Ὁ Σωκράτης εἶχε τὴν συνήθεια νὰ πηγαίνῃ βόλτα στὰ μαγαζιὰ καὶ νὰ στέκεται καὶ νὰ κυττάζῃ τὰ ἐμπορεύσιμα εἴδη τους.
Ὅταν κάποτε ἕνας φίλος του τὸν ῥώτησε γιατὶ τὸ κάνει αὐτό, ἀφοῦ ποτὲ δὲν ἀγοράζει κάτι, αὐτὸς ἀπήντησε: Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ἕλληνες
Κανέναν δὲν ζηλοφθονῶ…
Πάτρα 2013.
Σὲ μία κρυφὴ γωνιά δίπλα ἀπὸ τὴν εἴσοδο στὸ λιμάνι, ὑπάρχει ἡ προτομὴ τοῦ ZEAN MOREAS-Παπαδιαμαντόπουλος Ἰωάννης (ἔχοντας ξεφύγει ἀπὸ τὴν μανία τῶν κοκκινόμαυρων ταγμάτων ἑφόδου).
Les morts m’ecoutent…
Μέσα στοὺς τάφους κατοικῶ,
μόνο οἱ νεκροὶ μ’ ἀκοῦνε, Συνέχεια
Ἕνας (ἀκόμη) Ἕλλην ξεκλειδώνει θεραπεῖες.
Ἔχουμε πράγματι νὰ κάνουμε μὲ μίαν «συμμορία» ἐγκεφάλων, ποὺ σχεδὸν κατ’ ἀποκλειστικότητα προσεγγίζουν τὶς ἀρχὲς τῆς ζωῆς.
Ὅταν ὅμως καταφέρνῃ νὰ προσεγγίζῃς τὶς ἀρχὲς τῆς ζωῆς, τότε εἶναι δεδομένον πὼς θὰ μπορέσης, σιγὰ σιγά, νὰ ἀνακαλύψῃς καὶ τὸν τρόπο γιὰ νὰ τὶς κατανοήσῃς… Συνέχεια
« Α Ε Ρ Α Σ »
Ν.Πετιμεζᾶς (Λαύρας)
Λέξις μαγική, ποὺ δὲν σημαίνει σχεδὸν τίποπα καὶ ὅμως τὰ σημαίνει ὅλα. Τρεῖς συλλαβὲς ποὺ βγῆκαν μιὰν ἡμέρα ἀπὸ τὰ χείλη ἑνὸς ἀπλοϊκοῦ, ἐκεῖ στὰ βουνὰ τῆς Ἠπείρου, ὅταν εἶδε νὰ σκάζουν οἱ ὀβίδες ἐπάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι του καὶ νὰ μὴν παθαίνη τίποτε κανείς καὶ ἔκαμαν ἔπειτα τὸ γύρω τους ὅπου συμπλοκή, ὅπου μάχη, ὅπου θάνατος!
Τὴν πῆρε ἡ δόξα μαζὺ μὲ τὰ φτερά της κι ἐγύρισε ὅλους τοὺς κάμπους καὶ ὅλα τὰ βουνὰ καὶ τὰ λαγκάδια. Ὅπου αἷμα, ἐκεῖ κι αὐτή· ὅπου μάχη, θ’ ἀντηχοῦσε κι αὐτή· ὅπου νίκη, βροντόφωνη θὰ ἓβγαινε ἀπὸ τὰ στήθη τῶν πολεμιστῶν καὶ θ’ ἀνέβαινε ψηλὰ σὰν ὕμνος ἐπινίκιος.
Σήμερα δὲν ὑπάρχει χωριό, δὲν εὑρίσκεται σπίτι ἢ καλύβι ποὺ νὰ μὴν ἀντηχῆ μέσα.
Γιατί στήν Σπάρτη δέν εὑρέθησαν ναοί;
Δέν ἀναρωτηθήκατε ποτέ γιατί δέν ἔχει μείνει κάποιο ἀρχαιολογικό εὕρημα στήν Σπάρτη;
Δέν εἶχε ναούς ἡ Σπάρτη;
Ἀγάλματα; Μνημεῖα;
Εἶχε…
Ἁπλῶς «ἐφρόντισε» ἕνας Ἑβραῖος Ἀββᾶς νὰ τὰ ἐξαφανίσῃ, διαλύοντας τὰ πάντα.
Ὁ ἀββᾶς λοιπὸν Μισὲλ Φουρμόντ, ἀπεσταλμένος τοῦ Λοδοβίκου ΙΕ’, ὥστε νὰ συλλέξῃ βυζαντινὰ χειρόγραφα, τὸ 1729, ἔφθασε στὴν Σπάρτη. Συνέχεια
Γιά αὐτούς τούς Ἕλληνες ποιός θά μιλήσῃ;
Μάθαμε γιὰ τοὺς Ἑλληναράδες ποὺ τραβοῦν πιστόλια, μαχαίρια, κανόνια γιὰ ψύλλου πήδημα…
Μάθαμε καὶ γιὰ τοὺς ἄλλους, ποὺ τοὺς τράβηξαν ὅταν γεννήθηκαν, γιὰ νὰ μακρύνουν, καὶ μᾶς προέκυψαν πιὸ Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες. Εἶναι οἱ λεγόμενοι «νεοέλληνες».
Μάθαμε καὶ γιὰ «σωτῆρες» παντὸς εἴδους, ποὺ ἀπὸ τὴν μία θέλουν νὰ μᾶς σώσουν κι ἀπὸ τὴν ἄλλην φοροκλέβουν ἐκατομμύρια…
Γενικῶς ἡ εἰδησεογραφία εἶναι πολὺ πλούσια καὶ πάντα μᾶς φέρνει ἀντιμετώπους μὲ μίαν πραγματικότητα ποὺ τελικῶς εἶναι πιὸ ἄθλια ἀπὸ τὸν χειρότερο ἐφιάλτη.
Κι ὅμως… Συνέχεια