Ὅταν ἔνα παιδὶ δὲν ἔχῃ πάρει τὴν ἀγάπη, τὴν προσοχὴ καὶ τὴν ἀναγνώρισι ποὺ χρειάζεται, δηλαδὴ τὸ θετικὸ χάδι, κτίζει ἕναν τοῖχο γύρω του γιὰ νὰ προστατεύσῃ τὰ εὐαίσθητα συναισθήματά του.
Ὁ πόνος ποὺ ἔχει βιώσει ἐξ αἰτίας τῆς κριτικῆς, τῆς ἀποῤῥίψεως καὶ τῆς κακομεταχειρήσεως εἶναι τόσο μεγάλος ποὺ ἔχει κλειδώσει συναισθηματικά. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοβελτίωσις
Αἰσθάνομαι ὄμορφη;
Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι θεωροῦν ὄμορφους τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ ὄχι τοὺς ἑαυτούς τους.
Ὅμως ὁ κάθε ἄνθρωπος δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸ πνεῦμα μὲ σκοπὸ νὰ εἶναι ἀληθινὰ ὄμορφος.
Μποροῦμε νὰ φανερώσουμε στὸν κόσμο τὴν μοναδικὴ ἀκτινοβολία μας μόνον ἀφοῦ ἐμεῖς πρῶτοι ἀναγνωρίσουμε τὴν ὕπαρξί της. Συνέχεια
Τὸ βρώμικο δωμάτιο
Φαίνεται, τα γεννέθλια μου ενέπνευσαν τον φίλο μου Tom Papatolis για αυτή τη βαθυστόχαστη (όπως αυτοσαρκαστικά την αποκαλεί) πολιτική ανάλυση.
Παρακαλώ διαβάστε τη και πέστε μου ειλικρινά άν διαφωνείτε κάπου..!!
Το Βρώμικο Δωμάτιο.
Θυμάμαι πριν χρόνια κατά την ενεργή μου δράση σε διάφορα κινήματα ο παρακάτω συλλογισμός προκαλούσε συνήθως εγκεφαλικό βραχυκύκλωμα.
Ἡ Ἀρετή.
Αὐτὸ ποὺ ἔχουμε χάσει.
Αὐτὸ ποὺ ὁ …«πολιτισμός» μας κοροϊδεύει.
Αὐτὸ ποὺ σαφῶς καὶ ΔΕΝ ἐνδιαφέρει τοὺς πολλούς.
Κι ὅλα αὐτὰ διότι ἡ Ἀρετὴ πλέον εἶναι κάτι …περιττό!!! Συνέχεια
Εἶναι εὔκολο νὰ ἔχουμε τοὺς ἑαυτούς μας σὲ …γῦψο!
Συνδεόμαστε μὲ τὸν κόσμο μέσα ἀπὸ χιλιάδες κρυφὰ νήματα, πού, τὶς περισσότερες φορές, δὲν μποροῦμε νὰ τὰ διακρίνουμε.
Ὑπάρχουν τὰ νήματα τῶν προσδοκιῶν τῶν ἄλλων καὶ ἐκείνα ποὺ τὰ φτιάχνουμε ἐμεῖς, ἀπὸ ματαιοδοξία ἤ ἀπὸ φόβο.
Εἶναι εὔκολο μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο νὰ βάλουμε τὸν ἑαυτό μας σὲ ἕναν γύψο…
Κι ἂν δεν ἔχουμε τὴν ἐπίγνωσι καὶ τὴν εὐεληξία νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπ΄αὐτόν, μπορεῖ νὰ περάσουμε ὁλόκληρη τὴν ζωή μας ἐκεῖ μέσα.
Συνέχεια
Διαφορετικότης;
Διαφορετικότητα, στὶς ἡμέρες μας, σημαίνει κάτι …ἀκραῖο. Κάτι ἔξω ἀπὸ τὴν Φύσιν, τὴν Λογικὴ καὶ τὰ ἤθη μας.
Αὐτὸ ποὺ ἀποκαλοῦν σήμερα διαφορετικότητα δὲν εἶναι κάτι ποὺ χρειάζεται ὁ πλανήτης ἀλλὰ ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον.
Σὲ κοινωνίες, σὰν τὶς δικές μας, ποὺ ἔχουν φθαρεῖ καὶ ποὺ ἀρνῶνται νὰ ἀποκτήσουν κοινοὺς στόχους, ἡ διαφορετικότης δὲν ὑφίσταται, μὲ τὴν πραγματική της ἔννοια. Ἁπλῶς κάθε φορὰ ἐκφράζεται τὸ παλαιὸ μὲ νέα ἐνδύματα. Συνέχεια