…καὶ ἐπαναδομήσεως τοῦ κόσμου μας, θὰ ἔπρεπε νὰ συμπληρώσω.
Ἑνὸς κόσμου ποὺ ἄλλοι θέτουν τοὺς κανόνες καὶ ἐμεῖς τοὺς ἐφαρμόζουμε ἂνευ δυνατότητος (ἢ καὶ θελήσεως) ἀντιδράσεως.
Ἑνὸς κόσμου ποὺ κατήντησε ἀφιλόξενος γιὰ ὅσους σκέπτονται, ἐνᾦ θὰ ἔπρεπε νὰ συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον.
Ἑνὸς κόσμου ποὺ τὰ σκουπίδια διαφημίζονται ὡς πρότυπα, ἐνᾦ τὰ πρότυπα διώκονται κι ἐξαφανίζονται ὡς ἐπικίνδυνα καὶ ἀπειλητικά…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Χάσαμε τίς πραγματικές Αἰγές;
Ὁ τάφος τῆς Βεργίνας
Κάθησα καὶ μέτρησα τὶς λέξεις. Μόνον δεκαέξι εἶναι, μαζὺ μὲ δύο εἰκόνες καί, οὐδέποτε κάποιος θὰ ξανά-μιλήσῃ γιὰ τάφο τοῦ Φιλίππου στὴν Βεργίνα. Καταλαβαίνω ὅτι τὰ νομίσματα ποὺ ἀποδεικνύουν τὸ ἴδιο πρᾶγμα, δημιουργοῦν πρωτόγνωρα συναισθήματα. Τώρα ὅμως τὸ πεδίον εἶναι ἄλλο.
Ὑπάρχουν δύο ἀποδείξεις στὰ εὐρήματα ἐντὸς τοῦ τάφου, ποὺ τὸν τοποθετοῦν ἀνάμεσα στὸ 305 μὲ 280 π. Χ..
Ὅπως καταλαβαίνετε, γιὰ νὰ εἶναι τοῦ Φιλίππου, αὐτὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ἔμεινε ἄταφος περίπου γιὰ σαράντα (40) χρόνια. Αὐτὸ οὐδεὶς θὰ τολμήση νὰ τὸ ἰσχυρισθῇ.
Συνέχεια
Δὲν γνωρίζουμε ἀκόμη τὸν ἀριθμὸ τῶν θυμάτων τοῦ Πολυτεχνείου
Μία μελαγχολικὴ ἡμέρα στὴν ἀκόμη μελαγχολικότερη πρωτεύουσα τῶν θυμάτων τοῦ Πολυτεχνείου
17 Νοεμβρίου 1973
Εἶναι λάθος νὰ θεωροῦμε πὼς δὲν ὑπῆρξαν θύματα στὸ Πολυτεχνεῖο τὸ 1973. Πτώματα δὲν ὑπῆρξαν! Συνέχεια
Γερμανικὲς …ἐπιστροφές!!!
Οἱ Γερμανοὶ δὲν ἔχουν δώση τὸν ἀκριβὴ ἀριθμὸ τῶν ἀτόμων ποὺ …ἔπιασαν μὲ πλαστὰ ἑλληνικὰ ἔγγραφα, καὶ τὰ ὁποῖα ἦλθαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.
Συνέχεια
Βαποράκια καὶ …ναρκόπλοια!!!
Λυπηρότατον καὶ ἀπολύτως προσβλητικό, γιὰ μίαν Ἑλλάδα ποὺ βάλλεται ἀπὸ παντοῦ, τὸ νὰ συλλαμβάνεται ἕνα νέο κορίτσι γιὰ ἐμπόριο ναρκωτικῶν. Θὰ μπορούσαμε νὰ γράψουμε καὶ νὰ ποῦμε πολλά, ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια εἶναι μία: ὁ κάθε ἄνθρωπος στρώνει μόνος του τὸν δρόμο του. Τὰ ὅρια ὅλοι μας τὰ γνωρίζουμε. Τὸ πότε θὰ τὰ ξεπερνᾶμε εἶναι ἐπιλογή μας καὶ μόνον. Ἐπιλογὴ τὴν ὁποίαν ἢ θὰ κληθοῦμε νὰ πληρώσουμε ἢ θὰ φθάσουμε στὸ νὰ ἀπολαύσουμε. Συνέχεια
Βραβεία, βραβεύσεις καὶ πολιτικοὶ
Περὶ βραβείων, βραβεύσεων καὶ πολιτικῶν
Στὰ μέσα τῆς θρυλικῆς δεκαετίας τοῦ 90, ἔνας στενός μου φίλος, ἄνθρωπος τῶν μίντια καὶ τῶν συνεδρίων, διοργάνωνε ἕνα διεθνὲς ἐπιχειρηματικὸ forum τοῦ τύπου «doing business in…» σὲ διπλανή μας βαλκανικὴ χώρα. Μὲ πίεζε νὰ πᾶμε μαζύ, «ἔλα καὶ θὰ κάνουμε πλάκα, ἔλα καὶ θὰ δοῦμε κόσμο κλπ». Μὲ λίγη βαριεστημάρα ἀπεφάσισα τελικὰ νὰ πάω, (ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ταξείδευα συνέχεια στὶς ἀνατολικὲς χῶρες λόγῳ τραπέζης καὶ τὶς εἶχα κάπως βαρεθῆ). Ἔτσι, παρηκολούθησα καὶ λίγο τὴν προετοιμασία τοῦ συνεδρίου. Συνέχεια