Ἐν ἀρχῇ, λέει, ἦταν ἡ ὑποχρεωτικὴ …σαλαμοποίησίς μας,πρὸ κειμένου νὰ ὁδηγηθοῦμε, μὲ τὸ καλὸ ἢ μὲ τὸ …κακό, στὴν δημιουργία τοῦ νέου ἀνθρωπίνου εἴδους, ποὺ οὔτως ἢ ἄλλως, λόγῳ μιγαδοποιήσεώς του, θὰ εἶναι εὐκολότερα ἐλεγχόμενον, περισσότερο ὑπάκουο καί, ἀπολύτως προσηλωμένον στὴν …βλακεία του καὶ στὴν ἀνεμελιά του!!!

Ὅταν λέμε κουδουνισμένα ἐννοοῦμε τὸ κάθε ἕνα ἐκεῖνο σαπρόφυτο πού, κάνοντας φασαρία, πετώντας κορῶνες καὶ μὴ ἔχοντας (ἀληθή) πολιτικὸ λόγο καταλαμβάνουν ἢ προσεγγίζουν τὴν ἐξουσία, ἐκ πρώτης ὄψεως. Καὶ λέμε ἐκ πρώτης ὄψεως, διότι ἐὰν παρατηρήσουμε προσεκτικὰ τὰ λεγόμενά τους, τότε θὰ διαπιστώσουμε πὼς οὐδέποτε ἦσαν ἐμπνευστὲς αὐτῶν ποὺ ἀναπαράγουν, παραμένοντες διαρκῶς καὶ κατ’ ἐξακολούθησιν, στὸ βάθος μιμητὲς καὶ φερέφωνα.

Γιατί κάποιοι ἄνθρωποι προγραμματίζονται τόσο εὔκολα καί καθίστανται ὑποχείρια ἐνῶ ἄλλοι ὄχι; 