Ὀσο ἔπεφτε τὸ χαρτζηλίκι (δὲν μιλῶ γιὰ τοὺς παραμυθιασμένους ἠλιθίους ἀλλὰ γιὰ τὰ μικρολαμόγια ποὺ ἐνοικιάζουν, γιὰ πενταροδεκάρες, τὴν πέννα τους στὰ Μεγάλα Λαμόγια) ἡ καραμέλα ποὺ πιπίλιζαν ἦταν:
Διατὶ ἐμεῖς εἴμεθα μὲ τοὺς …μ-πολιτιΖμένους!!!
Μένουμε …«ἑβρόπη» μὲ τοὺς μπολιτιΖμένους ἑΒροπαίους…
Θὰ εἴχαμε μεταπολίτευσιν ἐάν…
…εἶχαν πετάξη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τὶς μάσκες τους τὰ γνωστά μας σαπρόφυτα. Καὶ θὰ εἴχαμε μεταπολίτευσιν ἀκόμη καὶ σήμερα, πραγματική, διότι ἐμεῖς ἀκόμη θὰ ζούσαμε τὸν …μῦθο μας, ἐφ΄ ὅσον δὲν θὰ ἀπαιτεῖτο μισὸς αἰὼν ἀκόμη γιὰ νὰ δοῦμε κατάματα τὸ ποιοὶ εἶναι οἱ πραγματικοί μας …«ἡγέτες»!!!
Οὐδέποτε ἦλθε κάποια δικτατορία ἀπρόσκλητη!!!
Στο τέλος της σχολικής χρονιάς 1966-67, η διεύθυνση της Ιωνιδείου Προτύπου Σχολής του Πειραιά, στην οποία φοιτούσα ήδη και είχα μπεί με εξετάσεις μετά το δημοτικό, απεφάσισε να ξαποστείλει όλους τους μαθητές του Α4 της Πρώτης Λυκείου (45 τον αριθμό), με το αιτιολογικό ότι όλοι (κι εγώ μαζί) είχαμε επιδείξει ανάρμοστη, προς τα ελληνοχριστιανικά ήθη … Συνέχεια
Ἡ «ἑλληνική» στρατιωτικὴ ἡγεσία τοῦ 1974
Ἐπετειακό. Ἀνάστασις τοῦ 1974, στὴν Μητρόπολη Ἀθηνῶν.
Ὕμνος εἰς τό …παράλογον;
Κάποιοι πέφτουν εὔκολα σὲ παγίδες… Γίνονται ἐπικίνδυνοι…