Τὸ Φῶς μᾶς δωρίζει τὴν δυνατότητα νὰ δοῦμε καθαρὰ κάθε γραμμή, πρόσωπο, εἰκόνα.
Ἡ ἀπουσία του δημιουργεῖ σκιὲς μεγάλες ἤ μικρές, ποὺ τελικῶς ἀλλοιώνουν τὴν πραγματικότητα τῶν εἰκόνων.
Κάποιες ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀλλοιωμένες εἰκόνες, ὅπως γιὰ παράδειγμα ἕνα ὑπερόχο ἡλιοβασίλεμα, ἴσως νὰ μᾶς χαλαρώνῃ ἀλλὰ σίγουρα δὲν μᾶς ἐμφανίζει τὴν πραγματικότητα σὲ ὅλες της τὶς διαστάσεις.
Γιὰ αὐτὸ πρέπει, καὶ γιὰ ἐμᾶς, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους τοὺς ἄλλους γύρω μας, νὰ ἐπιλέγουμε ΠΑΝΤΑ τὸ Φῶς, ὄταν εἶναι νὰ ἀποφασίσουμε γιὰ τὸ ποιὲς ἀποφάσεις θὰ λάβουμε ἤ γιὰ τὸ ποιὲς διαδρομὲς θὰ ἀκολουθήσουμε… Συνέχεια →