~ Ήρθαν εδώ απρόσκλητοι, παράνομοι…
Ύστερα κατάφεραν και νομιμοποιήθηκαν…
Ύστερα απαίτησαν: «Θέλουμε τζαμιά!»…
Ύστερα άρχισαν να μουρμουρίζουν: «Οι γυναίκες σας ντύνονται σαν πόρνες κι εσείς είστε άπιστοι που τρώνε ακάθαρτα ζώα και πίνουν αλκοόλ!»… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀντικατάστασις πληθυσμῶν
Εὐτυχῶς ποὺ δὲν μᾶς στειρώνουν!
Ὅταν πέρασε τὸ ΔΝΤ τοῦ σιωνιστικοὺ κεφαλαίου ἀπὸ τὸ Περοὺ …δὲν ἀπαίτησε ἁπλᾶ νὰ ξεπουλήσουν σὲ τοκογλύφους ὅ,τι πιὸ παραγωγικὸ εἶχε ἡ χώρα, …ἀλλὰ τοὺς ἐπέβαλε νὰ προχωρήσουν σὲ ὑποχρεωτικὲς μαζικὲς ΣΤΕΙΡΩΣΕΙΣ γυναικῶν καὶ ἀνδρὼν, ὥστε να μὴν ἐπιβαρύνεται τὸ κράτος μὲ ἄσκοπα ἔξοδα καὶ νὰ μπορῇ νὰ ἐξυπηρετῇ τοὺς τοκογλύφους καὶ τὰ τοκογλυφικὰ δάνεια, μὲ συνέπεια. Μέσα σὲ μία δεκαετία τοῦ 20ου αἰῶνα (1990-1999), κι ὄχι τοῦ μεσαίωνα, στειρώθηκαν διὰ τῆς βίας, σὰν να ἤταν ζῷα, … 314.605 Συνέχεια
Τὸ τέμενος καὶ οἱ… τεμενάδες τοῦ κ. ὑπουργοῦ
Γράφει ὁ Νατσιὸς Δημήτριος, δάσκαλος ΚιλκὶςΤὸ 1985 ἐκοιμήθη μία προγιαγιά μου, ἑκατὸ χρονῶν, μητέρα τῆς γιαγιᾶς μου. Εἶχε γεννηθεῖ τὸ 1890 περίπου στὸν Μοσχοπόταμο Πιερίας, δηλαδή, ὅταν ἀκόμη ἡ Μακεδονία βίωνε τὴν «θαυμαστὴ τάξη», ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ἡ χαριτόβρυτος κ. Ρεπούση, τῆς Τουρκοκρατίας. Ὁ Μοσχοπόταμος, ἡ Δρυάνιστα ὅπως λεγόταν τότε, ἦταν κεφαλοχώρι, γι’ αὐτὸ εἶχε καὶ σταθμὸ Τούρκων χωροφυλάκων, τοὺς ζαπτιέδες ἢ νιζάμηδες ὅπως τοὺς ἔλεγαν, μὲ ἀποστροφή, οἱ παπποῦδες μας. Συνέχεια
Πολὺ ὑπάκουος αὐτὸς ὁ ὀργανισμὸς τοῦ ΔΟΛου. Τώρα μᾶς προωθεῖ τὸ τέμενος.
Πάλι σὲ «δημοσκόπησι» τὸ ἔριξαν…
Τώρα πόνος καὶ κόψιμο τοὺς ἔπιασε γιὰ τὸ ἐὰν πρέπῃ ἤ ὄχι νὰ γίνῃ τέμενος, κι ὄχι τζαμί, ὅπως ἀναγράφουν στὸ ἐρώτημά τους.
Πρώτη σελίδα, ὅπως πάντα, τὰ περὶ δημοσκοπήσεών τους.
Τώρα μᾶς παραπλανᾶ γιὰ τὸ ὑποτιθέμενον τζαμί, ποὺ εἶναι τέμενος.
Ἀφῆστε ποὺ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀναφέρει πὼς τζαμὶ ὑπάρχει ἤδη. Συνέχεια
Nαί, θὰ ἔφευγα!!!
Τὸ ἔγραψε σὲ ἕνα blog ἡ Ἄλκηστις Πρωτοψάλτη…;
Nαι, θα έφευγα!!!
Όχι επειδή υπάρχει κρίση.
Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες.
Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο. Συνέχεια
Τὸ δούλεμα μὲ τὸ «ἀντιῤῥατσιστικό».
Αὐτὸ ποὺ ἐδῶ καὶ χρόνια πασκίζω νὰ καταθέσω εἶναι αὐτὸ ποὺ βλέπω πράγματι νὰ συμβαίνῃ στὴν κοινωνία μας.
Οἱ Ἕλληνες οὐδέποτε ὑπήρξαμε ῥατσιστές.
Ἐφ΄ ὅσον ὅμως οὐδέποτε ὑπήρξαμε ῥατσιστές, τότε γιατί τόση ὑστερία, ἰδίως ἀπό μίαν μερίδα τοῦ κοινωνικοῦ καί πολιτικοῦ μας κατεστημένου; Γιατί τόσα «παρατηρήτηρια ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων»; Γιατί τόσες ΜΚΟ ἀγνώστων λοιπῶν χρηματοδοτήσεων; Γιατί τόσος πόνος καί τόσο κόψιμο νά μᾶς πείσουν πώς εἴμαστε κάτι πού οὐδέποτε ὑπήρξαμε;
Ἡ ἀπάντησις βρἰσκεται στὸ ποιὸς κερδίζει καὶ τί. Συνέχεια