Μάλλον τὴν ἐβαρύναμε… Τὴν ἐκουράσαμε… Τὴν ῥουφήξαμε… Τὴν καταστρέψαμε…
Κι ἐπεὶ δὴ κάποιος κάποτε ἔγραφε πὼς ἐμεῖς θὰ γίνουμε ἡ μαγιὰ γιὰ τὸ ἐπόμενον βῆμα, ναί, νομίζω πὼς φθάνουμε ἐπὶ τέλους στὸ σημεῖον ἐκεῖνο ποὺ θὰ τελειώνουμε διὰ παντὸς μὲ αὐτὸ τὸ καφριστικὸ πρᾶγμα ποὺ θεωροῦμε ὡς πολιτισμό… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐπανελλήνισις
Γιατί ὁ Ἕλλην;
Γιατί κτυποῦν τήν Ἑλλάδα;
Γιατί κτυποῦν τόν Ἕλληνα εἰδικῶς τόσο ἄσκημα;
Τόσο ἄγρια κι ἀλύπητα;
Τί στό καλό τούς ἔφταιξε μία πορδή χώρα, μέσα σέ ὅλην τήν ὑφήλιον;
Γιατί ἐξεκίνησαν μέ τόν χαρακτήρα τοῦ Ἕλληνος κι ἐξακολουθοῦν μέ τό πορτοφόλι του γιά νά καταλήξουν στήν ὁλοκληρωτικήν μας ὑποδούλωσιν; Συνέχεια
Ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ φυσιοκρατικὴ ἀντίληψις.
1. Τὸ θεμέλιο τοῦ Ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἦταν ἡ Φυσιοκρατικὴ Ἀντίληψις.
2. Ἡ ἀπόκτησις τῆς Φυσιοκρατικῆς Ἀντιλήψεως ἐπετυγχάνετο ἀπὸ ὅλους μέσῳ τῆς γνώσεως τῆς ἐτυμολογίας τῶν λέξεων τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης.
3. Οἱ λέξεις τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης δὲν σημειώνουν μόνο, ὅπως κάνουν ὅλες οἱ λέξεις ὅλων τῶν γλωσσῶν συμπεριλαμβανομένων τῶν Νέων Ἑλληνικῶν.
Οἱ Λέξεις τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης σημαίνουν, δηλαδὴ σοῦ λὲν τὸ φυσιοκρατικὸ περιεχόμενο τῆς λέξεως ἤ/καὶ σὲ προκαλοῦν νὰ τὸ μάθῃς.
4. Ἡ Φυσιοκρατικὴ Ἀντίληψιςη εἶναι ἡ βάσις, τὸ θεμέλιο τῆς Ἐπιστημονικῆς Σκέψεωςς, κατ’ ἀρχὴν τῆς Μηχανιστικῆς ποὺ εἶναι ἡ βάσις τῆς Ἀναλυτικῆς Κριτικῆς Σκέψεως καὶ μετὰ τῆς Οὐσιαστικῆς μὲ τὴν συστηματικὴ γνώσιη τῆς Γεωμετρίας, τῆς Φυσικῆς καὶ τῶν Μαθηματικῶν ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν ἀνέλιξι τῆς Συνθετικῆς, Ἐρευνητικῆς καὶ Ἐφευρετικῆς Σκέψεως. Συνέχεια
Κάτι σέ σκέτο Ἕλληνα ὑπάρχει;
Δεξιός, ἀριστερός, κεντρῶος, σοσιαλιστής, φιλελεύθερος, ἐθνικιστής, ἀναρχικός, κομμουνιστής, χριστιανός, πατρῶος, μνημονιακός, ἀντι-μνημονιακός, διεθνιστής, εὐρωπαϊστής, προοδευτικός, συντηρητικός… Συνέχεια
Ὅταν ἡ Γεωργία ξανὰ συνήντησε τὴν Σοφία.
Δύο χρόνια πρίν, τέτοιαν ἐποχή, ἡ Γεωργία καὶ ἡ Σοφία ἐγνωρίσθησαν. Μᾶλλον δὲν ἦταν καὶ πολὺ καλὴ ἡ ἰδέα αὐτῆς τῆς γνωριμίας. Σὲ πολὺ λίγη ὥρα, λίγο τὸ «πολύξερο» τῆς Σοφίας, λίγο τὸ «ἐγὼ τὰ ξέρω καλλίτερα» τῆς Γεωργίας, τὸ πῶς καταφέραμε νὰ μὴν πιασθοῦν μαλλὶ μὲ μαλλί, ἀκόμη δὲν τὸ ἔχω καταλάβει.
Δύο χρόνια ἐκύλησαν.
Δὲν ξανὰ εὑρέθησαν κάπου καὶ δὲν τὸ ἐπεδίωξαν.
Ἐχθὲς ὅμως τὸ …μοιραῖον τὶς ἐπέτυχε!!!
Ἡ Γεωργία φύσει καὶ θέσει ἀριστερῶν ἀπόψεων. Λίγο μὲ τὸν Τσίπρα, λίγο μὲ τὸ ΚΚΕ, λίγο μὲ τοὺς οἰκολόγους.
Τόσα χρόνια ποὺ τὴν γνωρίζω ἔχουμε σὲ πολλὰ συμφωνήσει ἀλλὰ σὲ πολὺ περισσότερα διαφωνήσει.
Ὅταν εἶσαι σκυμμένος…
Καὶ προκυνημένος τὸ μόνον ποὺ μπορεῖς νὰ δῇς εἶναι τὸ χῶμα.
Ὅταν στέκεσαι ὄρθιος βλέπεις καὶ τὸ χῶμα καὶ ὅλα ὅσα εἶναι γύρω σου, ἀλλὰ κυρίως βλέπεις τὸν οὐρανό! Δῆλα δὴ βλέπεις ὅλα αὐτὰ ποὺ τὸ ὀπτικό σου πεδίον δύναται νὰ ἀντικρύσῃ, ἀλλὰ κυρίως τὸ πῶς θὰ εὕρῃς διεξόδους ἀπὸ τὸ ὅποιο τέλμα σου. (Δὲν ὑπάρχουν τέλματα. Ἔλλειψις ὁράσεως ὑπάρχει…)
Ἀπευθυνόμεθα σὲ κυβερνήσεις, «ἐκπροσώπους» καὶ ὑπαλλήλους τους, ποὺ τὸ μόνον γιὰ τὸ ὁποῖον διακρίνονται εἶναι τὸ προσκύνημα. Ἄτομα ποὺ δύνανται νὰ δοῦν μόνον τὸ χῶμα ποὺ πατοῦν καὶ τὰ Συνέχεια