Δὲν ἀναφέρομαι σαφὼς στὸ χρῆμα, στὸ χρήσιμον, στὸ χρηστὸν μέσον συναλλαγῆς καὶ ἀνταλλαγῆς, ποὺ ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν ἦταν μίαν ἀνθρώπινος συνήθεια καλύψεως ἀναγκῶν.
Οὔτε ἀναφέρομαι στὰ χρήσιμα καὶ τὰ σημαντικὰ καὶ τὰ σπουδαία ποὺ κάνουν τὴν ζωή μας ξεχωριστή, σπουδαία καὶ ὄμορφη.
Οὔτε ἀναφέρομαι στὸ τί σημαίνει πράγματι χρήσιμος καὶ σημαντικὸς κι ἀναγκαῖος γιὰ τὴν ζωὴ στὸν πλανήτη…
…ἀναφέρομαι ὅμως σὲ αὐτὸ τὸ κάτι ποὺ μᾶς ἔπεισαν πὼς εἶναι χρῆμα. Συνέχεια



Αὐτὸς ποὺ ἐφηῦρε τὸ χρῆμα καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ἐλάχιστοι ποὺ τὸ ἔχουν συγκεντρώσει, νὰ εἶσθε βέβαιοι πὼς ἤσαν καὶ θὰ εἶναι καὶ ἀκομμάτιστοι καὶ ἀπολιτικοί…