364 λέξεις γιὰ τὶς ἐπιδράσεις τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώσσης…

Νά καὶ ἕνα ἄρθρο ἐκπαιδευτικοῦ ἀπὸ τὸ δδ:

«364 λέξεις για τις επιδράσεις που έχει η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας»

Γράφει ο Βασίλης Συμεωνίδης

Στην αρχαία ελληνική έχουμε συχνή χρήση μετοχών και απαρεμφάτων, μονολεκτικών επιρρηματικών προσδιορισμών, σύνθετων λέξεων με προθέσεις και πλουσιότερο κλιτικό σύστημα. Αυτά η νεοελληνική τα έχει αντικαταστήσει με τη χρήση δευτερευουσών προτάσεων και περιφράσεων. Ο σύνθετος, πυκνός λόγος της αρχαίας ελληνικής είναι ξένος στη νεοελληνική γλώσσα που είναι αναλυτική.

Η παράλληλη διδασκαλία δύο μορφών της γλώσσας προκαλεί την άστοχη χρήση τύπων και τρόπων της αρχαίας, τη διείσδυση της στη νεοελληνική και τη διατάραξη της δομής που έχει η νεοελληνική.

Συνέχεια

Καί ἐμπόριο παιδιῶν (ἀκόμη) κάνουμε;

Ὁ πατέρας μου εἶναι παιδὶ τῆς κατοχῆς. Ἡ ἀδελφή του ἦταν παιδὶ τοῦ ἐμφυλίου. Ἐχάθη. Ὅπως ἐχάθησαν καὶ χιλιάδες ἄλλα παιδιά, τῶν ὁποίων οἱ γονεῖς ἐτελείωσαν εἶτε στὸν ἐμφύλιο, εἶτε στὴν κατοχή, δίχως ποτὲ νὰ μάθουν οἱ δικοί τους τὸ ἐὰν ζοῦν ἤ ἐὰν κι αὐτὰ κάπου, κάπως ἐτελείωσαν…
Ὑπῆρχαν πάντα ἀρκετὲς ἐνδείξεις γιὰ τὴν ἐπιβίωσι τῆς θείας μου ἀλλὰ οὐδέποτε ἀρκετὰ στοιχεῖα γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ πιάσουμε ἀπὸ κάπου τὴν ἄκρη τοῦ νήματος καὶ νὰ μάθουμε περισσότερα. Στὴν περιοχὴ τῆς ἐξαφανίσεώς της ὑπάρχουν καταγεγραμμένες ἐπίσης περισσότερες ἀπὸ δύο χιλιάδες ἐξαφανίσεις παιδιῶν, κάθε ἡλικίας. Πῶς κι ἀπό ποῦ ὅμως νά ἀρχίσουμε τήν ἔρευνα; Ἔζησε ἤ ὄχι; Κι ἐάν ναί, ποῦ; Πῶς; Μέ ποιούς;

Ἑπτὰ δεκαετίες ἔχουν περάσῃ ἀπὸ τότε. Ποιός νοιάζεται; Ἔτσι κι ἀλλοιῶς γιὰ πολλὰ χρόνια ἴσχυε, σὲ ἕναν βαθμό, τὸ «ὁ θάνατός σου ἡ ζωή μου».
Κάποιαν στιγμὴ ὅμως πιστέψαμε πὼς αὐτὸ ἔπαυσε… Πὼς τέλος μὲ τὸ ἐμπόριο παιδιῶν… Πὼς ἀπὸ ἕνα σημεῖον καὶ μετὰ τὰ παιδιὰ θὰ παρέμεναν στὶς οἰκογένειές τους… Χά!!! Συνέχεια

Τὸ …μέλλον τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν!!!

Καὶ τῶν …πολιτῶν του!!!Τοὐλάχιστον δὲν θὰ ὑπάρχῃ φοροδιαφυγὴ στοὺς …ἀστέγους, τοὺς ἐπαίτες, τοὺς νεοπτώχους!!!
Διότι ποιός ὁ λόγος ὑπάρξεως ἑνός Ἑλλαδοκαφριστικοῦ πολίτου ἐάν δέν ἔχῃ σοβαρή φορολογία νά πληρώνῃ; Ἐάν δέν συνδέεται ἄμεσα μέ τό Ἑλλαδοκαφριστάν; Ἐάν δέν τό συντηρῇ μέ τόν ἱδρώτα του καί τό αἷμα του;

Συνέχεια

Οἱ μασόνοι καὶ τὰ πράσινα ἄλογα!

Ο μασόνοι πο κυβερνον τν κόσμο!

Τ πρωτόκολλα τν σοφν τς Σιν!

Μυστικς λέσχες πορίζουν κόμη κα τν νάσα μας!

που κι ἐὰν κυττάξουμε γύρω μας, μία συνωμοσία, μία ψευτιά, μία πλάνη!

Λς κα ζομε σ μίαν εκονικ πραγματικότητα!

λλ δν εναι διόλου εκονική!

Εναι δική μας πραγματικότητα πο μς χουν στήσει δ κα πάρα πάρα πολλος αἰῶνες!

Συνέχεια

Ἡ Γῆ δὲν μᾶς χρειάζεται πλέον…

Μάλλον τὴν ἐβαρύναμε… Τὴν ἐκουράσαμε… Τὴν ῥουφήξαμε… Τὴν καταστρέψαμε…
Κι ἐπεὶ δὴ κάποιος κάποτε ἔγραφε πὼς ἐμεῖς θὰ γίνουμε ἡ μαγιὰ γιὰ τὸ ἐπόμενον βῆμα, ναί, νομίζω πὼς φθάνουμε ἐπὶ τέλους στὸ σημεῖον ἐκεῖνο ποὺ θὰ τελειώνουμε διὰ παντὸς μὲ αὐτὸ τὸ καφριστικὸ πρᾶγμα ποὺ θεωροῦμε ὡς πολιτισμό… Συνέχεια

Εὐτυχῶς ποὺ ἔχουμε τοὺς ξένους γιὰ νὰ ἐφαρμόζουν τὴν δικαιοσύνη στὸ Ἑλλαδοκαφριστάν!

Εἰλικρινῶς, οὐδόλως πλέον μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν θὰ μποῦν στὴν φυλακὴ κάποιοι, ἤ ὄχι. Οὔτε πολύ-σκοτιζόμουν στὸ παρελθόν.
Αὐτὸ ποὺ πάντα μὲ ἐνδιέφερε ἦταν νὰ πληρώσουν! Νὰ πληρώσουν σὲ χρῆμα καὶ σὲ εἶδος. Νὰ πληρώσουν καὶ αὐτὰ ποὺ ἅρπαξαν, μὲ τοὺς ὅποιους τόκους τους, ἀλλὰ κυρίως νὰ πληρώσουν ἠθικῶς, μὲ προσωπικὴ ἐργασία, γιὰ αὐτὰ ποὺ μᾶς ἐστέρησαν. Διότι πρὸ κειμένου αὐτοὶ νὰ περνοῦν θαυμάσια, κάποιοι ἄλλοι περνοῦν φρικτά… στὰ ὅρια τῆς αὐτοκτονίας. Συνέχεια