Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»

Ἡ ψαροῦ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 

Παραλία Ἀττικῆς, ἕνα πρωϊνό Σαββάτου. Εἶμαι μὲ τὴν φίλη μου τὴν Βίκυ καὶ μίαν φίλη της. Ἐμπρός μας παίζουν μέσα στὸ νερό τρία παιδάκια ἡλικίας 6-11 ἐτῶν. Ξαφνικά, δίπλα μας σχεδόν, ἔρχεται μία παρέα ἀπὸ τρεῖς γυναῖκες, οἱ ὁποῖες στήνουν παντοῦ γύρω τους σύνεργα ψαρικῆς, καλάμια, δολώματα…. 

Τὰ παιδάκια δὲν εἶχαν ἀντιληφθεῖ κάτι κι ἐξακολουθοῦσαν τὸ παιχνίδι τους. Σὲ μίαν στιγμὴ ἡ Βίκυ πετάγεται ὡς ἐλατήριο καὶ σώζει κυριολεκτικῶς ἀπὸ τὸ ἀγκίστρι ἕνα παιδάκι.  Πλησιάζω τίς «γειτόνισσες» καὶ τοὺς ἐξηγῶ πὼς ἀπαγορεύεται νὰ ψαρεύουν ἀνάμεσα στοὺς λουομένους.  Οἱ δύο μαζεύονται ἀλλὰ ἠ τρίτη, ἡ ὁποία κατεῖχε δύο καλάμια μὲ βάσεις, ἀδιαφόρησε ἐν τελῶς.

Σὲ λίγο τὰ πιτσιρίκια, παρὰ τὶς προειδοποιήσεις τῆς φίλης μου, ξαναυρίσκονται ἀνάμεσα στὰ ἀγκίστρια, τὶς πετονιὲς καὶ τὴν ψαροῦ. Σηκώνω τὸ τηλέφωνο καὶ καλῶ τὸ λιμενικό. 
Μετὰ ἀντιλαμβάνεστε τί ἔγινε.  

Συνέχεια →

Καί τώρα τί;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἀκούσαμε λόγια, κενὰ περιεχομένου, ὑποσχέσεις καὶ εὐφάνταστες ἀνακοινώσεις. Ὅλα ἄνευ ἀντικρύσματος. Ψέμματα… ψέμματα… ψέμματα. Ἐκεῖ μέσα, στὴν βο(υ)λή των, ὅπου γιὰ νὰ εἰσέλθῃ κάποιος πρέπει νὰ εἶναι ἀρκούντως ἐκβιάσιμος, πρὸ κειμένου νὰ λέῃ μονίμως «ναὶ σὲ ὅλα». Ἐκεῖ μέσα συμφῶνται καὶ ὑπογράφονται καθημερινῶς μικρὰ ἢ μεγάλα ἐγκλήματα κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητος. Μία γενοκτονία ἀκόμη πρὸ τῶν πυλῶν, ἀλλὰ ἅπαντες σφυρίζουν ἀδιάφορα. παραπλανῶντας μας μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς ἀρλοῦμπες, γιὰ νὰ κερδίζουν χρόνο καὶ νὰ συντηροῦν τὶς καρέκλες των.

Τώρα λοιπὸν ποὺ ἐψηφίσθη τό, μὲ ἐμπνευσμένης φαντασιακῆς ἔξω-πραγματικότητος, «μεσοπρόθεσμον πλαίσιον δημοσιονομικῆς στρατηγικῆς», ἀλλὰ οὐσιαστικῶς μνημόνιον ὑποδουλώσεώς μας, ὅλα φαίνονται νὰ ἔχουν τελειώση γιὰ τὴν χώρα. Μιλᾶμε δῆλα δὴ γιὰ ὑπογραφὲς ποὺ θὰ μᾶς κρατοῦν σιδηροδεσμίους στὶς τοκογλυφικὲς ὀρέξεις γιὰ πολλὲς δεκαετίες.
 Συνέχεια →

Τὸ ὄργανον!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Γράφει : ο Θεόφιλος Αιγινήτης*

Το όργανο. Ακούμε τη λέξη όργανο και το μυαλό μας μια και δεν έχει πάρει καμία διευκρίνιση για τη λέξη, τρέχει σε ότι του είναι πιο οικείο.

Θα πάει πρώτα πρώτα στα κύρια βιολογικά μας όργανα, την καρδούλα μας, το στομαχάκι μας, τα νεφρά μας και γιατί όχι στο γεννητικό μας όργανο. Μη μου πείτε πως αυτό δεν είναι όργανο, ιδιαίτερα για τους άντρες, που το θεωρούν ως μεγίστη απόδειξη της ανδροπρέπειάς τους με την ικανοποιητική απόδοσή του;

Συνέχεια →

Ἡ ἐπ-Ἀνάστασις μόλις ξεκίνησε.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κι αὐτὴν τὴν φορά θὰ ἐπιτύχῃ.  

Διότι δὲν ἔχουμε ἄλλον δρόμο. Διότι δὲν μᾶς ἄφησαν ἄλλον δρόμο.

Συνέχεια →

Νὰ φύγουν! Νὰ πᾷν ἀλλοῦ!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Πληρώνουμε την ανικανότητ​α και την ενδοτικότη​τα της Κυβέρνησης​. Πρέπει να φύγουν πριν ολοκληρώσο​υν την καταστροφή

Πληρώνουμε την ανικανότητα και την ενδοτικότητα της Κυβέρνησης. Πρέπει να φύγουν πριν  ολοκληρώσουν την καταστροφή.

«Το Μνημόνιο 1 απέτυχε γιατί μπορεί να  έγιναν και λάθη ή και καθυστερήσεις στην εφαρμογή του» σύμφωνα τόσο με τον ΓΑΠ όσο και με τους Υπουργούς του. Γι’ αυτό κρίθηκε αναγκαίο το Μεσοπρόθεσμο. Δηλαδή ο Ελληνικός λαός καλείται να ξαναπληρώσει  7 περίπου δις ευρώ μήπως και «μπεί πάτος στο βαρέλι» κατά τον κύριο Ε. Βενιζέλο.

Καμία σκέψη ότι δεν πρέπει να πληρώσουμε ένα επαχθές χρέος. Καμία σκέψη έστω να πληρώσει η Γερμανία το χρέος μας έναντι αυτών που μας οφείλει από την Ναζιστική κατοχή κατά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο! 

Εξ αιτίας αυτών των «λαθών» και «καθυστερήσεων» η αξία της προς πώληση περιουσίας μειώθηκε κατά 48%. Μεθοδευμένα! Συνέχεια →

Ἂνευ αἰτιολογίας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἂνευ δικαιολογίας. Μετὰ μεγάλης βλακείας, ἀνευθυνότητος καὶ ψευδοῦς αἰσθήσεως ὑπεροχῆς. 

Ὅλο τὸ παρακάτω εἶναι ἁπλῶς μία ἔκφρασις τοῦ παρακράτους. Δὲν τίθεται θέμα νομιμότητος πλέον. Δὲν τίθεται θέμα ἐφαρμογῆς τοῦ Συντάγματος. Τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιαχειρίσεως μᾶς τελείωσε. Ἡ συνταγματικὴ τυπικότης ἐπίσης. 

Νεκρούς δὲν εἴχαμε… Εὐτυχῶς… Ἂν καὶ πιστεύω πὼς τὸ ἐπόμενον στάδιον θὰ φέρῃ καὶ νεκρούς. Αὐτὴν τὴν στιγμή συντηρήσουν  μὲ Συνέχεια →