Δὲν σταματᾶ!
Δὲν ἔχουν τελειωμὸ οἱ ἐπιθέσεις ποὺ δέχονται οἱ πολῖτες αὐτῆς τῆς χώρας, ἀνεξαρτήτως περιοχῆς.
Ἡ κατασροφὴ εἶναι ἀποφασισμένη καὶ τελικῶς πρέπει ἡ καθε μας μικρὴ ἤ μεγάλη μας κοινωνία νὰ δώσῃ τὶς δικές της μάχες, μὲ ἤ χωρὶς ὑποστήριξι.
Τὸ ἐὰν ἔχῃ, ἤ ὄχι, σὲ κάποιες περιπτώσεις τὸ δημόσιον δίκαιον, νομίσω πὼς πλέον δὲν χρειάζεται νὰ τὸ ἐξετάσουμε. Ἡ γενικὴ στάσις του εἶναι μία: καταστροφή!!! Δίχως ὅρια!
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τοκογλυφικὸν «δίκαιον»
Ἐπιλεκτική «καταδίκη» τρομοκρατικῶν κτυπημάτων;
Ὁ Παπαδημούλης λυπᾶται πολὺ καὶ καταδικάζει τὸ τυφλὸ κτύπημα στὴν Βοστώνη (ὅπως ὅλοι μας!), ἀλλὰ ἀκόμη δὲν ἔχει δηλώσει λύπη καὶ καταδίκη γιὰ τὸ τυφλὸ κτύπημα τῆς Marfin Bank, τὸ ὁποῖον καὶ ἀπὸ μόνον του ἐστοίχησε τὴν ζωὴ σὲ συνανθρώπους μας….
Μᾶλλον μιλᾶμε γιὰ διαφορετικὰ μέτρα καὶ σταθμά, ἀναλόγως τοῦ ποιὸς εὑρίσκεται στὴν πλευρὰ τῶν ἐπιτιθεμένενων τρομοκρατῶν!!!!
Συνέχεια
«Ὁ Ὀμπάμα κι ἐγὼ ἀναλάβαμε οἰκονομίες κουρέλια!»…
«Παπανδρέου: Ὁ Ὀμπάμα καὶ ἐγὼ ἀναλάβαμε οἰκονομίες κουρέλια».
Χά! Μοῦ θυμίζει γνωστότατο ἕλληνα συνθέτη ποὺ σὲ συνέντευξή του εἶπε «αὐθόρμητα καὶ φυσικά: «Ἐγώ, ὅπως καὶ ὁ Μότσαρτ, ὁ Μπετόβεν, ὁ Ραχμάνινωφ καὶ ἄλλοι…συνάδελφοι, ἔχουμε…». Ὄχι τὸ ὄνομα δὲν τὸ λέω, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι 100% πραγματικό. (Συνέντευξις στὸ 3ο πρόγραμμα, πρὶν ἀπὸ καμμιὰ δωδεκαετία).
Εἴπαμε νὰ μιλήσῃς Ἄκη, ἀλλὰ ἐσύ….
Τὸ παρὰ ἔκανες.
Εἶναι δυνατόν νά βάλῃς μέσα στόν λογαριασμό τόν Σημίτη; Τόν Μπένυ; Τόν Πάγκαλο; Μά τί λέμε τώρα;
Καὶ καλὰ αὐτούς… Ἀναμενόμενον… Εἶναι κι ἐνεργοί, κατὰ μίαν ἔννοιαν. Τοὺς βλέπουμε διαρκῶς. Κάθε λίγο καὶ λιγάκι πετάγονται ὡς πορδές, γιὰ νὰ ποῦν τὸ κοντό τους καὶ τὸ μακρύ τους. Λὲς καὶ τοὺς ἔχουν βάλει κασετοφωνάκι στὸν ἀνύπαρκτον ἐγκέφαλό τους, καὶ ἐκόλλησε λόγῳ κακῆς χρήσεως.
Ἀλλά τόν Λαλιώτη; Τόν Λαλιώτη βρέ Ἄκη; Ποῦ τόν ἐνεθυμήθης πάλι αὐτόν; Αὐτὸς ἐλύσσαξε γιὰ νὰ κρυφθῇ. Νὰ χαθῇ ἀπὸ προσώπου γῆς. Κι ἐσύ τόν φέρνεις τώρα στό προσκήνιο; Δῆλα δή; Πᾶς νά τοῦ χαλάσῃς τίς παραγραφές, πού σαφῶς ἔχει κερδίσει μετά ἀπό τόσων ἐτῶν ἀπουσία;
Συνέχεια
Ὁ Γλέζος στηρίζει ἤ δέν στηρίζει τίς διεκδικήσεις μας ἀπό τούς Γερμανούς;
Ἔ Ῥὲ ποῦἔχουμε μπλέξῃ!!!
Πρὸ δύο ἐτῶν, σὲ μία διαδικτυακὴ ἀλληλογραφία μου, μὲἝλληνες τοῦ ἐξωτερικοῦ, διεπίστωσα πὼς εἶναι ἔξαλλοι διότι ὁ Γλέζος ἔχει ἀναλάβῃ τὸ θέμα τῶν γερμανικῶν ἀποζημιώσεων, ἀλλὰ δὲν τὰ ἔκανε ὅλα καὶ πάρα πολὺ καλά… Οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, τότε, τοὺς ἐζήτησα νὰ ἀναλάβουν αὐτοί, ἐφ΄ ὅσον δὲν τὸν θεωροῦν κατάλληλο καὶ ἱκανὸ πρόσωπο.
Βέβαια ὄχι μόνον δὲν ἀνέλαβαν, ἀλλὰ ἐχάθησαν.
Παρὰ ταὔτα ἔμαθα πολλὰ ἀπὸ ἐκείνην τὴν συζήτησι, τὰ ὁποῖα δὲν θέλω, γιὰ τὴν ὤρα νὰ ἀναφέρω.
Θὰ περιορισθῶ στὶς πρόσφατες κινήσεις Γλέζου καὶ σὲ μίαν …καταγγελία.
Τραπεζίτες στὴ Θεσσαλονίκη τοῦ 1795…
Πῶς νὰ ἀλλάξῃ κάτι σὲ αὐτὸν τὸν τὸπο… σ΄αὐτὸν τὸν πλανήτη…
Τὸ χρῆμα εἶναι δύναμη. Εἶναι ἡ δύναμη ποὺ παραγράφει, ποὺ ἐξαφανίζει τὶς ἄσχημες πράξεις. Ποὺ σοῦ δίνει ἀσυλία καὶ σοῦ ἀνοίγει τὸ δρόμο γιὰ νὰ συνεχίσῃς νὰ πράττῃς.
Ἡ διάσωση τῶν τραπεζῶν εἶναι ὅπως πάντα τὸ ζητούμενον. Σώζουν τὶς τράπεζες γιὰ νὰ σωθοῦν καὶ αὐτοί, σώζουν τὶς τράπεζες καὶ πνίγουν τὸν λαό. Καὶ δὲν εἶναι τωρινὸ αὐτό…
Καὶ ὅπως πάντα, οἱ τραπεζίτες εἶναι συγκεκριμένης φυλῆς.
Ἔτος: 1795.
Τόπος: τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη.