Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες

Ἐγκύκλειος Διαταγὴ Ἑλληνομακεδονικῆς Ἀμύνης. Ἴων Δραγούμης

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἐγκύκλειος Διαταγὴ Ἑλληνομακεδονικῆς Ἀμύνης. Ἴων Δραγούμης

     Ὁ Ἴων Δραγούμης τὸ 1902 μπῆκε στὸ διπλωματικὸ κλάδο, καὶ ὑπηρέτησε ὡς ὑποπρόξενος, κατόπιν ἀπαιτήσεώς του, στὸ Μοναστήρι· ἐν συνεχεῖᾳ ὑπηρέτησε στὴν Ἀνατολικὴ Μακεδονία, στὸ Προξενεῖο Σερρῶν, στὴν Ἀνατολικὴ Ρωμυλία στὸ Προξενεῖο τοῦ Πύργου καὶ στὸ Προξενεῖο Φιλιππουπόλεως, ὡς τὸ 1907. Σὲ συνεργασία μὲ τὸν γαμπρό του Παῦλο Μελᾶ, ποὺ ἦταν σύζυγος τῆς ἀδερφῆς του, ὀργάνωσε τὶς ὀρθόδοξες κοινότητες ἐναντίον τῶν βουλγαρικῶν κομιτάτων, κινητοποίησε τὶς Ἑλληνικὲς Δυνάμεις καὶ ἀνεδείχθη ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς τῆς μακεδονικῆς συγκρούσεως. Ἀνάλογες προσπάθειες κατέβαλε κατὰ τὴν διετία 1907 – 1909 στὴν Κωνσταντινούπολη, ὑπηρετῶντας στὴν ἐκεῖ ἑλληνικὴ πρεσβεῖα.

Συνέχεια →

Ὅλοι μαζύ ἤ ὁ κάθε ἕνας μόνος του;

ἀπὸ τὸν/τὴν

7

Μὲ ἀφορμὴ τὰ διάφορα σχόλια καὶ τὰ δημοσιεύματα, ποὺ προσπάθησαν νὰ ἀπαξιώσουν (ἢ καὶ νὰ μεγιστοποιήσουν) τὶς ἐπιτυχίες τῶν ἀθλητῶν μας, στὰ ὀλυμπιακὰ παίγνια τῆς Βραζιλίας, προβληματίσθηκα ἐντόνως. Ἰδίως μὲ ὅσα πικρόχολα στιγμάτιζαν τὴν ἀριστεία. (Τὸ ἴδιο προβληματισμένη ἔνοιωσα καὶ γιὰ αὐτὰ ποὺ μεγιστοποιοῦσαν τὰ ἐπιτεύγματα τῶν -φερομένων ὡς- ὀλυμπιονικῶν καὶ …θεοποιοῦσαν, ἐπιλεκτικῶς, τὴν ἀριστεία, ἀποδίδοντάς την μόνον σὲ ὁλίγους καὶ ἀρνούμενοι νὰ συνειδητοποιήσουν πὼς ὅλων μας στόχος πρέπει νὰ εἶναι αὐτή!)

Μᾶλλον ἐμεῖς πλέον, ὡς …«κοινωνίες», λειτουργώντας ἀγελαδηδόν, ἀρνούμεθα νὰ συνειδητοποιήσουμε μερικὲς καθοριστικὲς λεπτομέρειες, ποὺ θὰ μᾶς βοηθοῦσαν ἴσως νὰ δοῦμε τὸν κόσμο μας μὲ ἄλλο μάτι καί, σιγὰ σιγά, νὰ ξεκινήσουμε τὶς ἀλλαγές μας.

Πολλὰ τὰ ἐπιφανειακὰ αἴτια αὐτῆς τῆς καταστάσεως μὰ σίγουρα, κάπου στὸ βάθος βάθος, μίαν κοινὴ ῥίζα θὰ ἔχουν. Μίαν ῥίζα, ποὺ ἐὰν τὴν ἐντοπίσουμε, τότε πράγματι θὰ ἔχουμε (κυριολεκτικῶς) ἐλπίδες ὡς ἀνθρωπότης. Συνέχεια →

Ὁ «Ἥλιος»…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Λόγοι Σοφοί, διαχρονικοί, ἀπὸ τὸ φωτεινὸ πνεῦμα τοῦ Ἰωάννου Πασσᾶ

Τὰ γραπτὰ ποὺ ἀκολουθοῦν ἐπελέγησαν ἀπὸ τοὺς τόμους «Ἀρχαῖον Ἑλληνικὸν Πνεῦμα» (1974) καὶ «Ὀρφικά» (1984), τῆς ἐγκυκλοπαιδείας Νεώτερον Ἐγκυκλοπαιδικὸν Λεξικὸν «Ἡλίου», διευθ. ἐκδ. Ἰωάννης Πασσᾶς. Εἰς τὸ τέλος τῆς σελίδος παρατίθενται σύνδεσμοι διὰ λήψιν αὐτῶν καὶ ἄλλων τόμων τοῦ ΗΛΙΟΥ.

Γράφει τὸ Φρούριον

Ποιοὶ πραγματικὰ εἴμαστε

Οἱ Ἕλληνες ὄχι μόνον δὲν ἐπιτρέπεται, ἀλλὰ δὲν ἔχουν καὶ καμμίαν ἀνάγκην νὰ καταφεύγουν καὶ νὰ ζητοῦν μαθήματα πολιτικῆς ἀρετῆς καὶ κοινωνικῆς κυρίως συγκροτήσεως ἢ διδάγματα περὶ ἠθικῆς καὶ καλοῦ καὶ ὡραίου ἀπὸ τοὺς ἄλλους, ἀπὸ τοὺς ξένους, ἐὰν ἀντιληφθοῦν τὴν ἀξίαν των καὶ ἐκτιμήσουν ὅσον πρέπει τὰς παραδόσεις των, καὶ τὴν γένει πνευματικὴ κληρονομίαν των.

Οἱ Ἕλληνες εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες ἐδίδαξαν τὴν ἀνθρωπόόητα ὄχι μόνον πῶς πρέπει νὰ ζῇ καὶ νὰ σκέπτεται ἀλλὰ καὶ πῶς πρέπει νὰ πολιτεύεται ἐὰν θέλῃ νὰ σταδιοδρομήσῃ καὶ νὰ προαχθῇ ὡς πραγματικὴ κοινωνία ἀνθρώπων.Ὁ «Ἥλιος»... 1 Συνέχεια →

Ἡ ἐξέγερσις τοῦ Ἴλιντεν, 20 Ἰουλίου 1903 (π.ἡμ)

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Βουλγαρικὴ προετοιμασία ἐκρηκτικῶν γιὰ τὴν ἐξέγερση.

Βουλγαρικὴ προετοιμασία ἐκρηκτικῶν γιὰ τὴν ἐξέγερση.

     Το Μοναστήρι είχε εξαιρετική σημασία για τρεις αντίπαλες εθνότητες. Τους τούρκους, που το χρησιμοποιούσαν σαν σπουδαίο στρατιωτικό κέντρο, τους βουλγάρους που επιζητούσαν να επικρατήσουν στην πόλη και στην γύρω περιοχή και τους Έλληνες που υπερείχαν χάρη στους Βλάχους με το τόσο ακμαίο Ελληνικό φρόνημα. Η κατάσταση αποσταθεροποιήσεως που επικρατούσε τότε στην Ελλάδα, έδωσε αφορμή στα δύο βουλγαρικά κομιτάτα να αναπτύξουν στο έπακρο την δράση τους στην Μακεδονία. Ήταν η «Περίοδος Τῶν Μαρτύρων» τότε, όπως έλεγε ο Ίων Δραγούμης.

Συνέχεια →

Ἥρωες ποὺ …δὲν ὑπάρχουν!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἡ λίστα τῶν καταδρομέων τῆς Α΄ΜΚ καὶ τῆς Γ΄ΜΑΚ μὲ τὰ ΠΑΟ 90mm, ὑπὸ τὸν Ἀνθυπολοχαγὸ ΚΔ Νικ. Κοϊμτζόγλου, ποὺ ἀπὸτ ὸ ὕψωμα Κολοκασσίδη σταμάτησαν οὐλαμὸ Μέσων Ἁρμάτων Μ-48 τῶν Τούρκων, τὴν 19η Αὐγούστου 1974. (Κτύπησαν τέσσερα ἅρματα!)

Ἥρωες ποὺ ...δὲν ὑπάρχουν!!! Συνέχεια →

Μία ἀπάνθρωπος πλευρὰ τῶν Λαϊκῶν Δικαστηρίων τοῦ ΕΑΜ-ΚΚΕ

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μιὰ Ἀπάνθρωπος Πλευρὰ τῶν Λαϊκῶν Δικαστηρίων τοῦ ΕΑΜ/ΚΚ τοῦ 1943-44

Μία ἀπάνθρωπος πλευρὰ τῶν Λαϊκῶν Δικαστηρίων τοῦ ΕΑΜ-ΚΚΕ

Τὰ Λαϊκὰ Δικαστήρια χρησιμοποιήθηκαν εὑρέως ἀπὸ τὸ ΕΑΜ/ΚΚΕ τὸ 1943-44 γιὰ νὰ ἐκφοβίσουν τὸν λαό, νὰ ἐπιβάλουν τὴν ἐξουσία τους, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ μεταφέρουν στοὺς δῆθεν δικαστὲς τὴν εὐθύνη ἐγκλημάτων ποὺ εἶχαν προαποφασισθῆ ἀπὸ τοπικοὺς ἡγέτες, πρὶν κἂν τὴν παρῳδία καὶ τὸ θέατρο τῆς δίκης. Συνέχεια →