Θὰ μπορούσαμε νὰ θρηνοῦμε γιὰ πολὺ καιρὸ (καὶ θὰ τὸ κάνουμε μέσα μας), ἀλλὰ ὁ θρῆνος ἀκινητοποιεῖ καὶ μουδιάζει. Ἐπείγει κάθε εἴδους κι ἐπιπέδου κινητοποίησις ἀπὸ ὅλους μας, σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ τὰ ἐπίπεδα.
Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀπωλέσθησαν δὲν ἔρχονται πίσω ἀλλὰ οἱ ἀνίκανοι καὶ οἱ ἠλίθιοι πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν. Μόνον μὲ διαύγεια πνεύματος μπορεῖ νὰ συμβῇ ὅμως αὐτό, ἐφ΄ ὅσον ὁ χειρότερός μου σύμβουλος εἶναι ὁ θυμός. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Γιά ποιάν ἐλευθερία συζητᾶμε;
Τήν Ἐλευθερία τοῦ νά κάνουμε ὅ,τι θέλουμε ἤ τήν Ἐλευθερία τού νά κάνουμε ὅ,τι μᾶς χρειάζεται;
Καί τί εἶναι αὐτό πού μᾶς χρειάζεται; Τό νά ἀπολαμβάνουμε τά πάντα δίχως ὅριον ἤ τό νά ἀπολαμβάνουμε ἔως κάποιου ὁρίου; Καί ποιός θά θέτη αὐτό τό ὅριον; Ἐμεῖς ἤ ἄλλοι;
Συνθίζουμε, ὡς ἀνθρωπότης, νὰ καταπατοῦμε μόνοι μας, μὲ κάθε εὐκαιρία, πρῶτα καὶ κύρια τὰ ὅρια ποὺ ἐμεῖς θέτουμε στοὺς ἑαυτούς μς. Πότε διδαχθήκαμε ὅμως νά τά σεβόμεθα; Καί γιατί πρέπει ὁ φόβος νά δρᾷ ἐπάνω μας πρό κειμένου ἐξ ἀνάγκηςνά τά περιφρουροῦμε; Μήπως κάτι κάνουμε τελικῶς λάθος; Συνέχεια
Βαδίζοντας στὸ …ἄγνωστον!!!
Ὁ ἄνθρωπος ἔχει μεγάλη ἀνάγκη, γιὰ νὰ αἰσθάνεται συναισθηματικὰ ἀσφαλής, νὰ ἀναλαμβάνῃ ὅσο τὸ δυνατὸν μικρότερα ῥίσκα. Πρὸς τοῦτον καὶ φροντίζει πάντα νὰ περιφρουρῇ τὴν ἀσφάλειά του, πολλὲς φορὲς καὶ εἰς βάρος τῆς ἐλευθερίας του. Συνέχεια
Φλόγα ποὺ ἄναψε…
…καὶ δὲν σβήνει πλέον…
Δὲν κερδίζονται οἱ μάχες δίχως συνειδητοποιημένους μαχητές!!!
Τὸ νὰ πηγαίνῃ κάποιος σὲ μίαν μάχη …μπουλουκιδόν, εἶναι σὰν νὰ ἔχῃ διασφαλίσει, ἐκ τῶν προτέρων, τὴν ἧττα του ἤ, ἀκόμη, καὶ τὴν …σφαγή του. Οἱ μάχες ἀπαιτοῦν ὅσο τὸ δυνατὸν καλλίτερα προετοιμασμένους πολεμιστές. Τὰ μπουλούκια, ἐνίοτε, ἦσαν καὶ τὰ καλλίτερα …σφάγια.
Ζωνταντεύουμε (σιγά-σιγά!!!) τὸ Ἔνστικτον Ἐπιβιώσεώς μας!!!
Ὑπάρχουν πολλὰ Ἔνστικτα στὴν ἀνθρωπότητα, ποὺ (οὔτως ἢ ἄλλως) ἀνήκει στὸ ζωϊκὸ βασίλειον…
Μὰ, πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, ὑπάρχει τὸ Ἔνστικτον Ἐπιβιώσεώς μας, ποὺ πλέον ἔχουμε, ἄλλοτε λιγότερο κι ἄλλοτε πλήρως, ἀδρανοποιήση, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὰ πλείστα τῶν ζώων ποὺ διαβιοῦν ἐλευθέρως.
Συνέχεια