Αὐτὴ ἡ ψύχωση μὲ τὴν διατροφὴ κατάφερε νὰ καταστρέψει, νὰ ἰατρικοποιήσει κάθε μπουκιά μας.
Σκέψου πρὶν φᾶς!
Πόσες θερμίδες, πόσα λιπαρά!!!
Τὸ τραπέζει ἔπαψε νὰ εἶναι βωμὸς γεύσεων ἀλλὰ ἕνας πάγκος φαρμακείου, ποὺ ζυγίζουμε σχολαστικὰ τὰ λίπη καὶ τὶς θερμίδες καὶ μασουλᾶμε μὲ ἐπιμέλεια τὰ φαγητὰ ποὺ δὲν εἶναι παρὰ φάρμακα.
Ἐὰν κάποιος ἀπολαμβάνει αὐτὸ ποὺ τρώει, χωρὶς ἐνοχές, τότε μπορεῖ νὰ φάει τὶς σωστὲς ποσότητες καὶ νὰ κάνει τὶς σωστὲς ἐπιλογές.
Συνέχεια
Τὸ μόνον ποὺ κάνει εἶναι νὰ ἀδειάζει τὸ παρὸν ἀπὸ τὶς χαρές…
Ἔγραφε ἡ Γιώτα.
Πόσο δίκαιον ἔχει;
Ἄγχος… Τί σημαίνει ἄγχος;
Φόβος…
Τί σημαίνει φόβος;
Ἀπουσία φωτός, γνώσεως, εἰκόνας…
Δῆλα δή;
Τί εἶναι τό ἄγχος;
Συνέχεια
Τὸ νὰ βλέπῃς πιὰ ἀστέγους στὰ σκαλιὰ πολυτελῶν κτιρίων στὸ κέντρο τῶν Ἀθηνῶν ἔχει γίνει μιὰ συνηθισμένη εἰκόνα ποὺ τὴν ἔχουμε δεῖ τόσες φορές, τόσο ποὺ ὁ ἐγκέφαλος μᾶς κοντεύει νὰ ἀρχίσῃ νὰ τὴν προσλαμβάνῃ σὰν κάτι φυσιολογικό ….
Ὑπάρχουν αὐτοὶ ποὺ καταρῶνται τὰ χρήματα καὶ τὰ θεωροῦν μιὰ ἀναγκαία ἀνηθικότητα, ὑπάρχουν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὰ θεοποιοῦν. Κατὰ τὴ γνώμη μου ἡ χυδαιότης τοῦ χρήματος δὲν ἔγκειται στὴν ὕπαρξί του ἀλλὰ στὴν ἔλλειψί του, στὴν σπανιότητα του καὶ στὴν ἄνισο κατανομή του .
Ἡ πτώχεια συσσωρεύει στερήσεις καὶ ταπεινώσεις καὶ ἐπεκτείνει τὴν δυσφορία καὶ τὴν ντροπή. Συνέχεια
Εἴμεθα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ καταπιανόμεθα μόνον μὲ τοὺς φόβους μας… ὄχι μὲ τὰ θέλω μας.
Εἴμεθα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ δίδουμε χῶρο στὰ «πρέπει» μας κι ὄχι σὲ αὐτὰ ποὺ πηγάζουν ἀπὸ μέσα μας.
Εἴμεθα πάρα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ χάνουμε τὸν χρόνο μας μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς κρατοῦν δεσμίους στὸ παρελθὸν κι ὄχι μὲ αὐτὰ ποὺ μποροῦν νὰ μᾶς δόσουν ὤθησι γιὰ τὸ μέλλον…
Ναί, τὸ κλασσικὸ ῥιγέ, αὐτὸ ποὺ μᾶλλον ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καταργηθῇ, ἀλλὰ τελικῶς ἐπικρατεῖ καὶ μάλιστα ἐπιβάλλεται σὲ ὅλους νὰ τὸ φορέσουν.
Οὐσιαστικῶς δὲν εἶναι μόδα ἀλλὰ ἐπιταγή. Δῆλα δὴ διαταγή, ἤ ἄλλως ἀναγκαστικὸν μέτρον, γιὰ νὰ μᾶς διαχωρίζουν ἀπὸ τοὺς εἰσαγωμένους ποὺ διόλου ὑποχρεοῦνται σὲ ἀνάλογον μέτρον.
Ἡ ἀπουσία δράσεως εἶναι αὐτὸ γιὰ τὸ ὁποῖον ζητᾶμε ἀπὸ τοὺς ἑαυτούς μας συχνὰ ἐξηγήσεις.
Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερος πόνος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ βιώνει κάποιος γιὰ ὅσα δὲν ἔκανε.
Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία γιὰ αὐτοὺς ποὺ διαβιοῦν γύρω μας, παρὰ μόνον γιὰ ὅσα τοὺς διέφυγαν.
Δὲν ὑπάρχει πιὸ ἀποτυχημένη στάσις ζωῆς, ἀπὸ αὐτὴν ποὺ τὰ ἄτομα κρύβουν αὐτὸν τὸν πόνο σὰν νὰ μὴν ὑπάρχῃ…
Συνέχεια
