Τό ἀνωτέρω κεραμικό δοχείο τροφοδοτεί μέσω (κατάλληλα υπολογισμένου για την κάθε περίπτωση) ακροφυσίου το επόμενο δοχείο. Όταν αυτό γεμίσει την προγραμματισμένη χρονική στιγμή (π.χ. μετά από 7 ώρες) αδειάζει με ταχύτητα μέσω του εσωτερικά τοποθετημένου αξονικού σιφωνίου στο επόμενο κλειστό δοχείο και αναγκάζει τον εμπεριεχόμενο αέρα να εξέλθει με πίεση σφυρίζοντας από μία σύριγγα στην κορυφή του. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ἕλληνες
Κανεῖς δὲν μπόρεσε νὰ εὕρῃ τὸ δηλητήριο ποὺ θὰ μᾶς καταστρέψῃ…
Κανεῖς δὲν μπόρεσε νὰ εὕρῃ τὸ δηλητήριο ποὺ θὰ τοὺς καταστρέψῃ, ἒγραψε γιὰ τοὺς Ἓλληνες τὸ 1872 ὁ Γερμανὸς φιλόσοφος… Βέβαια ἓνας φίλος μου, ἐξέφρασε διαφορετικὴ ἂποψη: “Κι ὃμως… Εὑρέθη τὸ δηλητήριο, λέγεται: πασοκισμός!”
Μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ διαφωνήσω μαζύ του…
Πιο επίκαιρος από ποτέ ο Φρειδερίκος Νίτσε. Στο πρώτο του βιβλίο, με τίτλο <<Η Γέννηση της Τραγωδίας>> (1872) και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο 15ο, ο Νίτσε κάνει μία ιδιαίτερα μνεία στο ελληνικό έθνος αποδεικνύοντας ότι ο Νίτσε είναι πολύ μπροστά από την εποχή του.
Τὸ μυστικὸ πλέγμα τῆς Γῆς καὶ ὁ μυστικὸς πόλεμος γιὰ τὸν ἔλεγχό του.
Εἶχα διαβάσῃ ἐλάχιστα γιὰ τὸ θέμα καὶ σήμερα, μελετῶντας τὸ παρακάτω κείμενον, ξαφνιάστηκε εὐχάριστα. Ὄχι γιὰ τὸ ὅτι (καὶ ποῦ) «ὑπό-δεχόμεθα» ἐξωγηΐνους. (Αὐτὸ προσωπικῶς τὸ ἔχω ξεκαθαρίσῃ μαζύ τους. Δὲν θὰ συναπαντηθοῦμε… Ἔχουμε μαλώσῃ!!!) Ἔλαβα πληροφορίες ὅμως ποὺ ἐπιβεβαιώνουν κάποιες δικές μου παρατηρήσεις καὶ κάποιες σκόρπιες σκέψεις, ποὺ ὅμως ἐβασίζοντο σὲ μελέτη κειμένων τῶν παππούδων μας κι ὄχι σὲ οὐφολογίες.
Αὐτὸ ποὺ μὲ ἐνεθουσίασε εἶναι ἡ ἐπιβεβαίωσις τῆς ὑπάρξεως τοῦ πλέγματος, ποὺ γιὰ κάποιους λόγους δὲν Συνέχεια
Ἡ Ἑλληνικὴ λαλιά.
Ἀπὸ τὴν συγκλονιστικὴ ὁμιλία τοῦ Ὀδυσσέως Ἐλύτου γιὰ τὴν Κύπρο μας…
Ὁ Νομπελίστας ποιητής μας σὲ αὐτὴν τὴν λησμονημένη ὁμιλία, ἀναφέρεται στὴν ἐμπειρία του ἀπὸ τοὺς πέντε μῆνες ποὺ ἔζησε στὴν Κύπρο, τὸ καλοκαίρι τοῦ 1970, ἀποδίδοντας μοναδικῶς τὴν ἱστορία καὶ τὴν παλλομένη ταὐτότητά της.
Ναί, εἴμαστε ἀπ’ εὐθείας ἀπόγονοι τῶν παππούδων μας.
Τὸ νά γράφῃ ὁ Καζαντζάκης πὼς εἴμαστε μείξις λαῶν, ἀπὸ κάθε σημεῖον τῆς εὐρωπαϊκῆς καὶ τῆς ἀσιατικῆς ἐπικρατείας, εἶναι μία ἄποψις, σεβαστή, ἀλλὰ ὄχι γνώμη.
Διότι ἡ γνώμη βασίζεται σὲ γνώσι, κι αὐτὴ μὲ τὴν σειρά της σὲ ἔρευνα, ἐπιστήμι, ἀποδείξεις…
Αὐτὰ δὲν τὰ διέθετε ὁ ἐν λόγῳ λόγιος.
Συνεπῶς ἡ ἄποψίς του, σεβαστὴ μέν, ἄκυρη δέ. Τὸ αὐτὸ φυσικὰ ἰσχύει γιὰ κάθε ἔναν ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἐκφέρῃ κατὰ καιροὺς τὰ μύρια ὅσα, πρὸ κειμένου νὰ μειώσουν, ἤ ἀκόμη καὶ νὰ ἐξαφανίσουν, τὴν ὑπόστασιν τῶν Ἑλλήνων.
Συνέχεια
«Φοινικικό ἀλφάβητο»; Ἡ μεγαλυτέρα ἱστορικὴ ἀπάτη!
Ὅταν κάποτε περίμενα κάθε μήνα νὰ ἔλθῃ μὲ τὸ ταχυδρομεῖο τὸ νέο τεῦχος τοῦ ΔΑΥΛΟΥ, αἰσθανόμουν σὰν παιδούλα, ποὺ τίποτα δὲν γνωρίζει καὶ πρέπει νὰ τὰ μάθῃ ὅλα ἀπὸ τὴν ἀρχή. Στὰ μεσοδιαστήματα τῆς ἀναμονῆς ἐπισκεπτόμουν τὸ Μοναστηράκι μήπως καὶ ξετρυπώσω κάποιο ἀπὸ τὰ παλαιὰ τεύχη ποὺ μοῦ ἔλειπαν. Καὶ πάντα κάτι ἀνεκάλυπτα.
Ἐκεῖ μέσα, ἀκολουθῶντας τὰ βήματα τῶν ἐρευνητῶν, σιγὰ σιγά, κατάφερα νὰ βρῶ τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ γλῶσσα μας, ἡ ἱερὴ αὐτὴ γλῶσσα, τόσο πολὺ κυνηγήθηκε, διώχθηκε καὶ ἀλλοιώθηκε.
Συνωμοσίες, θὰ ποῦν κάποιοι. Ἀνοησίες, κάποιοι ἄλλοι… Ἀμορφωσιές, κάποιοι τρίτοι…
Πιστεύω πὼς συνέβησαν καὶ τὰ τρία ταὐτόχρονα.
Οἱ συνωμότες βρῆκαν τοὺς ἠλιθίους ποὺ μὲ τὴν σειρά τους βρῆκαν τοὺς ἀμορφώτους καὶ σήμερα ἀντιμετωπίζουμε ὅλην αὐτὴν τὴν κατάντια.