Ἄδειασε καὶ ἡ πλατεία τοῦ (ἀλλοτινοῦ) Συντάγματος. Νὰ πάῃ κι ὁ GAP νὰ κάνῃ διακοπὲς ἥσυχος. Μὴν τὶς χάσῃ… Πολὺ θὰ τοῦ κακοφανῇ καὶ τότε νὰ δεῖτε νέα μέτρα καὶ νέους φόρους καὶ νέες θλίψεις ποὺ θὰ περάσῃ.
Γιὰ ἐτοῦτο κι ἔδωσε ἐντολὴ νὰ ἀδειάσῃ ἡ πλατεία τοῦ (ἀλλοτινοῦ) Συντάγματος. Γιὰ νὰ μὴν τὸν πιάσουν τὰ κυκλοθυμικά του καὶ ματά-ξανά-ξεσπάσῃ στὸν κοσμάκη.
Στίς 7 Ἰουλίου, σέ ἕνα κλασικό γερμανικό ἐστιατόριο στά περίχωρα τοῦ Βερολίνου, μέ οἰκοδεπότη τόν Γερμανό ὑπουργό Οἰκονομικῶν, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε καί προσκεκλημένο τόν Ἕλληνα ὁμόλογό του, Εὐάγγελο Βενιζέλο, ἔκλεισε ἡ συμφωνία «ἀποβάσεως» τῶν γερμανῶν ἐπιχειρηματιῶν στήν Ἑλλάδα ἡ ὁποία προβλέπει, μεταξύ ἄλλων, τήν ἐκποίησιν Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ δημοσίου καί τοῦ εὑρυτέρου δημοσίου τομέως στήν γερμανική πλευρά. Τό δεῖπνο, τό ὁποῖον προηγήθηκε τῆς συνόδου τῶν Βρυξελλών γιά τήν «σωτηρία» τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ εὐρώ, θεωρεῖται ἀπό τούς γνωρίζοντες ὡς τό μεγαλύτερο deal τῆς γερμανικῆς πλευρᾶς μέ εὐρωπαϊκή χώρα καί δή μέ χώρα πού ἀνήκει στήν ζώνη τοῦ εὐρώ, σέ μιά χρονική περίοδο, μάλιστα, κατά τήν ὁποίαν τό Βερολῖνο ἀντιμετωπίζει μέ τρόμο τήν ἀλλαγή ἰσορροπιῶν στά ποσοστά τῶν ἐξαγωγῶν του. Συνέχεια
Σαφῶς κι ἐφ’ ὅσον ἡ δικαιοσύνη δὲν ἔχει ἀποφανθεῖ, δὲν δικαιούμαστε νὰ συζητᾶμε γιὰ ἐνοχὴ τοῦ κάθε Ἄκη.
Ἀλλὰ ὅταν ὁ Ἄρειος Πᾶγος ἀποφαίνεται πὼς ἔχουν ἤδη παραγραφεῖ τὰ πεπραγμένα (νόμιμα ἢ μή) τότε γιὰ ποιάν παραπομπή συζητᾶμε; Γιὰ ποιάν δίκη παρωδία συζητᾶμε; Γιὰ ποιάν παράστασι μᾶς προετοιμάζουν;
Ὁ νόμος εἶναι νόμος γιὰ ὅλους. Ὅλες οἱ κατοχικὲς κυβερνήσεις ἔχουν ἐφαρμόσει τὸ «δίκαιον» ποὺ τὶς ἐξυπηρετεῖ, μὲ κύριον στόχο τὴν ἐλευθέρα τους διαπλοκή, τὴν ἀτιμωρησία τους καὶ τὸν παράνομο πλουτισμό τους. Ἔχουν λοιπὸν μεριμνήσει νὰ μποροῦν νὰ κλέβουν ἄνευ ἐλέγχου, νὰ ὑπεξαιροῦν ἄνευ τιμωρίας καὶ νὰ χαίρονται τὰ κλοπιμαῖα ἄνευ ἀνησυχίας.
Δρυός πεσούσης, πᾶς ἀνήρ ξυλεύεται. Πόσο δίκιο εἶχε ὁ Μένανδρος. Τήν δρῦ δέν μπορεῖς εὔκολα νά τήν “ξυλεύσης” ἀλλά ἄν πέση, τότε ὅλοι μποροῦν, κυρίως ὅταν – ἀκόμα καί τότε – ἔχουν βοήθεια. Τί ἄλλο νά ‘πῶ γιά τίς παρακάτω εἰδήσεις;
1. Στήν συμφωνία γιά τήν στήριξι τῆς Ἑλλάδος συμπεριλαμβάνεται καί τουρκική τράπεζα (AK bank)! Συνέχεια
Τίποτα! Νὰ τὸ θυμᾶσθε! Τίποτα!
Ἡ κρεμάλα εἶναι κάτι στιγμιαῖο. Κάτι ποὺ περνᾶ καὶ τελειώνει. Οὔδεῖς κρεμασμένος ἔζησε γιὰ νὰ μᾶς διηγηθῇ τὴν ἐμπειρία του. Οἱ ἐμπειρίες του παύουν ἐκεῖ! Στὴν κρεμάλα.
Ὅταν ὅμως δὲν εἶναι ἡ κρεμάλα τιμωρία, ὅταν ἡ κρεμάλα δὲν εἶναι ὁ δρόμος, ὅταν κληθῇ κάποιος νὰ πληρώσῃ μὲ τὸ ἴδιο νόμισμα ὅσα ὁ ἴδιος ἔπραξε, ναί, τότε καὶ μόνον τότε μποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιὰ τιμωρία.
Πρίν ἀπό μερικές ἡμέρες στήν ἰστοσελίδα τοῦ «παρόν» εἶδα μιά δημοσκόπησι τῆς RASS ἡ ὁποία ἔγινε ἀπό τίς 27 Ἰουνίου ἐως τήν 1η Ἰουλίου 2011. Τίς ἡμέρες δηλαδή πού συνέβαιναν τά ἐπεισόδια στήν Ἀθήνα, ἐψηφίζετο τό μεσοπρόθεσμο κ.λ.π. Νομίζω ὅτι ἦταν οἱ χειρότερες ἡμέρες τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπό τήν αὐτιστική κυβέρνησι. Στήν οὐσία παρέδωσε τήν Ἑλλάδα στούς τοκογλύφους (ΕΕ. ΔΝΤ, ΕΚΤ). Εἴμαστε καί ἐπισήμως κατακτηθέντες. Ἄραγε ἄν μποροῦσε νά γίνη μιά δημοσκόπησις τό 1941 τί ποσοστό θά ἔπαιρνε ὁ Τσολάκογλου (ὁ ὁποῖος εἶχε καί ἐλαφρυντικά;). Συνέχεια
