Μὲ ἀφορμὴ ἕνα δημοσίευμα τοῦ ἀγαπητοῦ μας Στεφάνου Θεοφανάκη, ποὺ ἀνεφέρετο σὲ κάποια ἔγκλειστα ἄγρια ζῷα, σὲ ἕναν ζῳολογικὸ κῆπο κάπου στὴν Ὁλλανδία, τὰ ὁποῖα ἐπετέθησαν σὲ οἰκογένεια…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Ὥρα μας νά Ἑνωθοῦμε μέ τούς γύρω μας;
Θέλουμε νά ξεκινήσουμε, ἀκόμη καὶ τώρα, κάτι πού νά μᾶς βγάλῃ πολιτικοκοινωνικά ἀπό τό τέλμα;
Μποροῦμε ὅμως;
Ἔχουμε ἐπιλογή; Ἤ μήπως ὄχι;
Στὴν παρούσα περιόδο σαφῶς καί, ἐκ πρώτης ὄψεως, ἔχουμε…
Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει καὶ πάρα πολλά…
Καὶ δὲν σημαίνει πάρα πολλὰ διότι, οὔτως ἢ ἄλλως, θὰ κληθοῦμε νὰ διεκδικήσουμε ἐξ ἀρχῆς ὅλα ὅσα θεωρούσαμε ὡς δεδομένα, ἀρχῆς γενομένης φυσικὰ ἀπὸ τὸ δικαίωμά μας στὴν ζωή.
Συνέχεια
Ξυπνᾶ ἡ Πατρὶς μέσα μας καὶ σιγὰ σιγά…
…ὅσο κι ἐὰν σκούζουν τὰ ἔμμισθα ὀρθοπολιτικὰ φασισταριά.
Ὅσο κι ἐὰν λυσσοῦν τὰ μισθοφορικὰ στρατεύματα τοῦ κάθε πSoros.
Ξυπνοῦν οἱ Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ Εὐρωπαῖοι, ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά…
Ξυπνοῦν γιατὶ τοὺς ἀπειλοῦν μὲ ἀφανισμὸ ὁ ὀρθοπολιτικὸς ἐσμὸς τοῦ πλανήτου.
Ξυπνᾶ τὸ ἔνστικτον τῆς ἐπιβιώσεως, παρὰ τὶς ἀντιξοότητες… Συνέχεια
Λογικοὶ καὶ …παράφρονες!!!
Οἱ ἀρχαῖοι Σπαρτιᾶτες ἦσαν διαρκῶς σὲ ἐμπόλεμο κατάστασιν μὲ τοὺς γείτονές τους (κι ὄχι μόνον!).
Τοὺς ἀντιπάλους τους τοὺς χρησιμοποιοῦσαν, κατὰ κάποιον τρόπο, ὡς μέσον …προπονήσεώς των.
Αὐτὸ τοὺς κρατοῦσε μονίμως σὲ …«φόρμα», ἐνᾦ ἅπαντες οἱ ἐχθροί τους τοὺς ὑπελόγιζαν πολὺ στὰ πεδία τῶν μαχῶν.
Ὑπ΄ ὄψιν βεβαίως πὼς οὐδέποτε οἱ Σπαρτιάτες ἐξόντωσαν τοὺς ἀντιπάλους τους (πλὴν τῶν ἀλλοφύλων Περσῶν), διότι ἔπρεπε νὰ ἔχουν κάποιους γιὰ νὰ …«προπονῶνται» (καὶ ὄχι μόνον!!!). Συνέχεια
Ῥαγιαδισμός, ὑποτέλεια καὶ «σύνδρομον τῆς Στοκχόλμης»
Συνήθως ἀσχολούμεθα μόνον μὲ τὸ πῶς συμπεριφέρονται οἱ συμπολῖτες μας στοὺς ἐθνικούς μας κινδύνους. Κυττᾶμε τὸ ἐὰν ἀγαποῦν, ἢ ὄχι, τὴν Πατρίδα μας, τὸ ἐὰν λειτουργοῦν ὑπὲρ ἢ κατὰ τῆς Ἐθνικῆς συνοχῆς καὶ τὸ ἐὰν σὲ μίαν μάχη ἔσπευσαν νὰ κρυφθοῦν στὰ μετόπισθεν ἢ πολέμησαν στὴν πρώτη γραμμή. Ἐὰν ἀποφεύγουν γενικῶς τὶς μάχες, εὔκολα τοὺς κατατάσσουμε στὴν ἀσεβῆ …«φυλή» τῶν ῥαγιάδων, αἰσθανόμενοι ἐκτὸς ἀπὸ ἀηδία, ἐπὶ πλέον καί, σὲ κάποιες (ἐξαιρετικές) περιπτώσεις, ἀντιπάθεια ἢ ἀκόμη καὶ βαθὺ μῖσος. Συνέχεια
Ἡ μεγάλη ἔξοδος ποὺ ξεκίνησε στὶς 10 Ἀπριλίου 1826!
Ἡ μεγάλη Ἔξοδος!
Ἡ μεγάλη στάσις τῆς ἱστορίας τῆς Ἀνθρωπότητος γιὰ νὰ λάβῃ μαθήματα ἡρωϊσμοῦ, αὐτοθυσίας, ἀγώνων!
Ὁ πολιορκημένος, ἄν καὶ προδομένος, κατάφερε καὶ πέρασε…. Ὄχι σύσσωμος… Δυστυχῶς…
Ἀλλὰ σίγουρα διεσώθησαν ἀρκετοὶ πολεμιστὲς γιὰ νὰ ἐξακολουθήσουν τὸν ἀγῶνα τῆς Ἐλευθερίας.
Ἕναν ἀγῶνα ποὺ οὐδέποτε τελείωσε…
Οὐδέποτε ἔπαψε…
Μᾶς παραπλανοῦσαν τόσους χρόνους, μὲ λόγια, μὲ μύθους, μὲ ὑποσχέσεις…
Μὰ ἐπὶ τέλους ἀρχίζουν νὰ πέφτουν οἱ μάσκες…
Συνέχεια