Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»

Ἡ Μέση Ἀνατολή τῆς Ἀσίας ἤ τῆς Εὐρώπης;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Πρὸ μερικῶν μηνῶν ἐνεφανίσθησαν φωτογραφίες ποὺ ἔδειχναν τὴν Μέση Ἀνατολὴ πρὸ 50 ἐτῶν καὶ σὲ (ἀναγκαστική) σύγκρισι  μὲ τὸ σήμερα ἀντιλαμβανόμεθα πόσο πολὺ ἔχουν ἀλλάξει, πρὸς τὸ χειρότερο, οἱ συνθῆκες διαβιώσεως, ἰδίως τῶν γυναικῶν. Ἀλλά μέ ποιό κριτήριο; Τό δικό μας ἤ τό δικό τους;

Ἡ κατ’ ἐξακολούθησιν παρέμβασις ξένων δυνάμεων στὶς χῶρες τῆς Μέσου Ἀνατολῆς εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐλειτούργησε ὥς μοχλὸς ἀσκήσεως πιέσεως, πρὸ κειμένου νὰ ἐπιστρέψουν οἱ πολῖτες αὐτῶν τῶν χωρῶν σὲ σκληροπηρυνικὰ καθεστῶτα.
Σκηνὲς σὰν κι αὐτήν,

Συνέχεια →

Εἶναι δύσκολο νά εὕρῃς αὐτό πού θέλεις;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Λοιπόν, ἐὰν εἶναι δύσκολο, τότε ναί, κακῶς ἀναζητοῦμε. Διότι κάθε ἐπιλογή μας θέλει ὧρες κι ὧρες ἀναλύσεως, ἐρεύνης, προβληματισμῶν, ἀγωνίας, φόβου, ἀνασφαλείας… 
Ἄρα ἡ ζωὴ  εἶναι μία κόλασις καὶ πολὺ καλὰ θὰ κάνουμε νὰ τὴν παρατήσουμε ἥσυχη…. Νὰ μὴ τὴν κουράζουμε καὶ νὰ μὴ μᾶς κουράζῃ…

Ἐάν ὅμως δέν εἶναι ἔτσι;
Συνέχεια →

Παιδιὰ στὸν βωμὸ τοῦ κέρδους Τους!!! Κι ἐμεῖς; Τί;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Φαντάζομαι πὼς ὅλοι μάθατε γιὰ τὸ περιστατικὸ μὲ τὸ παιδὶ ποὺ χαράκωσαν κάποιοι.
Μάθατε φαντάζομαι πὼς τοῦ ἐπετέθησαν κάποιοι τύποι μὲ μαύρες μπλοῦζες καὶ δαφνοῦλες, σὰν σῆμα, ποὺ μέσα στὶς δαφνοῦλες ὑπῆρχε ἕνα ἄλλο σῆμα. Δῆλα δὴ ὅλοι μάθατε, μαζὺ κι ἐγώ, πὼς τὸ παιδὶ «φωτογράφιζε» τὴν χρυσὴ αὐγή.
Εἴδατε δῆλα δὴ κι ἐσεῖς, ὅπως εἶδα κι ἐγώ, αὐτὸ τὸ ταινιάκι: [youtube http://www.youtube.com/watch?v=OgpGNrvH3-Y]

Θυμώσατε, ἀγανακτήσατε, ἐξοργιστήκατε καὶ πρὸ πάντων ὅλων αἰσθανθήκατε θλίψι γιὰ τὸ παιδὶ καὶ πόνο γιὰ τὴν κατεστραμένη του ζωούλα. Ὅπως κι ἐγὼ ἄλλως τε…
Ἄμ δὲν τὰ μάθατε καλὰ ὅμως. Οὔτε κι ἐγὼ τὰ ἔμαθα. Δυστυχῶς.
Ἐχθὲς τὸ βράδυ εἶδα ἄλλο ταινιάκι, ποὺ ἔλεγε ἀκριβῶς τὰ ἀνάποδα: Συνέχεια →

Μία ἐξερεύνησις τῆς ἱστορίας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἐὰν μὲ ῥωτήσετε γιὰ τὸ πότε συνέβῃ τὸ τάδε γεγονός, ἤ τὸ δείνα, δύσκολα θὰ σᾶς ἀπαντήσω.
Συνήθως θυμᾶμαι περιόδους ἱστορικές, μὲ χρονολογίες στὸ …περίπου.
Ἐδῶ καὶ χρόνια λοιπόν, ἄν καὶ διαβάζω ἱστορία, στὶς ἡμερομηνίες πάσχω.
Χρειάζεται νὰ ἀνατρέχω συχνὰ στὶς πηγές μου, πρὸ κειμένου νὰ θυμηθῶ πὼς τότε, γιὰ παράδειγμα, συνέβῃ ἡ ναυμαχία τῆς Σαλαμίνος ἤ τότε ἡ ἅλωσις τῆς Τριπολιτσᾶς.
Ὅταν λοιπὸν ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἐπετείους ἐγὼ προσωπικῶς σκέτο πάσχω.

Ἔχουν ὅμως σημασία μεγάλη οἱ ἡμερομηνίες ἤ ἔχουν σημασία τά γεγονότα;
Αὐτὸ ποὺ ἀντιλαμβάνομαι εἶναι πὼς οἱ ἡμερομηνίες χρησιμεύουν γιὰ νὰ ἐνθυμούμεθα τὰ γεγονότα. Οἱ ἐπέτειοι οὐσιαστικῶς λειτουργοῦν σὰν μοχλός, πρὸ κειμένου ἐμεῖς νὰ ἀνατρέξουμε στὸ γεγονὸς καὶ νὰ τὸ θυμηθοῦμε ἤ νὰ τὸ μοιρασθοῦμε μὲ τοὺς γύρω μας. Εἶναι πολὺ μεγάλη ὑπόθεσις ἡ γνῶσις τῆς ἱστορίας μας. Λαὸς ποὺ ξεχνᾶ τὴν ἱστορία του καταλήγει μὲ ἀφεντικά.
Κι ἐπεὶ δὴ τὰ ἀφεντικὰ σὲ ἐμᾶς πιὰ ἐπερίσσευσαν, καλὸ θὰ ἦταν σιγὰ σιγὰ νὰ ἀποδομοῦμε τὸ λάθος καὶ νὰ δομοῦμε τὸ ὀρθό.
Τὸ ὀρθὸ λοιπὸν μᾶς ὑπαγορεύει νὰ ἀναθεωρήσουμε τὴν στάσι μας καὶ νὰ ἐπιστρέψουμε στὶς πεπατημένες ὁδούς.
Συνέχεια →

Ἡ Ἑλλάς τοῦ σήμερα;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Τὸ παρακάτω ταινιάκι εὑρῆκα στὴν σελίδα τοῦ Δημήτρη Κολλάτου.

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=y-XcTbvpZNQ]

Ναί, ἀνεστατώθην. Δὲν μοῦ ἄρεσε ἡ εἰκόνα. Καὶ εἶναι, δυστυχῶς, κατὰ ἕνα μεγάλο μέρος της ἀληθής.

Ὅμως εἶναι ἔτσι στό Ὅλον; Ἤ μήπως ἡ ἐξαθλίωσις, ἡ πείνα καί ἡ ἀπελπισία εἶναι γνώρισμα κάποιων, ἀλλά ὄχι ὅλων;

Δύσκολα περνᾶμε ὅλοι. Ζοριζόμαστε ἄσχημα. Ἀλλά τί θά κάνουμε; Θά σηκώσουμε τά χέρια ψηλά καί θά Συνέχεια →

Βρὲ Χαρά μου, ντὲν καταλαμπαίνει τὸ πιντί!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἡ Χαρὰ Νικοπούλου ἐκλήθῃ νὰ παραλάβῃ ἕνα βραβεῖο ἀπὸ τὸν Δῆμο Κέλλης, Φλωρίνης ἀλλὰ θὰ τῆς τὸ παρέδιδε ὁ βουλευτὴς τῆς ΝΔούλας Στάθης Κωνσταντινίδης.
Ἡ Χαρά μία χαρὰ τὰ εἶπε, τὰ ἔκανε καὶ τὸν ἔφτυσε!
Αὐτὸς ὅμως ἐζορίσθη! Εἶναι βαρὺ νὰ σὲ ἀποκαλοῦν προδότη μέσα σὲ αἴθουσα ποὺ σὲ παρακολουθεῖ τὸ κοινό σου. Βαρύτατον!

Συνέχεια →