Εἶναι ἔτσι; Ἤ φαίνεται πώς εἶναι ἔτσι;

Ἐγὼ ἐγνώριζα πὼς τὸ βαθύτερον σκότος πρὸς τῆς Αὐγῆς ἐφαίνετο…
Ἔκανα λάθος;

Συνέχεια →

Τελικῶς ἔχουμε καταντήσει νὰ γίνουμε λογιστές, νομικοί, νοικοκυρές, ὑπάλληλοι, ἀφεντικά, γιατροί…
Ἀναμενόμενον… Γιὰ νὰ καταφέρουμε νὰ γίνουμε πολίτες, πρέπει σίγουρα νὰ γίνουμε ὅλα αὐτά…
Ἀλλά μέ τί τίμημα; Μέ τί κόστος;

Συνέχεια →

Καὶ δὲν ἔχεις λάβει τὰ μέτρα σου, τότε τὸ σίγουρον εἶναι πὼς θὰ ὑποστῇ μεγάλες ζημιὲς ἡ περιουσία σου!
Αὐτὸ ποὺ θαυμάζω λοιπὸν στὴν Ἰαπωνία, εἶναι τὸ ὅ,τι παρὰ τοὺς πολὺ μεγάλους σεισμούς, ἀπὸ σεισμικὲς ἐπιπτώσεις δὲν πάσχουν εὔκολα! (Ἐκτὸς ἐὰν τοὺς «ἐπιτεθοῦν» παραλλήλως πολλὰ κακὰ ταὐτόχρονα!)

Αὐτὸ ὅμως δὲν συμβαίνει σὲ ἄλλες περιοχὲς τοῦ πλανήτου!
Ὅπου κι ἐὰν κυττάξουμε, θὰ διαπιστώσουμε πὼς  ὅπου κτυπᾶ ἕνας σεισμός, οἱ ζημιὲς εἶναι πολλές. Κάποιες ἀπὸ αὐτές, ἀνεπανόρθωτες!!! 

Ὅταν λοιπὸν τὸ σπίτι μου καταντήσῃ κάπως ἔτσι,

 

Συνέχεια →

Μιὰ στάλα στὴ φωτιά…
Ἀφρικάνικο παραμύθι

(Τὸ κολιμπρὶ εἶναι τὸ μικρότερο πουλὶ στὸν κόσμο. Τὸ μῆκος τοῦ σώματός του φτάνει μόλις τὰ 2,5 ἑκατοστά)

Στὴ διάρκεια μιᾶς πυρκαϊᾶς στὸ δάσος, ὅλα τὰ ζῶα τρέχουν γιὰ νὰ σωθοῦν, ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα κολιμπρί, τὸ ὁποῖο παίρνει μιὰ στάλα νερὸ στὸ ράμφος του καὶ πετᾶ πρὸς τὴ φωτιά…

«Τί νομίζεις ὅτι κάνεις; Εἶσαι τρελλό; Δὲν θὰ σταματήσῃς τὴν φωτιά!», τοῦ φωνάζει ἕνας ἐλέφαντας.
«Τὸ ξέρω», ἀπαντᾷ τὸ κολιμπρί, «κάνω ὅμως αὐτὸ ποὺ μοῦ ἀναλογεῖ».