Ἔρως ἤ Πάθος;

Χμμμ…

Ἕνα σοβαρὸ ἐρώτημα, ποὺ ἔχει τεθεῖ πολλὲς φορὲς σὲ διάφορες συζητήσεις, εἶναι αὐτὸ ποὺ ἀφορᾶ στοὺς παθιασμένους ἀνθρώπους. Κατὰ βάσιν μᾶς ἀρέσουν οἱ συνάνθρωποί μας ποὺ ζοῦν μὲ πάθος κάθε του στιγμή. Τοὺς ζηλεύουμε, τοὺς θαυμάζουμε, τοὺς ἀκολουθοῦμε καὶ συχνὰ πυκνά, τοὺς ἐρωτευόμεθα!

Ἀλλά εἶναι ἡ σωστή λέξις πού τούς χαρακτηρίζει αὐτή ἤ ὄχι;

Συνέχεια →

Ἑλλὰς Ὥρα Μηδέν

 Τὰ ὅσα περιγράφονται εἰς τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖ εἶναι, ἄνευ διαθέσεως συνωμοσιολογίας ἤ ὑπερβολῶν, ἀποκυήματα ἐγκεφάλου καταχθονίου, σκοτεινοῦ καὶ ἐρεβώδους, μὲ ἀποκλειστικὸν στόχον τὴν κατεδάφησιν τοῦ ἑλληνικοῦ παραγωγικοῦ ἱστοῦ καὶ τὴν πλήρη διάλυσιν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἡ Ἑλλὰς τοῦ μηδενικοῦ σχεδὸν ἐξωτερικοῦ χρέους τὸ 1974 καὶ τῆς ἰσχυρᾶς παραγωγικότητος, κατήντησεν εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῦ σήμερον, ἥτις ἐλάχιστα παράγει, εἰσάγει δὲ τὰ πάντα, ἀκόμα καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἐξάγῃ, ζῶσα ἀποκλειστικῶς διὰ τοῦ δανεισμοῦ. Μόνον σατανικὸς ἐγκέφαλος ἐκτὸς τῆς χώρας αὐτῆς ἀσφαλῶς, ἦτο δυνατὸν νὰ συλλάβῃ τὸ σχέδιον τοῦτο τῆς οἰκονομικῆς διαλύσεως, τὸ γνωστὸν ὡς ‘πανωτόκια’, ἔννοια ἡ ὁποῖα παραμένει εἰσέτι ἀσαφὴς εἰς τοὺς πολλοὺς διότι εἶναι ἀδιανόητον πῶς (ν)τροπολογία ὀλίγων λέξεων ἐντὸς ἀσχέτου νόμου καὶ μία ἀπόφασις τῆς νομισματικῆς ἐπιτροπῆς ἦσαν δυνατὸν νὰ ἐπιφέρουν μίαν Συνέχεια →

Ἕνα κι ἕνα ἴσον δύο…

Καλά, πῶς τό θέλετε; 

Ἔτσι πιστεύουμε ὅλοι μας… Ἤ τοὐλάχιστον ἔτσι θέλουμε νὰ πιστεύουμε πὼς …πιστεύουμε!
Τὸ αὐτονόητον ὅμως πλέον δὲν εἶναι καὶ τόσο …αὐτονόητον!

Προχθὲς συζητοῦσα μὲ κάποιο συγγενικό μου πρόσωπο, ποὺ ἔχει νὰ ἐργασθῇ ἐδῶ καὶ τρία χρόνια.
Λίγο οἱ πολλές του ἀποτυχημένες προσπάθειες νὰ εὕρῃ ἐργασία, λίγο ἡ διαβίωσις δίπλα σὲ μίαν σύντροφο ποὺ εἶχε μίαν Συνέχεια →

Δημοκρατία τῶν Ἀρίστων ἤ κοινωνία τῶν Ἀρίστων;

Ἐπεὶ δὴ πάρα πολλὰ θέματα τὰ ἔχουμε παρεξηγήσῃ, εἶτε διότι ὁ ψεκασμὸς ποὺ φάγαμε ἦταν μεγαλύτερος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ ἀντέχαμε, εἶτε διότι ἦταν στραβὸ τὸ κλίμα, πλάκωσαν καὶ οἱ γάιδαροι, εἶτε ἐπεὶ δὴ ἁπλῶς μέσα στὴν πορεία τῶν ἐτῶν βρεθήκαμε μόνοι κι ἔρημοι μέσα σὲ ἐχθρικὰ περιβάλλοντα, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ξαναπιάσουμε κάποιες ἔννοιες ἀπὸ τὴν ἀρχή! Ἀρχὴ ἀρχὴ ὅμως, διότι γύρω μας κυκλοφοροῦν πολλὰ νούμερα, σούργελα, σωτῆρες, ἀφεντικά, ἔξυπνοι κι ἀκόμη ἐξυπνότεροι….

Ἄς σταθοῦμε ὅμως γιὰ λίγο στὴν μόδα τῶν καιρῶν!!!
Συνέχεια →

Ἄς μὴν ἀφήσουμε κανέναν νὰ σπείρῃ τὸν φόβο μέσα μας!

Δὲν ἀξίζει…
Εἶναι πολὺ μεγάλο αὐτὸ ποὺ ζοῦμε, γιὰ νὰ χωρᾷ κι ὁ φόβος….
Πολὺ μεγάλο!
Κι ὅσο βαδίζουμε, τόσο πιὸ πολὺ μᾶς ἀποκαλύπτεται!
Ἄς μὴν ἀφήσουμε λοιπὸν κανέναν νὰ μᾶς ἀλλοιώσῃ τὴν σκέψι… Νὰ μᾶς σκιάσῃ τὸ βλέμμα…
Συνέχεια →

Μὴ περιμένῃς ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ σοῦ δώσουν ἕνα ὅραμα…

Mὴ περιμένῃς ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ σοῦ δώσουν ἕνα ὅραμα…
Δημιούργησε τὸ δικό σου καί, δούλεψε γιὰ αὐτὸ μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις σου!

Συνέχεια →