~ Ήρθαν εδώ απρόσκλητοι, παράνομοι…
Ύστερα κατάφεραν και νομιμοποιήθηκαν…
Ύστερα απαίτησαν: «Θέλουμε τζαμιά!»…
Ύστερα άρχισαν να μουρμουρίζουν: «Οι γυναίκες σας ντύνονται σαν πόρνες κι εσείς είστε άπιστοι που τρώνε ακάθαρτα ζώα και πίνουν αλκοόλ!»… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἐθνικά θέματα
Δὲν μοῦ ἀρέσει ἡ Χρυσῆ Αὐγή. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ!!!
Κατὰ καιροὺς μέσα ἀπὸ τὸ ἱστολόγιό αὐτό, ἀλλὰ κι ἀπὸ ἀλλου, ἔχω καταθέσῃ καὶ τὶς ἐνστάσεις μου ἀλλὰ καὶ τὶς …εἰρωνίες μου γιὰ τὰ καμώματα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς συνολικῶς. Εἶτε σὰν ὁμάδος, εἶτε ὡς κόμματος, εἶτε ἀκόμη κι ὡς …ἀπελπισμένων.
Πάντα ὅμως, ἀπὸ ἀρχῆς ὑπάρξεως τῆς πρώτης ἀναρτήσεώς μου, σὲ ὅ,τι τοὺς ἀφοροῦσε, σημείωνα πὼς ναί, τέτοιοι ποὺ εἴμαστε τέτοια κόμματα χρειαζόμαστε.
Εἶτε αὐτὰ λέγονται Χρυσῆ Αὐγή, εἶτε λέγονται τΣΥΡΙΖΑ, εἶτε μΠατΣοΚ, εἶτε ΝουΔουΛάρα, εἶτε Οἰκολόγοι Πράσινα Ἄλογα, εἶτε ΚΚΕ, εἶτε Αν.Ελ. εἶτε ΔΗΜΑΡ, εἶτε τέλος πάντων ὅπως κι ἐὰν λέγονται.
Οὐδέποτε καλοπίστευα στὰ κόμματα, ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας. Τὰ τελευταῖα χρόνια μάλιστα ὄχι μόνον δὲν πιστεύω, ἀλλὰ θεωρῶ ΑΝΑΓΚΗ τὸ νὰ φύγουμε ἀπὸ Συνέχεια
Ἡ ἀπόπειρα μετατροπῆς μίας ὑποκειμενικῆς ἀλήθειας σὲ ἀπόλυτη ἀντικειμενικότητα εἶναι ἡ πεμπτουσία τῆς Ὕβρεως.
Εἶμαι καὶ παραμένω τῆς πεποιθήσεως ὅτι:
– οἱ ἄνθρωποι ἔχουν τὶς ὑποκειμενικὲς τους ἀλήθειες, μέχρι ἐδῶ καλά
– ἡ ἀπόπειρα μετατροπῆς μίας ὑποκειμενικῆς ἀλήθειας σὲ ἀπόλυτη ἀντικειμενικότητα εἶναι ἡ πεμπτουσία τῆς Ὕβρεως.
Καὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ ἔχει πάει πολὺ στραβὰ στὴν ἐποχή μας. Ὀρδὲς ὑβριστῶν, ποὺ ἐπιμένουν νὰ ἐπιβάλουν τὴν ἄποψή τους παντοῦ. Ἄλλο τὸ νὰ μὴ καπνίζῃς, ἄλλο τὸ νὰ προσπαθῇς νὰ ἐπιβάλῃς καπνοαπαγόρευση στοὺς πάντες. Ἄλλο τὸ νὰ εἶσαι χορτοφάγος, ἄλλο τὸ νὰ προσπαθῇς νὰ ἀπαγορεύσῃς τὸ κυνήγι γιὰ τοὺς πάντες. Ἄλλο τὸ νὰ ἔχῃς τὶς θρησκευτικὲς σου ἀντιλήψεις καὶ ἄλλο τὸ νὰ Συνέχεια
Τὸ τέμενος καὶ οἱ… τεμενάδες τοῦ κ. ὑπουργοῦ
Γράφει ὁ Νατσιὸς Δημήτριος, δάσκαλος ΚιλκὶςΤὸ 1985 ἐκοιμήθη μία προγιαγιά μου, ἑκατὸ χρονῶν, μητέρα τῆς γιαγιᾶς μου. Εἶχε γεννηθεῖ τὸ 1890 περίπου στὸν Μοσχοπόταμο Πιερίας, δηλαδή, ὅταν ἀκόμη ἡ Μακεδονία βίωνε τὴν «θαυμαστὴ τάξη», ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ἡ χαριτόβρυτος κ. Ρεπούση, τῆς Τουρκοκρατίας. Ὁ Μοσχοπόταμος, ἡ Δρυάνιστα ὅπως λεγόταν τότε, ἦταν κεφαλοχώρι, γι’ αὐτὸ εἶχε καὶ σταθμὸ Τούρκων χωροφυλάκων, τοὺς ζαπτιέδες ἢ νιζάμηδες ὅπως τοὺς ἔλεγαν, μὲ ἀποστροφή, οἱ παπποῦδες μας. Συνέχεια
Πολὺ ὑπάκουος αὐτὸς ὁ ὀργανισμὸς τοῦ ΔΟΛου. Τώρα μᾶς προωθεῖ τὸ τέμενος.
Πάλι σὲ «δημοσκόπησι» τὸ ἔριξαν…
Τώρα πόνος καὶ κόψιμο τοὺς ἔπιασε γιὰ τὸ ἐὰν πρέπῃ ἤ ὄχι νὰ γίνῃ τέμενος, κι ὄχι τζαμί, ὅπως ἀναγράφουν στὸ ἐρώτημά τους.
Πρώτη σελίδα, ὅπως πάντα, τὰ περὶ δημοσκοπήσεών τους.
Τώρα μᾶς παραπλανᾶ γιὰ τὸ ὑποτιθέμενον τζαμί, ποὺ εἶναι τέμενος.
Ἀφῆστε ποὺ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀναφέρει πὼς τζαμὶ ὑπάρχει ἤδη. Συνέχεια
Δραχμή.
«Ήταν το 490 έτος πριν την γέννηση του Χριστού και αμέσως μετά την Νίκη των Αθηναίων στον Μαραθώνα, όταν το Ιερατείο της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα παρουσίασε και θέσπισε το νόμισμα της Δραχμής, ως συναλλακτική μονάδα ανταλλαγής υπηρεσιών και εμπορευμάτων».
Πόση εξυπνάδα αλήθεια πρέπει να έχει κανείς για να καταλάβει ότι, ένα νόμισμα «ηλικίας» πάνω από 2.500 χρόνια δεν πετάγεται έτσι απλά στο καλάθι των αχρήστων; Τι μας εμποδίζει να διατηρηθεί αυτό το ιστορικό νόμισμα σε άλλες μορφές όπως, για παράδειγμα, σε χρυσά ή ασημένια «συλλεκτικά» νομίσματα, αντί της ξενόφερτης χρυσής λίρας; Συνέχεια