Το 321 π.Χ., σχεδόν δύο χρόνια μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου, ο Αρριδαίος ολοκλήρωσε την κατασκευή της αρμάμαξας, που θα μετέφερε τη σορό του Αλεξάνδρου από τη Βαβυλώνα στο μαντείο του Άμμωνα, όπως ήταν η επιθυμία του.
Η σαρκοφάγος ήταν από σφυρήλατο χρυσό, τη γέμισαν με αρώματα, για να συντηρείται η μούμια, και τη σφράγισαν με εφαρμοστό χρυσό κάλυμμα. Πάνω της τοποθέτησαν μία πολύ ωραία και χρυσοποίκιλτη φοινικίδα (κόκκινη πολεμική σημαία) και δίπλα της τα όπλα του νεκρού. Η αρμάμαξα είχε θολωτή οροφή πλάτους 8 πήχεων (3,7μ) και μήκους 12 πήχεων (5,55μ) με λιθοκόλλητες ψηφίδες. Συνέχεια
Ἂν ὁ Βασιλεὺς εἶναι στὴν Ἀμφίπολη ἐνεταφιασμένος, πρᾶγμα ποὺ ὅλοι, ὑποθέτω, ἐλπίζομεν, ὁ τάφος θὰ εἶναι ἀσύλητος. 
Πρόσφατα, τὰ δέκα παιδιὰ τῶν Καλλᾶς (ἀπόγονοι τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου στὴν Ἀσία) ἔθεσαν τὴν ἑξῆς ἐρωτήσι: «Ἐμᾶς, χίλια καὶ περισσότερα χρόνια προσπαθοῦν νὰ μᾶς κάνουν Μουσουλμάνους, ἀλλὰ παραμένουμε πιστοὶ στοὺς θεοὺς τοῦ Ὀλύμπου. Ἐσεῖς πῶς ἀρνηθήκατε τήν πίστι σας καί γίνατε Χριστιανοί»;