σκουπίδια, ἀλλὰ σὲ ὅλα τὰ ἀνθρωποειδῆ σκουπίδια τοῦ πλανήτου μας, ποὺ ὄχι μόνον κυκλοφοροῦν ἐλεύθερα, ἐκτοξεύοντας τὶς …ἀπόψεις τους, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον, σὲ ἀρκετὲς περιπτώσεις, καθοδηγοῦν καὶ ὁλόκληρες πληθυσμιακὲς ὁμάδες, λόγῳ τῆς ἀπεριορίστου προβολῆς ποὺ …τυγχάνουν (;;;) ἐκ τῶν Μέσων Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως. Τόσο πολὺ μάλιστα προβάλλονται αὐτὰ τὰ ἀνθρωποειδῆ σκουπίδια, ὡς …πρότυπα, ποὺ καταλήγουμε ἅπαντες στὸ νὰ μὴν τὰ προσπερνᾶμε, ἀλλὰ νὰ ἑστιαζόμεθα ἐπάνω τους καὶ νὰ …διαπραγματευόμεθα τὸ ἐὰν εἶναι μεγάλου βεληνεκοῦς ἡ βλακεία τους, ἢ μικροῦ. Συνέχεια →