Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ἕλληνες
Ἡ γλῶσσα μας ἐκπέμπει σῆμα κινδύνου!
Σε προηγούμενο άρθρο μας μιλήσαμε για την σταδιακή «απλοποίηση» της γλώσσας, που οδηγεί στην πλήρη αλλοίωση και πιθανώς εξαφάνισή της.
Η αρχή έγινε με την κατάργηση του πολυτονικού συστήματος για λόγους διευκόλυνσης των μαθητών. Σειρά είχε το γράμμα -ν-… Ακολούθησαν τα φωνήεντα και τα διπλά γράμματα!
Πλέον, για όσους πιθανόν τους διαφεύγει, μεγάλος αριθμός λέξεων είτε έχει αποβάλει τα διπλά γράμματα που εμπεριείχε (καμμία: καμμία, παλληκάρι: παλικάρι, κλπ), είτε έχει αντικαταστήσει τα φωνήεντα «ει, η, οι, κλπ» με το -ι- (ταξειδιώτης: ταξιδιώτης, εταιρεία: εταιρία, κλπ). Συνέχεια
Οἱ πέτρες «μιλοῦν» Ἑλληνικά
«…Ο Ινδοευρωπαίος είναι ένα παραϊστορικό κατασκεύασμα, που έχει γεμίσει χιλιάδες σελίδες και μπαινοβγαίνει στις βιβλιοθήκες, χωρίς, τελικά, να βοηθήσει, με την παρουσία του, στη λύση προβλημάτων που σχετίζονται με τις ατελείωτες συζητήσεις για την εθνογένεση, τις εθνικές γλώσσες, την κοιτίδα των πολιτισμών και τον επιμέρους χαρακτήρα των ευρωπαϊκών λαών…» Γ. Χουρμουζιάδης, τέως βουλευτής Κ.Κ.Ε.
Έχουμε επανειλημμένως εκφράσει την άποψή ότι η ελληνική γλώσσα είναι πολύ αρχαιότερη από όσο προσπαθούν κάποιοι, εθελημένα ή αθέλητα, και χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα, να μας κάνουν να πιστέψουμε.
Η πλειοψηφία της επιστημονικής-φιλολογικής και κυρίως γλωσσολογικής κοινότητας είτε στηριζόμενη σε κατασκευάσιμαπαραποιημένα στοιχεία, είτε χρησιμοποιώντας ακλόνητα «επιστημονικά» δόγματα (δεν ωθούν τα νέα παιδιά σε ελεύθερη – αμερόληπτη έρευνα και δεν δέχονται καμία άλλη άποψη αντίθετη προς την δική τους, αλλά αντιθέτως επιχειρούν να υποβαθμίσουν την όποια «παρασπονδία» από μέρους των εκκολαπτόμενων επιστημόνων) επιβάλλουν άμεσα ή έμμεσα την κρατούσα παγιωμένη αντίληψη.
Δυστυχώς όμως γι αυτούς και ευτυχώς για εμάς υπάρχουν αναμφισβήτητα στοιχεία που εάν κάποιος μπει στην διαδικασία να ερευνήσει, θα του ξετυλίξουν ένα τεράστιο και όμορφο «παραμύθι» που φτάνει χιλιάδες χρόνια πριν…
Οι «πέτρες μιλούν» καταρρίπτοντας κάθε μύθο περί φοινικικής προέλευσης του αλφαβήτου μας. (Πληροφορίες από το βιβλίο του Χ. Λαγού «Ελληνική Γραφή»)
– Ελληνικά γράμματα σε αγγεία της Μήλου
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Συνέχεια
Σάν σήμερα, 30 Μαρτίου 1822 ἡ Χίος πνίγηκε στό αἷμα
Εκατόν δεκαπέντε χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν, δολοφονήθηκαν, ξεριζώθηκαν… Άνδρες, γυναίκες, παιδιά. Το αίμα έτρεχε ποτάμι, μέχρι τη θάλασσα. Το γαλάζιο του νερού βάφτηκε κόκκινο. Ουρλιαχτά, θάνατος, απόγνωση. Καμμένη γη. Χωριά ολόκληρα πυρπολήθηκαν. Μητέρες μέσα στους καπνούς ψάχνουν να βρουν τα παιδιά τους. Τα πρόσωπα τους μαύρα από τις στάχτες. Βλέμμα θολό. Το βλέμμα της τρέλας. Που να κρυφτούν; Δεν ξέρουν.Τούρκοι παντού. Αγρίμια. Δολοφονούν, βιάζουν. Κατακόκκινοι βαμμένοι από το αίμα των αθώων θυμάτων τους συνεχίζουν να σκοτώνουν όποιον βρουν στο διάβα τους. Η Χίος πεθαίνει… 30 Μαρτίου 1822.
Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Σόιμπλε.
Από τον φίλο και λάτρη-εκτός των άλλων- και της Κύπρου, Ταξίαρχο ε.α γιατρό και καθηγητή ουρολογίας στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων, Λάμπρο Βαζαίο.
Έτσι για να μην αυτομαστιγωνόμαστε μόνον…
Συνέχεια
Θέατρο τῆς Ἐπιδαύρου καί ἀκουστική
Η εξαίρετη ακουστική για την οποία το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου είναι διάσημο, οφείλεται στα πέτρινα εδώλιά του, καθώς το σχήμα και η διάταξή τους είναι ιδανικά για το φιλτράρισμα των θορύβων χαμηλής συχνότητας, καταδεικνύει έρευνα Αμερικανών επιστημόνων. Συνέχεια
