
γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Κάποια στιγμὴ ὑπήρξαμε παιδιά … κάναμε ὄνειρα καὶ μὲ Ἁγνὴ Καρδιὰ ζητούσαμε νὰ πραγματοποιηθοῦν.
Ἄλλα ἐπραγματοποιήθησαν… ἄλλα ὄχι. Σὰν παιδιὰ ὅμως εἴχαμε δύο ἀνίκητα ὅπλα:
Τὴν Ἁγνῆ Καρδιά, καί …
τὴ Δύναμι τοῦ Ὀνείρου … Συνέχεια
«…………………Στερημένη ἀπό πνεῦμα ἐσύ θά φθαρῇς, χωρίς τήν χώρα, πού τό πνεῦμα της, ἐσένα Εὐρώπη, δημιούργησε»
Günter Grass.
Συνέχεια

Ὅταν πρὸ μερικῶν ἐτῶν διάβασα τὴν παρακάτω εἴδησι, δὲν μποροῦσα νὰ τὴν κατανοήσω ἀπόλυτα. Κάτι πάσχιζα νὰ καταλάβω, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ ὅ,τι οἱ γνώσεις μου τότε ἦταν περιορισμένες στὰ τῆς βιολογίας καὶ τῆς γενετικῆς, μποροῦσα νὰ συμπεράνω μόνον πὼς αὐτὴ ἡ συμπεριφορὰ τοῦ καλαμποκιοῦ ἦταν κάτι ποὺ εἶχε νὰ κάνῃ μὲ γενικοτέρους κανόνες τῆς Φύσεως.
Δῆλα δή, ὅταν ἔχουμε ἕνα καλαμπόκι ποὺ ἀναπτύσσεται σὲ τέτοια ὕψη, δίχως χημικὰ πρόσθετα καὶ δίχως παρέμβασιν στὸν γενετικό του κώδικα, μὲ μοναδικὴ βοήθεια ἀπὸ τὰ ψυχανθή, τότε κάτι ἔχουμε μάθει στραβὰ καὶ δυστυχῶς τὸ ἐπαναλαμβάνουμε διαρκῶς! Συνέχεια
Στο έπος της Ιλιάδας ο μεγάλος ποιητής της αρχαιότητας, Όμηρος αναφέρει: «Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης». Πολλά χρόνια αργότερα, ένας άλλος αρχαίος τραγικός ποιητής, ο Αισχύλος αναφέρει στην τραγωδία “Πέρσαι”: «Ω παίδες Ελλήνων, ίτε ελευθερούτε πατρίδ΄ ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων νυν υπέρ πάντων αγών».
Οι παραινέσεις αυτές των αρχαίων μας τραγικών ποιητών, είναι διαχρονικές και μας ακολουθούν μέχρι τις ημέρες μας σε περιόδους ειρήνης αλλά και πολέμου. Προκειμένου, όμως, η πατρίδα μας να είναι αξιόμαχη προς κάθε ξένη επεκτατική επιβολή, θα πρέπει εν καιρώ ειρήνης, όλοι οι άρρενες της χώρας μας να εκτελούν ευχάριστα την υπέρτατη υποχρέωση προς την πατρίδα, που δεν είναι άλλη από Συνέχεια

ΓΙΑΤΙ…
ἀρνοῦμαι νά ἀλλάξω.
Γιατί τόσα χρόνια προσπαθοῦσα νά γίνω καλύτερη. Πῆγα στό σχολεῖο προσπαθώντας νά γίνω καλή μαθήτρια. Ἔκανα ἀθλητισμό καί προσπαθοῦσα νά γίνω πρωταθλήτρια. Σπούδασα (δέν ἔχει σημασία τί) καί δούλεψα πάνω στό ἀντικείμενό μου προσπαθώντας νά γίνω κορυφή στόν κλάδο μου.
Ε λοιπόν ξέρετε κάτι; Εἶχα κάνει λάθος. Εἶχα βάλει λάθος προτεραιότητες.
Δέν ἔπρεπε νἄ διαβάζω. Θά περνοῦσα τίς τάξεις ἔτσι κι ἀλλιῶς. Τό σύστημα βλέπεις!
Δέν ἔπρεπε νά κάνω σκληρές προπονήσεις. Θά ἔπαιρνα κάτι βοηθήματα, κανένα χαπάκι καί θά ἤμουν πρωταθλήτρια. Τό σύστημα βλέπεις!
Δέν χρειαζόταν, ὅσο ἤμουν ὑπάλληλος, νά δουλεύω ἀποδοτικά, τίμια και εὐσυνείδητα. Ἀρκοῦσε νά Συνέχεια