Ἡ ἐνημέρωσις τοῦ (κοντινοῦ μας) μέλλοντος!!!

Ἡ ἐνημέρωσις τοῦ (κοντινοῦ μας) μέλλοντος!!!

Μὲ αὐτὰ καὶ μὲ τὰ ἄλλα ξεχάσαμε τὰ νέα μέτρα ποὺ μᾶς ἑτοιμάζουν.
Ἐνημέρωσις γιὰ ὁλίγους, ἀπὸ ὁλίγους, ἐντὸς τὴν κονσέρβας τῆς νέας (καὶ παλαιᾶς) τάξεως πραγμάτων, ποὺ μᾶς θέλει ὅλους ὁμοιομόρφους καὶ ὁμοιογενεῖς. Συνέχεια

Ἡ κυρία Μουσολίνι…

Ἡ κυρία Ῥαχὴλ Μουσολίνι, σύζυγος τοῦ Ντοῦτσε, μετὰ τῶν δύο της τέκνων Ῥωμανοῦ καὶ Ἄννας – Μαρία, θεωμένη παρέλασιν Μελανοχιτώνων ἐν Ῥώμη. Συνέχεια

Ἡ ποσοτική χαλάρωσις σύμμαχος τῆς ἀνακάμψεως;

Mario Draghi πρὶν λίγο, κατὰ τὴν ὁμιλία του στὸ μέγαρο τῆς αὐτοκρατορίας, εἶπε πὼς ἡ ποσοτικὴ χαλάρωσις (sic) βοήθησε στὴν ἀνάκαμψη (τήν ποιά;).

Γιὰ νὰ δοῦμε τὰ ἀποτελέσματα μίας ἐρεύνης στὴν Γερμανία.
Ἡ  ποσοτικὴ χαλάρωσις, σύμφωνα μὲ τὴν ἔρευνα τῆς comerzbank, εἶχε τὴν «ἐπιτυχία» ποὺ βλέπετε:

Ἡ ποσοτική χαλάρωσις σύμμαχος τῆς ἀνακάμψεως; Συνέχεια

Τὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως ἦσαν ἐπικίνδυνα …κάποτε γιὰ τὸν Καμμένο!!!

Κι ἐμεῖς, ὡς παρατηρητὲς πλέον τῆς ἀσυνεπείας, τοῦ ψεύδους, τῆς παραπληφορήσεως, τῆς κωλοτούμπας, τοῦ προσκυνήματος καὶ τῆς γυφτιᾶς τους, δὲν γνωρίζουμε ἐὰν πρέπῃ νὰ κλάψουμε ἤ νὰ γελάσουμε.

Καραγκιοζᾶκος; Σκέτο στά τέσσερα προσκυνημένος; Ἀδελφοποιητός τοῦ ἀλεξέι;

Τί νά σᾶς πῶ;
Μὲ αὐτὰ καὶ μὲ τὰ ἄλλα ἔχω ἀρχίσει πλέον νὰ πιστεύω πὼς εἴμα Συνέχεια

Εἴμαστε (τελικῶς κι ἐμεῖς) …Λάκηδες;;;

 Εἴμαστε ...Λάκηδες!!!

Ντροπή σου… Τίποτα ἄλλο. Ντροπή σου!!!

Μὲ ἀνάγκασες νὰ σὲ δῶ, νὰ ἀκούσω τὴν φωνή σου. Γιὰ νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσω… Συνέχεια

Ἡ κάρτα δουλοποιημένου πολίτου ΔΕΝ εἶναι μόνον θρησκευτικὸ πρόβλημα!!!

Ἡ γενικὴ εἰκόνα, ποὺ μᾶς ἐδόθη ἀπὸ τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως εἶναι πὼς μόνον κάτι γραφικοί, φανατικοί, θεοφοβούμενοι ἔσπευσαν γιὰ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὸ δικαίωμά τους στὴν μὴ παραλαβὴ τῆς κάρτας τοῦ δουλοποιημένου πολίτου. Ἐπίσης τὰ ἴδια Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως ἔσπευσαν νὰ μᾶς ἐνημερώσουν πὼς ἡ χρυσῆ αὐγὴ στηρίζει ὅλην αὐτὴν τὴν παράστασιν.
Καὶ φυσικά, ἐμεῖς, οἱ πολλοί, ἀρνηθήκαμε νὰ δοῦμε πίσω ἀπὸ τὶς εἰκόνες, ποὺ οἱ γνωστοὶ δημοσιοκάφροι μᾶς παρουσίασαν, καὶ νὰ μάθουμε περισσότερα.
Κι ἔτσι στὴν συλλογικὴ συνείδησιν αὐτὸ ὅλο πέρασε σὰν κάτι ἀκραῖο, περιθωριακό, ποὺ δὲν ἀφορᾶ στὴν δική μας πραγματικότητα. Ἴσως μάλιστα βαθειὰ μέσα μας νὰ πιστεύουμε πὼς ὁ πόλεμος ἔχει ἤδη λήξει, δίχως νὰ προλάβουμε νὰ λάβουμε μέρος σὲ κάποιαν μάχη του. Συνέχεια