Εἶναι ἀπίστευτα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν καὶ ἀκυρώνουν ὁποίαν ἔννοια λογικῆς.
Τὸ MEGA ἦταν μία ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία ἔπεσε ἔξω, ὅπως συμβαίνει μὲ χιλιάδες ἐπιχειρήσεις σὲ ὅλον τὸν κόσμο καὶ εἰδικότερα στὴν Ἑλλάδα τῶν τελευταίων χρόνων, ποὺ ἔχουν ῥίξη στὰ δόντια τῶν τραπεζῶν χιλιάδες πρώην νοικοκυραίους ἰδιοκτῆτες καὶ ἑκατοντάδες χιλιάδες ἐργαζομένους. Συνέχεια
Σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, ἰδίως τὶς τελευταῖες δεκαετίες, ἡ δουλεμπορία ἀνθεῖ, ἐπισήμως καὶ μὲ ὅλα τὰ νομότυπα ἐπικαλύμματα.
Στὶς φερόμενες ὡς «τριτοκοσμικές» χῶρες αὐτὴ ἡ συνθήκη ὅμως εἶναι ἀποδεκτὴ ἐδῶ καὶ δεκαετίες.
Γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ κάποιος, σὲ ἀκραῖες συνθῆκες ἐξαθλιώσεως βεβαίως, δὲν ἀρκεῖ μόνον νὰ φαίνεται ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι δοῦλος.
Παλάτσο Ρεάλε
Τὸ κύριο ἀξιοθέατό της Καζέρτας εἶναι τὸ Βασιλικὸ Ἀνάκτορο (Παλάτσο Ρεάλε), πρώην βασιλικὴ κατοικία, κατασκευασμένη ἀπὸ τοὺς Βουρβώνους βασιλεῖς τῆς Νάπολης. Ἦταν τὸ μεγαλύτερο ἀνάκτορο καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα κτίρια ποὺ ἀνηγέρθησαν στὴν Εὐρώπη τὸν 18ο αἰώνα.
Τὸ 1997 τὸ Ἀνάκτορο ἐχαρακτηρίσθη Μνημεῖο Παγκοσμίου Κληρονομιᾶς τῆς UNESCO, περιγραφόμενο στὴν καθιέρωσή του ὡς «τὸ κύκνειο ἄσμα τῆς θεαματικῆς τέχνης τοῦ Μπαρόκ, ἀπὸ τὴν ὁποία υἱοθέτησε ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ ἀπαιτοῦντο γιὰ τὴν δημιουργία τῶν ψευδαισθήσεων τοῦ χώρου πολλῶν κατευθύνσεων». Συνέχεια
«Ἐὰν πῇς ἕνα ψέμμα ἀρκετὰ μεγάλο καὶ (ἐάν) συνεχίσῃς νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνῃς, οἱ ἄνθρωποι τελικὰ θὰ τὸ πιστέψουν»
«Ἐὰν πῇς ἕνα ψέμμα ἀρκετὰ μεγάλο καὶ (ἐάν) συνεχίσῃς νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνῃς, οἱ ἄνθρωποι τελικὰ θὰ τὸ πιστέψουν», ἔλεγε ὁ ἑβραῖος Ἰωσὴφ Γκαῖμπελς.
Καὶ ἀκριβῶς αὐτὸ συνεχίζουν νὰ τὸ ἐφαρμόζουν ἐπακριβῶς ὅλοι οἱ ἑβραῖοι σιωνιστὲς μὲ τὰ ἱδρύματα τοῦ Σόρος καὶ τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως. Συνέχεια
Δὲν γλυτώνει κάποιος ἀπὸ τὰ νύχια τους…
Τὸ 1989, ἐν μέσῳ ἐξαγγελιῶν, κορώνων καὶ δεκάδων συνθημάτων, ἀναμένοντας μίαν «κάθαρσιν» (ποὺ ἀκόμη ἔρχεται), μὲ ἕνα μΠατΣοΚ στὸ στόχαστρον καὶ μὲ μίαν οἰκουμενικὴ κυβέρνησιν ποὺ κατήντησε καθαρτική, εἴχαμε ἐπισκεφθῆ μὲ τὴν οἰκογένειά μου φιλικό μας σπίτι. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐπισκέψεώς μας ἕνας γνωστὸς καὶ μὴ ἐξαιρετέος τότε μεγαλο-δημοσιοκάφρος, τηλεφώνησε στὸν οἰκοδεσπότη μας ἀξιώνοντας νὰ τοῦ καταβληθῇ ἄμεσα ἕνα ἑκατομμύριο δραχμὲς (τρελλὰ λεφτὰ τότε) γιὰ νὰ μὴν δημοσιεύσῃ τὴν ἐπομένη στὴν ἐφημερίδα του καταγγελίες εἰς βάρος του γιὰ χρηματισμό. Συνέχεια
Μά, διότι, εἶναι ὤρα νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ πολλοὺς ἐνοχλητικούς. Εἶναι δῆλα δὴ ὥρα, μὲ πρόσχημα, τάχα μου-τάχα μου, ἔναν ἐμφύλιο, νὰ ξεκινήσουν ἐκτεταμένες ἐκκαθαρίσεις, μὲ πρόσχημα (λέει) τὰ …μίση καὶ τὰ πάθη. Μίση καὶ πάθη ὅμως ποὺ στὴν πραγματικότητα δὲν ὑπάρχουν, ἀλλὰ ποὺ προβάλλονται μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ εἶναι, στὴν ὤρα, του, ἕτοιμο τὸ ἀναγκαῖον σκηνικόν.
Χρήσιμοι ἠλίθιοι, σὲ πολλὲς περιπτώσεις ἰδιαιτέρως φανατικοί, συμπληρώνουν τὸ σκηνικό.
Κόκκινοι, γαλάζιοι, πράσινοι, πορτοκαλί, ῥοζουλί, μαῦροι ἢ πολύχρωμοι τραμποῦκοι, μὰ πάντα τραμποῦκοι.
