
Ἐξ αἴφνης, κι ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ δὲν τοὺς βλέπαμε, δὲν τοὺς ἀκούγαμε, δὲν τοὺς ἀντιλαμβανόμασταν, μᾶς προέκυψαν οἱ γλωσσολόγοι, ὑπερασπιστὲς τῆς μανδᾶμ Φιλιππάκη καὶ τῶν συνεργατῶν της. (Μανδάμ Φιλιππάκη εἶναι ἡ μανδὰμ ποὺ συνέγραψε τὴν νέα γραμματική τοῦ δημοτικοῦ!!)
Καί γιατί παρακαλῶ νά μήν ἐμφανισθοῦν; Πῶς θά δικαιολογήσουν τόν μισθό τους;



Μέ τό κεφαλαιογράμματο ΧΑΛΙΑ δέν ἐννοῶ τά χαλιά πού ἔστρωσαν κάποιοι ἐπιτήδειοι γιά νά πατήσουν ἀνωδύνως οἱ 13 μεταρρυθμίσεις πού ἔγιναν ἀπό τό 1976 κι ἐδῶθε. Ὅμως χάρη στά χαλιά πού πάτησαν τήν… πατήσαμε! Ἡ παιδεία μας σήμερα ἔχει τό μαῦρο της τό χάλι. Ἀπό τό 1976, μετά τήν ἀπορρύθμιση τοῦ Ράλλη, πῆρε τό… ράλλυ τῆς κατιούσας. Στά διδακτικά μου χρόνια ἴσχυε τό λεχθέν ἀπό τόν Γκαῖτε: “Ὅλο ψηλότερα ν΄ ἀνεβαίνεις, ὅλο μακρύτερα νά κοιτᾶς”. Σήμερα ἰσχύει τό ἀντίθετο: