Ἡ ἀπο-παγκοσμιοποίησις ἐπιταχύνεται!

Η απο-παγκοσμιοποίηση επιταχύνεται. Η παγκοσμιοποίηση δεν αναιχίστηκε από υγιή εθνικά κινήματα, ούτε αποδομήθηκε λόγω επικρατήσεως των εθνικών ηθών και εθίμων.

Αλλά στην ιστορία το παράδοξο είναι κυρίαρχο στοιχείο. Ο ιός έμπολα προκαλεί το κλείσιμο των συνόρων σε χώρες της Αφρικής επ’ απειλή τουφεκισμού όσων μεταναστών παραβιάζουν τα σύνορα. Συνέχεια →

Διαφορετικότης;

Διαφορετικότητα, στὶς ἡμέρες μας, σημαίνει κάτι …ἀκραῖο. Κάτι ἔξω ἀπὸ τὴν Φύσιν, τὴν Λογικὴ καὶ τὰ ἤθη μας.
Αὐτὸ ποὺ ἀποκαλοῦν σήμερα διαφορετικότητα δὲν εἶναι κάτι ποὺ χρειάζεται ὁ πλανήτης ἀλλὰ ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον.
Σὲ κοινωνίες, σὰν τὶς δικές μας, ποὺ ἔχουν φθαρεῖ καὶ ποὺ ἀρνῶνται νὰ ἀποκτήσουν κοινοὺς στόχους, ἡ διαφορετικότης δὲν ὑφίσταται, μὲ τὴν πραγματική της ἔννοια. Ἁπλῶς κάθε φορὰ ἐκφράζεται τὸ παλαιὸ μὲ νέα ἐνδύματα. Συνέχεια →

Ἄνοιξε ἕναν δρόμο…

Μόνος σου…
Ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δὲν ἔχει πατήσει…
Ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δὲν ἔχει φαντασθεῖ…
Ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δὲν ἔχει ὀνειρευθεῖ…
Ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δὲν ἔχει τολμήσει…
Ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δὲν ἄντεξε…
Ἐκεῖ ποὺ μόνον ἐσὺ μπορεῖς…

Ἄνοιξε ἕναν δρόμο μέσα στὸ ἄγνωστον… Ἕναν δρόμο χαρᾶς, ἀνθρωπιᾶς, ἐντιμότητος, δικαιοσύνης, εἰλικρινείας, ὀμορφιᾶς…
Ἀγνόησε τὴν ἀσκήμια καὶ τὴν ψευτιά… Ἀγνόησε τὴν ἀδικία καὶ τὸν φθόνο… Συνέχεια →

Εἶναι πολύτιμο νὰ ἀγωνιζόμεθα γιὰ τὶς ἀξίες μας.

Αὐτὸ μᾶς κάνει οὔτως ἤ ἄλλως καλλιτέρους σὰν ἀνθρώπους.
Μᾶς ὠθεῖ ἐκ τῶν πραγμάτων στὸ νὰ γινόμαστε διαρκῶς πιὸ γενναῖοι καὶ πιὸ σημαντικοί.
Μὰς ἐνεργοποεῖ καὶ μᾶς κρατᾶ διαρκῶς σὲ κατάστασιν προβληματισμοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μποροῦμε σιγὰ σιγὰ νὰ ἐξερχόμεθα τῆς στασιμότητος καὶ νὰ ἐπιτυγχάνουμε  ὅλο καὶ μεγαλυτέρα διαύγειαν σκέψεως. Συνέχεια →

Ἡ Πατρὶς εἶναι ὑπὸ κατοχήν!

Ἡ Πατρίδα εἶναι ὑπὸ κατοχήν…
ἡ «ταὐτότητα» τῆς κατοχῆς στὴν διακριτική σας εὐχέρεια…
Ὅπως καὶ σὲ κάθε κατοχικὴ περίοδο, ἔτσι καὶ τώρα θά «ἀνθίσουν» πολλοὶ γιαλαντζὶ «ἐπαναστάτες»…
«σωτῆρες»…
σφετεριστές…
μισθοφόροι «πρόσκοποι»…
…μὴ περιμένετε τίποτα ἀπὸ αὐτούς…! Συνέχεια →

Τί νά τιμήσω σήμερα;

Νά τιμήσω μήπως τούς νεκρούς τῆς Βορείου Ἠπείρου καί τῆς Μακεδονίας, τό 1900, πού ἐτοῦτες τίς ἡμέρες ἐδέχθησαν τήν χειρότερες, ἔως τότε, ἐπιδρομές τῶν πέριξ βαρβάρων; Πόσοι ἦσαν; Ἐμετρήθηκαν ποτέ; Καί ποιός τούς θυμᾶται σήμερα; Καί γιατί ἐξεχάσθησαν;

Νά τιμήσω τούς χιλιάδες νεκρούς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τοῦ Πόντου, πού αὐτές τίς ἡμέρες κομματιάζοντον ἤ ἐκτοπίζοντο, διότι ὁλοκληρώνετο ἡ γενοκτονία;
Συνέχεια →