Ἴσως ἀπὸ τὶς δυσκολότερες στιγμὲς τῶν μοναχικῶν συνανθρώπων μας, νὰ εἶναι οἱ ἡμέρες τῶν ἑορτῶν.
Δὲν περιμένουν κάποιον νὰ τοὺς κτυπήσῃ τὸ κουδούνι.
Δὲν ἔχουν κάποιον, γιὰ νὰ ἀνταλλάξουν εὐχές…
Δὲν ἔχουν κάποιον, γιὰ νὰ τοῦ χαμογελάσουν ἁπλῶς…
Καὶ εἶναι πάρα πολλοὶ ὅλοι αὐτοὶ οἱ μοναχικοὶ ἄνθρωποι γύρω μας…
Ἵσως ὁ παπποῦς στὴν διπλανὴ πολυκατοικία… Συνέχεια



Τὸ μεσημεράκι μπήκα στὸ μανάβικο νὰ πάρω λίγες μπανάνες. Τὶς κρατοῦσα στὸ χέρι γιὰ νὰ μοῦ τὶς ζυγίσουν ὅταν μπῆκε ἔνας ξερακιανὸς ἀπροσδιορίστου ἡλικίας Ῥομὰ ἀπὸ τὴν Βουλγαρία, μαζὺ μὲ τὸν υἱό του, γύρω στὰ δώδεκα. Κάτω ἀπὸ τὴνμασχάλη του κρατοῦσε ἕνα καρβέλι ψωμί.