Μέχρι τὴν δεκαετία τοῦ -70 οἱ νορβηγοὶ ἦταν προηγμένοι ψαρᾶδες τῆς βόρειας θάλασσας και μιὰ ἀπὸ τίς σχετικὰ φτωχὲς χῶρες τοῦ Βοῤῥᾶ. Στὰ τέλη τοῦ -60 ἀνεκαλύφτησαν κοιτάσματα πετρελαίου στὴ θάλασσα καὶ στὴ συνέχεια ἀρχίζει μιὰ νέα σελίδα γιὰ τὴν χώρα. Τὸ σημαντικότερον ὅλων καὶ τὸ ἀξιοθαύμαστον εἶναι πῶς ἡ καθυστερημένη τεχνολογικὰ χώρα δὲν ἀνέθεσε τὴν ἄντληση τοῦ πετρελαίου της στοὺς κολοσσούς, ἀλλὰ ἀνέπτυξε δική της τεχνολογία καὶ τεχνογνωσία, ὥστε σήμερα νὰ παίζῃ στὴ διεθνῆ σκακιέρα. Τὸ νορβηγικὸ πετρέλαιο ἀνήκει στὸ νορβηγικὸ κράτος, τοὐτέστιν στὸ νορβηγικὸ λαὸ καὶ ὄντως ἀνήκει στὸ λαό. Σήμερα ἡ Νορβηγία ἔχει τὸ ὑψηλότερο κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα, 83.000 δολλάρια, μὲ τίς ΗΠΑ 47.000. Ὅμως ἡ σωφροσύνη τῶν Νορβηγῶν δὲν σταματᾶ ἐκεῖ. Δὲν διαθέτει τὸ πετρελαϊκὸ χρῆμα στὸ φαγοπότι. Διὰ νόμου, μόνο 4% τοῦ προϋπολογισμοῦ μπορεῖ νὰ καλυφθῇ ἀπὸ τὸ πετρελαϊκὸ χρῆμα. Παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸ εἶναι μεγάλο ποσὸ γιὰ τὰ πέντε ἑκατομμύρια Συνέχεια





