Ἕνα βῆμα, τὸ πρῶτο….

Ἕνα βῆμα, τὸ πρῶτο...

Ἔπεσα. Πέσαμε ὅλοι!

Κτύπησα, κτυπήσαμε καὶ πονέσαμε! 

Ἐκεῖ θά μείνουμε;

Ἕνα βῆμα χρειάζεται… Τόσο δά! Μικρούλι!

Αὐτὸ ποὺ ἡ λογικὴ μᾶς ὑπαγορεύει νὰ μὴν τολμήσουμε. 

Αὐτὸ ποὺ ἡ κόπωσις ἀπαγορεύει!

Αὐτὸ ποὺ τὰ παθήματα δὲν ἐπιτρέπουν!

Ἕνα βῆμα, τὸ πρῶτο!

Τὸ πρῶτο, ποὺ μετὰ θὰ φέρῃ τὸ δεύτερο.

Εἶναι δύσκολο νὰ ξεκινήσῃ κάποιος, ἰδιαιτέρως ἐὰν εἶναι γιὰ πολὺ καιρὸ ἀκινητοποιημένος. 

Ἀλλά ἐάν δέν τολμήσουμε τό πρῶτο βῆμα, αὐτό πού θά μᾶς βγάλῃ ἀπό τό τέλμα, τότε γιατί ἐξακολουθοῦμε κι ἀναπνέουμε;

Ἕνα βῆμα, τὸ πρῶτο! Τὸ σημαντικότερον! 

Ἡ ἀρχή!

Καὶ μετά, σιγὰ σιγά, τὸ δεύτερο καὶ τὸ τρίτο!

Ἕνα βῆμα! Τὸ πρῶτο! 

Διότι ἀκόμη εἴμαστε ζωντανοί! 

Ἔχουμε ἀρχίσει σιγὰ σιγὰ καὶ τὸ συνειδητοποιοῦμε! Ἀλλὰ χρειάζεται λίγος ἀκόμη κόπος! Λίγος! Ἴσα γιὰ τὸ πρῶτο βῆμα.

Ἐμεῖς θὰ τὸ κάνουμε! Μόνοι μας. 

Ἀντέχουμε! Κοντεύουμε!

Φιλονόη

φωτογραφία

πρώτη δημοσίευσις 19 Σεπτεμβρίου 2011

(Visited 6 times, 1 visits today)




Leave a Reply