Καὶ φιλανθρωπισμός, θὰ προσέθετα.
Καὶ κοινὴ λογική.
Καὶ στοιχειώδης ἀξιοπρέπεια…
Αὐτὰ ὅμως ἀπὸ Ἰαπωνία μεριά, καθὼς καὶ λίγο ἀπὸ κάποιους Ἀμερικανούς.
(Καὶ τὸ ἐννοῶ… Διότι ἂν καὶ μόνον ἕνας Ἰάπων εὑρέθη ἐκεῖ, τὶς ἡμέρες ποὺ τὸ αἷμα ἔῤῥεε στὴν θάλασσα, ἔπραξε τὸ αὐτονόητον. Ἀντιθέτως δὲν ἦσαν ὅλοι οἱ Ἀμερικανοὶ ποὺ τὸν ἐμιμήθησαν!!! Τμῆμα τους καὶ μόνον!!!)

Μά, παραλλήλως σαπροφυτισμός, παρασιτισμὸς καὶ ἀνθελληνισμὸς ποὺ κορυφώνετο σὲ κάθε ἐπίπεδον!!!
Συνέχεια
Ἕνα σκληρότατον μάθημα ποὺ ἔλαβα ἀπὸ τὰ βιώματά μου εἶναι τὸ νὰ μὴν ὑποχωρῶ ὅταν κι ἐφ΄ ὅσον ἔχω τὸ δίκαιον μὲ τὸ μέρος μου. Σαφῶς καὶ κάποιοι, φαινομενικῶς «ἰσχυροί», μὲ οἰκονομικὰ κόλπα καὶ νομικὰ μαγειρέματα, ἐκ πρώτης ὅψεως δίδουν ἐντυπώσεις νικητοῦ, ἀλλὰ πλέον αὐτὸ δὲν γίνεται νὰ μᾶς κάμπτῃ ἐφ΄ ὅσον κατὰ κύριον λόγο τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τῆς εἰκόνος ποὺ ἐμφανίζουν εἶναι περισσότερο κληροδότημα τοῦ παρελθόντος, παρὰ σημερινὴ κατάστασις ἀπεικονίζουσα τὴν πραγματικότητα. Τὸν ἰσχυρισμό μου ἀποδεικνύουν περισσότερο οἱ λεπτομέρειες, παρὰ ἡ γενικὴ ἀντίληψις καὶ στάσις τοῦ πληθυσμοῦ.
Ἀναρωτῶνται πολλοὶ γιατὶ ἔχει σουξὲ στὴν Ἑλλάδα ὁ σοσιαλισμὸς (ἐνῶ δὲν εἶναι κἂν βιομηχανικὴ χώρα).
Τί νά γίνεται ἄραγε αὐτό τό παιδί ὁ Θεοχάρης;
Ἐν ὀλίγοις, ἡ Ἑλλάδα ἔχει ὑποσχεθῇ στοὺς δανειστές της νὰ συῤῥικνώσῃ καὶ νὰ ἐκσυγχρονίσῃ ἀκομμάτιστα τὴν δημόσια διοίκησή της, πρὸ κειμένου νὰ μειώσῃ τὸ κόστος καὶ ἡ σημερινὴ κυβέρνησις ἀναλαμβάνει τὸ βάρος.
Ἀγαπητοί μου συμπατριῶτες