«364 λέξεις για τις επιδράσεις που έχει η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας»
Γράφει ο Βασίλης Συμεωνίδης
Στην αρχαία ελληνική έχουμε συχνή χρήση μετοχών και απαρεμφάτων, μονολεκτικών επιρρηματικών προσδιορισμών, σύνθετων λέξεων με προθέσεις και πλουσιότερο κλιτικό σύστημα. Αυτά η νεοελληνική τα έχει αντικαταστήσει με τη χρήση δευτερευουσών προτάσεων και περιφράσεων. Ο σύνθετος, πυκνός λόγος της αρχαίας ελληνικής είναι ξένος στη νεοελληνική γλώσσα που είναι αναλυτική.
Η παράλληλη διδασκαλία δύο μορφών της γλώσσας προκαλεί την άστοχη χρήση τύπων και τρόπων της αρχαίας, τη διείσδυση της στη νεοελληνική και τη διατάραξη της δομής που έχει η νεοελληνική.
Νά καὶ ἕνα ἄρθρο ἐκπαιδευτικοῦ ἀπὸ τὸ δδ:
Τοὐλάχιστον δὲν θὰ ὑπάρχῃ φοροδιαφυγὴ στοὺς …ἀστέγους, τοὺς ἐπαίτες, τοὺς νεοπτώχους!!!
Μάλλον τὴν ἐβαρύναμε… Τὴν ἐκουράσαμε… Τὴν ῥουφήξαμε… Τὴν καταστρέψαμε…