Κι ὄχι τῶν ἐξ ἀνάγκης.
Οἱ ἀποχωρισμοὶ εἶναι δύο εἰδῶν.
Εἶναι αὐτοὶ ποὺ μᾶς συμβαίνουν διότι κάποια Ἀνάγκη τὸ ἐπιβάλλει, ἀλλὰ εἶναι κι ἐκεῖνοι πού, ἂν κι ἐπίσης κάποια Ἀνάγκη τοὺς ἐπιβάλλει, ἀναβάλλονται ἐπ΄ ἀόριστον καὶ πραγματοποιοῦνται τυχαίως.
Οἱ ἀποχωρισμοὶ εἶναι δύσκολοι, διότι κοστίζουν συναισθηματικά.
Ὅταν καλούμεθα ἐμεῖς νὰ λάβουμε ἀποφάσεις ἀπομακρύνσεως κάποιων προσώπων ἀπὸ τὶς ζωές μας, τὸ βάρος τῶν συναισθημάτων αὐξάνεται δραματικὰ καὶ ἐγκλωβιζόμεθα στὴν ἀναποφασιστικότητα. Συνέχεια
Ἔχουμε μήπως ἀναρωτηθῆ γιατί μᾶς πνίγει τόσος θυμός;