Ἀρχεῖα συγγραφέως: Χλόη

Τὸ πραγματικὸ τέλος τοῦ Ἀθανασίου Διάκου.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Το πραγματικό τέλος του Αθανασίου Διάκου
(του Ευθύμιου Χριστόπουλου, εκπ/κού-δημοσιογράφου)

Το καλοκαίρι του 1947 ως μαθητής της Β’ τάξης της Εκκλησιαστικής Σχολής Λαμίας, δέχτηκα την παρακίνηση του αείμνηστου Διευθυντού της Δημητρίου Κρικέλα να συγκεντρώσω πληροφορίες από γέρους Λαμιώτες που τις είχαν από τους πατεράδες τους, για ποιο ήταν το πραγματικό τέλος του Αθανασίου Διάκου. Ταξι­νομώντας αυτές που συγκέντρωσα, είδα ότι τέσσερες ήταν ακριβώς ίδιες, αν και προέρχονταν από γερόντια που ζού­σαν σε διαφορετικά σημεία της Λαμίας ο καθένας, και μάλιστα ένας παππούς ήταν απ’ τη Ροδίτσα.

Συνέχεια →

Choiseul-Gouffier (Gabriel Marie), ἓνας «φιλέλλην» εἰς τήν Ἑλλάδαν…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Δὲν μποροῦμε οὒτε νά ξεχάσουμε ἀλλὰ οὒτε νὰ παραβλέψουμε ὃτι ὑπῆρξε ἓνας ἀπὸ τοὺς δεκάδες ἢ καί ἑκατοντάδες «φιλέλληνες» ἀρχαιοκάπηλους ποὺ σάρωσαν τὴν Ἓλληνικὴ Γῆ, κατὰ τὴ διάρκεια τῶν πιὸ δύσκολων στιγμῶν της…

Ὁ Choiseul-Gouffier (Gabriel Marie), ἦταν Γάλλος περιηγητὴς καὶ πρεσβευτὴς στὴν Κωνσταντινούπολιν. Γεννήθηκε τὸ 1752 (Παρίσι), καὶ πέθανε τὸ 1817 (Παρίσι). Καταλαμβάνῃ σύμφωνα μὲ τοὺς βιογράφους του καὶ τοὺς κριτικοὺς τῶν ἒργων του, ἐξέχουσα θέσι ἀνάμεσα στοὺς μελετητάς. Ὁ Choiseul Gouffier ὑπῆρξε προστάτης καὶ φίλος πολλῶν λογίων, συμπεριλαμβανομένων τοῦ Αbbe Barthelemy καὶ τοῦ DeLille.

Τραπεζίτες στὴ Θεσσαλονίκη τοῦ 1795…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Πῶς νὰ ἀλλάξῃ κάτι σὲ αὐτὸν τὸν τὸπο… σ΄αὐτὸν τὸν πλανήτη…

Τὸ χρῆμα εἶναι δύναμη. Εἶναι ἡ δύναμη ποὺ παραγράφει, ποὺ ἐξαφανίζει τὶς ἄσχημες πράξεις. Ποὺ σοῦ δίνει ἀσυλία καὶ σοῦ ἀνοίγει τὸ δρόμο γιὰ νὰ συνεχίσῃς νὰ πράττῃς.

Ἡ διάσωση τῶν τραπεζῶν εἶναι ὅπως πάντα τὸ ζητούμενον. Σώζουν τὶς τράπεζες γιὰ νὰ σωθοῦν καὶ αὐτοί, σώζουν τὶς τράπεζες καὶ πνίγουν τὸν λαό. Καὶ δὲν εἶναι τωρινὸ αὐτό…

Καὶ ὅπως πάντα, οἱ τραπεζίτες εἶναι συγκεκριμένης φυλῆς.

Ἔτος: 1795.

Τόπος: τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη.

Συνέχεια →

Ἀρχαιολογικὸς «θησαυρός» 118 νομισμάτων ποὺ κατεσχέθη στὴν Ἐλβετία ἐπιστρέφει στὴν Ἑλλάδα…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἒτσι… νὰ ἀρχίσουν καὶ οἱ ἐπιστροφὲς σιγὰ σιγά! Μόνο νὰ παίρνουν καὶ νὰ γυμνώνουν τὴν χώρα μας ξέρουν οἱ “Πολιτισμένοι”…  Χλόη

Αρχαιολογικός “θησαυρός” που βρέθηκε και κατασχέθηκε στην Ελβετία στα χέρια Βέλγου, μόνιμου κατοίκου της Χαλκιδικής, επιστρέφει στην Ελλάδα. Πρόκειται για 118 ασημένια αρχαία ελληνικά νομίσματα του 4ου και 5ου π.Χ. αιώνα, τα οποία όπως ενημέρωσαν οι δικαστικές ελεβετικές αρχές την εισαγγελία εφετών Θεσσαλονίκης αναμένεται να επιστρέψουν στην Ελλάδα μετά τις 8 Απριλίου.

Συνέχεια →

Κανεῖς δὲν μπόρεσε νὰ εὕρῃ τὸ δηλητήριο ποὺ θὰ μᾶς καταστρέψῃ…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κανεῖς δὲν μπόρεσε νὰ εὕρῃ τὸ δηλητήριο ποὺ θὰ τοὺς καταστρέψῃ, ἒγραψε γιὰ τοὺς Ἓλληνες τὸ 1872 ὁ Γερμανὸς φιλόσοφος… 
Βέβαια ἓνας φίλος μου, ἐξέφρασε διαφορετικὴ ἂποψη: “Κι ὃμως… Εὑρέθη τὸ δηλητήριο, λέγεται: πασοκισμός!”

Μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ διαφωνήσω μαζύ του…

Πιο επίκαιρος από ποτέ ο Φρειδερίκος Νίτσε. Στο πρώτο του βιβλίο, με τίτλο <<Η Γέννηση της Τραγωδίας>> (1872) και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο 15ο, ο Νίτσε κάνει μία ιδιαίτερα μνεία στο ελληνικό έθνος αποδεικνύοντας ότι ο Νίτσε είναι πολύ μπροστά από την εποχή του.

Παράξενα καὶ ἀνέκδοτα τῆς Ἐπαναστάσεως…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Του ΒΑΣΙΛΗ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑ

Η επίσημη Ιστορία γράφεται οριζόντια, προβάλλοντας το προσκήνιο. Η ανεπίσημη γράφεται κάθετα, αποκαλύπτοντας το παρασκήνιο. Η πρώτη είναι η εκ των υστέρων αποτίμηση, όπως καταγράφεται στα επίσημα έγγραφα.
Η δεύτερη είναι η ζώσα καθημερινότητα, τη στιγμή του συμβάντος, προτού σφραγιστεί με βουλοκέρι. Εμείς προτιμήσαμε να φέρουμε στο φως ορισμένες «μικρές» ιστορίες του Αγώνα.
Ολες τους έχουν κάτι κοινό: αναφέρονται σε γραφιάδες…
Συνέχεια →