Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες

Κυνὸς Κεφαλές.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

ΚΥΝΟΣ ΚΕΦΑΛΕΣ 197 π.Χ. – ΠΥΔΝΑ 168 π.Χ.

ΟΙ ΜΑΧΕΣ

Την εποχή όπου στο δυτικό τμήμα της Μεσογείου διεξαγόταν ο Β’ Καρχηδονικός Πόλεμος (218-201 π.Χ.), στο ανατολικό η Ελλάδα ζούσε τη φθορά του Συμμαχικού Πολέμου (220-217 π.Χ.) ανάμεσα στην Αχαϊκή και στην Αιτωλική Συμπολιτεία και αντιμετώπιζε τις επεκτατικές βλέψεις του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Ε’. Οι ελληνικές πόλεις-κράτη βρίσκονταν σε παρακμή. Οι Αθηναίοι είχαν εξελιχθεί σε κόλακες των ισχυρών, οι Αιτωλοί σε ληστές και τους Σπαρτιάτες κυβερνούσαν ηγέτες ο ένας χειρότερος από τον άλλον. Ο μόνος που θα μπορούσε να διασφαλίσει την ανεξαρτησία της Ελλάδας ήταν ο Φίλιππος, ο οποίος ωστόσο δεν υπολόγισε σωστά τη ρωμαϊκή απειλή και αντί να συνάψει χρήσιμες συμμαχίες είδε τους Ρωμαίους ανταγωνιστικά: πρώτα εξεστράτευσε εναντίον τους στην Ιλλυρία (Α’ Μακεδονικός Πόλεμος, 214 π.Χ.), μετά συνεμάχησε με τον Αννίβα, Συνέχεια →

Ἡ τύχη τῶν παραδοθέντων Τούρκων κι Ἑβραίων στὸ Βραχώρι.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Από το βιβλίο του συγγραφέα “Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821”

Παρασκευή 10 Ιουνίου 1821 και οι Τούρκοι του Βραχωριού δέχονται πια να παραδοθούν. Οι Έλληνες οπλαρχηγοί συμφωνούν. Δίνονται διαβεβαιώσεις για προστασία της ζωής όσων από τους Τούρκους και τους Εβραίους παραδοθούν. Όμως άτακτοι ένοπλοι Έλληνες που δεν ελέγχονται πια από τους οπλαρχηγούς του αγώνα επιδίδονται σε σφαγές φτωχών αιχμάλωτων Τούρκων και ιδιαίτερα Εβραίων, που είχαν πάρει το μέρος των κατακτητών και για να τους το δείξουν είχαν βασανίσει μέχρι θανάτου, αφού πρώτα τον τύφλωσαν με αγκαθιές, τον Παπαλέξη Δηματά, ιερέα του Βραχωριού.

Συνέχεια →

Μόνον οἱ Ἑβραῖοι «ὁλοκαυτώθησαν» στά στρατόπεδα τῶν ναζί;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ὁ φίλος Κύρος, διαβάζοντας πρὸ ἡμερῶν  τὸ ἄρθρον μας  μὲ τίτλο

Ὁλοκαύτωμα ἤ γενοκτονία;

Καὶ βλέποντας αὐτὴν τὴν φωτογραφία:

τὴν ἐκράτησε στὴν ἄκρη τοῦ μυαλοῦ του. Κάτι τοῦ ἐθύμιζε, ἀλλά τί;

Σήμερα, πρὸ ὁλίγου, μοῦ στέλνει ἕνα μήνυμα μὲ αὐτὸ τὸ δημοσίευμα, Συνέχεια →

Ἡ ἄσβεστος φλόγα.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἡ ἄσβεστος φλόγα ποὺ ἔκαιγε γιὰ χιλιάδες χρόνια.

Τὸ 1401 ἀνακαλύφθηκε ὁ τάφος τοῦ Πάλλα, υἱοῦ τοῦ βασιλιᾶ τῆς Τρωϊκῆς περιόδου Evander.
Μέσα στὸν τάφο εὑρέθη λάμπα νὰ καίῃ.
Αὐτὸ ἀπὸ μόνον του εἶναι ἐκπληκτικό, καθὼς ὁ Πάλλας ἀπέθανε τὸν 12ον αἰώνα πα.χ.
Ἐκπληκτικότερον ὅμως εἶναι τὸ γεγονὸς ὅ,τι δὲν μποροῦσαν, αὐτοὶ ποὺ εὑρῆκαν τὸν τάφο, νὰ σβήσουν τὴν φλόγα. Οὔτε τὸ νερὸ τὴν ἐπηρέαζε καὶ μόνον ὅταν τὴν ἄδειασαν ἀπὸ τὸ ὑγρὸ ποὺ περιεῖχε, ἔσβησε.
Ἔκαιγε ἐπὶ 2.600 χρόνια!!!

Συνέχεια →

Οἱ πῦλες τῶν λεόντων.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Μία μεγάλη «σύμπτωσις» ἡ ὁποία σαφῶς καὶ δὲν εἶναι σύμπτωσις.
Αὐτὴ ἡ «σύμπτωσις» ἀφορᾶ στὰ τείχη τῶν διαφόρων πολιτισμῶν, ποὺ ἔχουν ἀνευρεθῆ, ἀλλὰ κυρίως στὰ τείχη ποὺ περιλαμβάνουν πῦλες μὲ λέοντες.
Λέοντες ὅμως ποὺ ἀνάμεσά τους ἔχουν κάτι…
Κάτι ποὺ τοὺς δένει μὲ ὅλες τὶς ἄλλες πῦλες…

Συνέχεια →

Καί οἱ Καστανιέτες Ἑλληνικές εἶναι;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Νὰ σᾶς πῶ…
Θεωρῶ πὼς τίποτα στὴν Μεσόγειο, τοὐλάχιστον, δὲν διέφυγε τῆς Ἑλληνικῆς ἐπιδράσεως.
Μὰ τίποτα.
Ἀπὸ ἄκρου εἴς ἄκρον, σὲ αὐτὴν τὴν κλειστὴ θάλασσα, τὴν Ἑλληνικὴ λίμνη, ὅπως τὴν ἔλεγαν, τὰ πάντα θυμίζουν τὴν ἐπίδρασι τῶν πρώτων κατοίκων.
Ποῦ πῆγαν αὐτοί; Ἐχάθησαν; Ἐξετοπίσθησαν; Εἶναι ἀκόμη ἐκεῖ;
Αὐτὸ δὲν τὸ γνωρίζω. Πάντως σίγουρα δὲν ἔχουν καταφέρῃ κάποιοι νὰ σβήσουν ὅλα τὰ ἴχνη…
Συνέχεια →