
Αὐτὸ τὸ κείμενον, ἄν καὶ τὸ ἔχω ξαναπαρουσιάσῃ στὸ παρελθόν, τὸ θεωρῶ πάντα ἐπίκαιρον.
Ἰδίως γιὰ τὶς διαρκεῖς ἐπιβεβαιώσεις ποὺ λαμβάνει.
Τὸ καλλίτερο βέβαια, στὸ ὁποῖον δὲν δίδεται ἰδιαιτέρα βαρύτης, εἶναι τὸ τμῆμα τῶν «ἐθελοντῶν ὑπαλλήλων» ποὺ θὰ συνεργήσουν, πρὸ κειμένου νὰ ὑλοποιηθοῦν τὰ παρακάτω. Κάτι σὰν τὶς χἎννες τὶς Σουλτᾶνες, τοὺς μπουμπούκους καὶ τὶς μπουμποῦκες, τοὺς ἀπανταχοῦ «ἐκλεγμένους» καὶ τὶς οὐρές τους.
Συνέχεια




