Κατάληψις πλατείας Σαπφοῦς. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀνθέλληνες
Γιὰ …«φάγωμα» μᾶς ἔχουν (οὔτως ἢ ἄλλως!!!)
«Τί; Δέν ἔπιασες τό νόημα; Ἐὰν δὲν σὲ σκοτώσουν οἱ κλέπτες τῆς μαφίας, θὰ τὸ κάνουν ἀργά-ἀργὰ οἱ μαφιόζοι τῆς πολιτικῆς…» Συνέχεια
Γερμανικὲς ἀλήθειες γιὰ τὴν «μιζέρια τῶν Ἑλληνων»!!!
Διάβασα τό, πραγματικὰ σκληρό, ἰσοπεδωτικὸ καὶ ἐξευτελιστικὸ γιὰ τὴν κυβέρνηση, ἄρθρον τοῦ γερμανικοῦ Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung μὲ τίτλο «Ἡ μιζέρια τῶν Ἑλλήνων».
Παρὰ τοῦ ὅ,τι σὲ μεγάλον βαθμὸ τὸ εὐρίσκω ἐμπαθὲς καὶ σκληρό, μὰ καὶ πολὺ «γερμανικό», ἐν τούτοις, δυστυχῶς, κρύβει ἀλήθειες. Ἂλήθειες ποὺ πονοῦν. Συνέχεια
Ξεχάσαμε μήπως τό τί σημαίνει …Μπένυ;
Τὶ θυμήθηκα μὲ τὴν ὑποψηφιότητα τοῦ Μπένυ ποὺ προωθεῖ ὁ Μητσοτάκης….
…..ὑπόθεσις 400 μεταγραφῶν φοιτητῶν ἀπὸ πανεπιστήμια Ἀνατολικῆς Εὐρώπης στὴν Θεσσαλονίκη, φοιτητὲς ποὺ «διεγνώσθηκαν» μὲ καρκίνο καὶ ἄλλες σοβαρὲς ἀρρώστιες. Συνέχεια
Γιατί ἡ ἀριστερά ἀπαιτεῖ ἀπό τούς Ἕλληνες νά ὑποταγοῦν σέ κάθε ἐχθρό τους;
Καί γιατί μονίμως πράττει ὅ,τι ἀπαιτεῖται γιά νά προκαλέσῃ δολιοφθορές σέ ἐμᾶς εἰδικῶς;
Θὰ παρακάμψουμε τὴν λατρεία τῆς ἀριστερᾶς (ΚΚΕ, τΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡCIA, μΠατΣοΚ, ΝΔ) πρὸς τοὺς λαθροεισβολεῖς, ἐφ΄ ὅσον εἶδαν φρέσκο ἐκλογικὸ σῶμα καὶ ἔπεσαν μὲ τὰ μοῦτρα νὰ τὸ μοιρασθοῦν μεταξύ τους.
Θὰ παρακάμψουμε καὶ τὶς θέσεις τῆς ἀριστερᾶς γιὰ τὴν ἐκστρατεία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἐφ΄ ὅσον ἰδεολογικῶς καὶ μόνον (ἂς ποῦμε) λειτουργήσαμε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες (κατ’ αὐτοὺς πάντα) ὡς ἰμπεριαλιστές. Ἀφῆστε δὲ ποὺ ὁ Λένιν κι ὁ Κεμὰλ ἦσαν τότε κολλητάρια.
Θά μποροῦσαν τά ἀνόητα καί φανατικά αὐτά κομματόσκυλα νά πράξουν διαφορετικά;
Θά μποροῦσαν οἱ καλοπληρωμένοι διαφωτιστές τους νά δράσουν ὑπέρ μας;
Δὲν νομίζω…
Διαβιώντας ἀνάμεσα σὲ εὐχολόγια, ἐλπίδες καὶ σκληρὴ …πραγματικότητα!!!
Δύσκολη περίοδος αὐτὴ ποὺ διανύουμε. Πολὺ δύσκολη. Ὅλος ὁ κακός μας ἑαυτός ἐξωτερικεύεται, λόγῳ τῶν τόσων καὶ τόσων φόβων, ποὺ ἐλέῳ μνημονίων, ἔχουν γιγαντωθῆ μέσα μας. Δύσκολη περίοδος καὶ παράλογος. Δύσκολη καὶ ἐμφυλιοπολεμική.
Ὅσο, ἀπὸ τὴν μία, πυκνώνουν οἱ φωνὲς τοῦ (ἐμφύτου μας) πατριωτισμοῦ, τόσο ἀπὸ τὴν ἄλλην θορυβοῦν οἱ φωνὲς τῶν «λογικῶν», τῶν, συνειδητῶν ἢ μή, πλανεμένων καὶ τῶν ἐξαγορασμένων, ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, μᾶς προβληματίζουν καὶ μεγιστοποιοῦν τὰ διλήμματα καὶ τὰ ἐρωτηματικά μας.
Δύσκολη περίοδος καὶ ἀκόμη πιὸ δύσκολη ἡ ἐπιλογὴ τοῦ τὶ νὰ κάνουμε. Νά πολεμήσουμε; Νά μή πολεμήσουμε; Νά σκύψουμε περισσότερο; Νά φύγουμε ἀπό τήν χώρα; Νά σφυρίξουμε ἀδιάφορα; Ἤ νά μετατραποῦμε σέ σφάγια; Συνέχεια