Γιὰ νὰ συμβῇ σὲ μίαν κοινωνία μία ἔκρηξις, πραγματική, πρέπει νὰ συμπράξουν πολλοί, μὲ τὴν αὐτὴν ἀνίληψιν, τοὺς αὐτοὺς στόχους καὶ τὰ αὐτὰ ὄνειρα.
Σὲ ἕναν τόπο ὅμως, σὰν τὸν δικό μας, ποὺ ἰσχύουν ταὐτοχρόνως τά:
- «Ὁ θάνατός σου, ἠ ζωή μου…»
- «Ὁ σώζων ἐαυτὸν σωθήτω…»
- «Ἠ δική μου ἀλήθεια εἶναι ἀλήθεια, ὄχι ἠ δική σου…»
Ὑπάρχουν; Καί πότε τίς συναντοῦμε; 
Χρειάζεται; Καί πότε;