Προφανῶς τότε, μὲ ἀνοικτὲς ἀγκάλες, τὸν ἀνέμεναν οἱ συνεργάτες του (ἀνδρέας, λαλιώτης, ἄκης, γιαννόπουλος, κουτσόγιωργας, μελίνα…!!!).
Κάποιοι ἄλλοι, μᾶλλον πραγματικοὶ φύλακες, εἶχαν ἄλλες ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ θέματος…
Καὶ πρὸς τοῦτον μεριμνοῦσαν γιὰ τὴν παρακολούθησίν του…
1904-σήμερα: Στὸ Board’s Occasional Letter No. 1, ποὺ ἔγραψε ὁ Gates καὶ συνυπέγραψε ὁ John D. Rockefeller, ἐπιχειρεῖται κοινωνικὸς ἔλεγχος μέσῳ τῆς παιδείας.
Σκοπὸς τῆς δημοσίου παιδείας εἶναι ἡ κοινωνικὴ χειραγώγησις καὶ ὄχι νὰ βοηθήσῃ τὸν μαθητὴ νὰ ἀνακαλύψῃ τὸν ἑαυτό του καί τὶς δυνάμεις του. Τὸ Occasional Letter, ξεκινᾶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν βάση καὶ συνεχίζει: Δὲν θὰ ἐπιχειρήσουμε νὰ κάνουμε τοὺς ἀνθρώπους, ἢ τὰ παιδιά τους, φιλοσόφους, ἢ ἀνθρώπους τῆς μαθήσεως, ἢ ἀνθρώπους τῆς ἐπιστήμης. Δὲν ὀφείλουμε νὰ δημιουργήσουμε συγγραφεῖς, ἐκδότες, ποιητ Συνέχεια
Όταν ξεκίνησα το 1984 την έρευνά μου για την Κυπριακή Τραγωδία, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι μετά από 32 ολόκληρα χρόνια που σχεδόν την τελείωσα, θα είχα βλαστημήσει την ώρα και την στιγμή που την ξεκίνησα!
Πρώτον γιατί απέκτησα – χωρίς να έχω πολεμήσει τότε – τα ίδια προβλήματα στον ψυχισμό μου, όπως κι αυτοί που πολέμησαν τότε… που πολέμησαν πραγματικά….
Δεύτερον γιατί διεπίστωσα με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι η Ελλάς ναι μεν προορίζεται να ζήσει και θα ζήσει, αλλά μέσα σε διχασμούς, σπαραγμούς και καταστροφές… σε μια ατέρμονα επανάληψη της Ιστορίας που αποδεικνύει ότι είμαστε απ’ ευθείας απόγονοι των Αρχαίων ημών προγόνων. Με τις έριδες μας, την δίψα μας για προβολή και τις μισαλλοδοξίες μας
Συνέχεια
Ἡ πρώτη Ἀφὴ τῆς Ὀλυμπιακῆς φλόγας ἔγινε τὸ 1936 γιὰ τὴν Ὀλυμπιάδα τοῦ Βερολίνου…
Πρωθιέρεια ἦταν ἡ Κούλα Πράτσικα.
Συνέχεια
Ἰούνιος – Αὔγουστος 1944
Ἦταν ἡ πλέον αἱματηρὴ περίοδος τῆς Κόκκινης Τρομοκρατίας ἐναντίον ἀθῴων ἀμάχων, τῆς «ἀντιδράσεως», ὅπως εἶχαν βαπτισθῆ ἀπὸ τὸ ΕΑΜ/ΚΚΕ, στὴν Πελοπόννησο.
Περισσότερα ἀπὸ 1200 ἄτομα σφαγιάσυηκαν μόνον στὴν Ἀργολιδοκορινθία. Ὁ τόπος μαρτυρίου μὲ τὰ περισσότερα θύματα ἦταν ὁ Φενεὸς (τὸ μοναστῆρι τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καὶ ἡ Τρύπα στὸ Κακοβοῦνι) καὶ ὁ δεύτερος ἡ Στιμάγκα καὶ τὸ γειτονικὸ Ἑλληνοχώρι. Συνέχεια
*Ο Κωνσταντίνος Κριάρης, εικόνα από το περιοδικό «Αττικόν Μουσείον» 1884
«…Πριν πεθάνει όμως η μοίρα έπαιξε ένα ακόμα παιχνίδι με τον καπετάν Κριάρη. Ο Τούρκος Φούσκης Σελήμ Αγάς, προσεβλήθη από μια σοβαρή πάθηση των ματιών του. Έτσι όταν έμαθε ότι ο Κριάρης ζει στην Αθήνα ταξίδεψε και τον συνάντησε. Ο Κρητικός καπετάνιος τον φιλοξένησε στο σπίτι του μέχρι να θεραπευθεί. Ο Αντωνιάδης στον επικήδειό του θυμήθηκε αυτό το περιστατικό λέγοντας:
«Τὸν ἐφιλοξένησεν εἰς τὸν πενιχρὸν αὐτοῦ οἶκον καὶ μέχρι δακρύων συγκινούμενοι, ἔβλεπον τῶν Ἀθηνῶν οἱ κάτοικοι, τοῦτον τῶν μαχῶν τὸν ἥρωα ὁδηγούντα ὡς μικρὸν παιδίον ἐκ τῆς χειρὸς εἰς τὸ ὀφθαλμιατρεῖον ἐκεῖνον, ὅν ἀμειλίκτως ἄλλοτε ἤθελε φονεύσῃ ἄν εἰς μάχην τὸν ἀπήντα»….» Συνέχεια
