Πρὸ ἡμερῶν, ὅπως ἀκούσαμε καὶ διαβάσαμε, πὼς βόμβα (κι ὄχι σκέτα γκαζάκια) ἐτοποθετήθη στὸ βιβλιοπωλεῖον Γεωργιάδου.
Ταὐτοχρόνως πακέτα μὲ μηχανισμοὺς ἐκρηκτικοὺς παρήλασαν εἰς τὰς Εὐρώπας, μὲ στόχους ὑψηλοὺς ἀξιωματούχους καὶ ἀποστολεῖς κάτι …γεωργιάδηδες καὶ κάτι κικίλιες.
Κι ἀμέσως μετὰ τὰ πρακτόρια τοῦ πSoros, «πυρῆνες τῆς φωτιᾶς», ἀνέλαβαν πάσαν δυνατὴν εὐθύνη γιὰ τὰ τεκταινόμενα. Συνέχεια

Φωτογραφία:
Πάντως, ὅ,τι καὶ νὰ λέτε ἐσεῖς, μὲ ἀφορμὴ τὴν ὑπόθεσι Μπελογιάννη, γιὰ μνημεία, μουσεία, λῆθες, ἐθνικὲς συμφιλιώσεις καὶ τὰ τοιαύτα, ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι μεταπολεμικῶς τὸ μεγαλύτερο καὶ τὸ πιὸ ἀποφαιστικῆς σημασίας βῆμα πρὸς τὴν κατεύθυνσι τῆς ὁριστικῆς ἐθνικῆς συμφιλιώσεως, στὴν πράξι ἦταν ὁ νόμος περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν.