Ἀναμνήσεις.

Ἔχουμε ἀναμνήσεις ποὺ μοιάζουν στὴν μνήμη μας σὰν πίνακες ζωγραφικῆς, μὲ θέματα καὶ πρόσωπα συχνὰ ἀσήμαντα, ζωγραφισμένα σὲ κάποια ἁπλῆ στιγμὴ τῆς ζωῆς τους, χωρὶς σπουδαία γεγονότα ἢ πολλὲς φορὲς χωρὶς καθόλου γεγονότα, σὲ ἔναν πίνακα χωρὶς τίποτα τὸ ἐξαιρετικὸ καὶ χωρὶς μεγαλοπρέπεια…
Ἐν τοῦτοις ὅμως μᾶς προκαλοῦν εὐχάριστα συναισθήματα.

Ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ τὶ ἔκανε τὴν μνήμη μου νὰ κρατήσει αὐτὲς τὶς στιγμές, τὶς ἀθῶες σκηνές, ποὺ δὲν ἔχουν ἰδιαίτερη χαρά. οὔτε ἰδιαίτερη λύπη, ἀλλὰ καθὼς διανύω τὴν ἀποστάση μὲ τὸν νοῦ μου, ἀνάμεσα σὲ αὐτές, μοῦ προκαλοῦν μιὰ γλυκιὰ τρυφερότητα. Συνέχεια

Διαβάζω ἤ μου ὑπαγορεύουν τό πῶς νά «διαβάζω»;

Διότι το να διαβάζεις πίσω από την είδηση είναι δύσκολο και ειδικά αν σου τα λένε αντίθετα από αυτά που έχεις συνηθίσει ν’ ακούς…
Κι ακόμα δυσκολότερο είναι να παράγεις υλικό προς διάβασμα.

Όλα αυτά προϋποθέτουν  ΠΟΛΥ χρόνο και ΛΙΓΑ προβλήματα.
Ειδικά αν έχεις οικογένεια, επιχείρηση που βουλιάζει και δάνεια να τρέχουν,  δεν έχεις ούτε χρόνο, ούτε διάθεση να μπεις σε τέτοια απαιτητική διαδικασία και να ψάξεις πίσω από την είδηση…
Είναι όλα πιο εύκολα βλέποντας τηλεόραση…
…όπου φυσικά το αντίτιμο είναι να αποδεχτείς την πλάνη και την απάτη ως αληθινά κι απαραίτητα.
Συνέχεια

Διαβιῶντας στὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν τῶν …ΤΙΠΟΤΑ!!!

Τελικῶς ἐὰν γιὰ μίαν καὶ μόνη στιγμὴ χάσῃ κάποιος τὴν αἴσθησιν τοῦ …γελοίου ποὺ ἐπικρατεῖ γύρω του, πάει κι αὐτός… Ἐχάθη!!!
Μαζὺ μὲ τὸν ὅποιον …κόσμο του!!!
Διότι ὅσο περισσότερη ἀξία καὶ σημασία δίδουμε στὸ γελοῖον, ἐπιτρέποντάς του νὰ ἐκφράζεται, τόσο ταχύτερα θὰ μᾶς τραβήξη στὸν πᾶτο μαζύ του, τὸ σύστημα ποὺ τὸ τροφοδοτεῖ…

Στὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν ὅμως τοῦ 2014 περίσσεψε καὶ τὸ γελοῖον καὶ τὸ …ΤΙΠΟΤΑ καὶ οἱ ΤΙΠΟΤΑ!!!
Προβάλλονται ὅλων τῶν εἰδῶν οἱ μαϊντανοί, τὰ καλὰ παιδιὰ τοῦ συστήματος, τὰ σκουλήκια καὶ τὰ σκουπίδια…
Ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἁπλό: Συνέχεια

Μία περίεργη σιωπὴ τῶν ΜΜΕ…

Τὰ ΜΜΕ εἶναι πολὺ συνεπὴ στὸ νὰ μᾶς ἀναφέρουν τὶς ἐπιθέσεις καὶ τὰ ἐγκλήματα κατὰ γυναικῶν σὲ ὅλες ἐκεῖνες τὶς χῶρες σὲ Ἀσία καὶ Ἀφρική.
Ὅμως περιέργως τηροῦν σιγὴ ἰχθύος γιὰ τὶς ἐπιθέσεις κατὰ τῶν γυναικῶν ἐδῶ Εὐρώπη. Συνέχεια

Σιδηρὰ Ἐποχή.

Ὡς πρὸς τὸ Ἐπέκεινα ὑπάρχουν δύο κύριοι ῥυθμοί ἢ κινήσεις. Ὅταν εἴμαστε στὴν Χρυσὴ Ἐποχή τότε ἡ κίνηση εἶναι ἀπὸ πάνω πρὸς τὰ κάτω καὶ ἀπὸ μέσα πρὸς τὰ ἔξω. Κυριαρχεῖ ἡ Παράδοση καὶ ἡ ἀπευθείας ὑψηλὴ κι ἐσωτερικὴ σύνδεση μὲ τὸ Κέντρο, ὁπότε ὁ σπόρος φύεται καὶ ἀπλώνει δομῶντας τὴν ἐξωτερικὴ φόρμα, τὸ περίβλημα δηλαδὴ ποὺ καλεῖται θρησκεία. Ἡ ἐξωτερικὴ φόρμα εἶναι ζεστὴ καὶ εὔκαμπτη καὶ ἐπιδέχεται δόμηση δηλαδὴ σκελετό καὶ αὔξηση πάνω σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο. Ἐκεῖ δημιουργοῦνται -καὶ διαφοροποιοῦνται- πολλά καὶ ὠφέλιμα κλαδιά. Συνέχεια

Ὅ,τι μᾶς ηὗρε…

Ὅ,τι μᾶς εὑρῆκε καὶ ὅ,τι μας λύπησε…

Ἔκτοτε, μὲ ἐξαίρεσι ἴσως τὴν Μαίρη Λῶ, ἔπεσαν σὰν τὰ κοράκια ἀπὸ τὴν Brenda Lee μέχρι τὴν Ἀλεξίου καὶ πιὸ πέρα δεκάδες ἀντιγραφεῖς «καλλιτέχνες», νὰ ἀπομυζήσουν κάτι ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ ἀρχετύπου, ἁπλᾶ καὶ μόνο γιὰ νὰ πουλήσουν τὸ κάτι τίς παραπάνω… Συνέχεια