Δυστυχία μας ἐὰν ἀναμένουμε ὅλες τὶς παγκόσμιες ἑορτὲς γιὰ νὰ θυμηθοῦμε κάτι, ποὺ ὀφείλαμε κάθε στιγμὴ νὰ ἔχουμε ζωντανὸ στὴν ζωή μας.
Δυστυχία μας ἐὰν ἀπαιτεῖται νὰ …προγραμματιζόμεθα γιὰ τὸ ἐὰν θὰ ἑορτάσουμε τὰ αὐτονόητα.
Ἡμέρα παιδιοῦ, μητέρας, πατέρα, λουλουδιοῦ, χαλβᾶ, τραπεζίτου… Συνέχεια
Ἢ νὰ πολεμήσουμε ἢ νὰ προσκυνήσουμε.
Συνέχεια
Ἡ ἀναζήτησις Ἐλευθέρων Ἀνθρώπων εἶναι μία ἐνστικτώδης κίνησις ποὺ ἐπαναλαμβάνει κάθε συνάνθρωπός μας, ὅπου κι ἐὰν εὑρίσκεται. Ἴσως νὰ διαβιῇ, νὰ συναναστρέφεται καὶ νὰ ἐργάζεται σὲ ὅλην τὴν ζωή του, ὁ κάθε ἄνθρωπος, μὲ προσκυνημένους, ἀλλὰ ὅταν κι ὅποτε θὰ συναντήση κάποιους Ἐλευθέρους, τοὺς πλησιάζει μὲ τρόπο τέτοιον, ὥστὲ νὰ μπορέσῃ νὰ γευθῇ κάτι ἀπὸ τὴν Ἐλευθερία τους. Βέβαια πολλὲς φορὲς ὁ μέσος ἄνθρωπος παρασύρεται ἀπὸ τὶς συνθῆκες καὶ μετουσιώνεται σὲ διώκτη τῶν Ἐλευθέρων Ἀνθρώπων, ἀλλά, πάντα μέσα του γνωρίζει πὼς λαθεύει καὶ πὼς τὸ χρέος του εἶναι ἄλλο. Συνέχεια
Στὴν ζωὴ ὅλων μας ἔρχεται ἡ στιγμὴ ποὺ καταλαβαίνουμε ὅτι τὸ φωτοστέφανο τῆς ἀποδοχῆς, ποὺ οἱ ἄνθρωποι τοποθετοῦν ἐπάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας, εὔκολα μπορεῖ νὰ μεταστραφῇ σὲ θηλιὰ τῆς ἐπικρίσεως καὶ τότε, αὐτὸ Συνέχεια
…εἶναι πλέον τὸ νὰ ξέρουμε ὄχι μόνον τὸ ποιὸς εἶναι ὁ πραγματικός μας ἐχθρός, ἀλλὰ καὶ τὸ γιατὶ τὸν πολεμοῦμε. Συνέχεια
Ἀπὸ ἀρχῆς ὑπάρξεώς του ὁ Ἄνθρωπος εἶχε ἕνα προσόν: ἀγνοοῦσε τὸ αὔριο.
Μὰ ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ ἄγνοια εἶναι καὶ τὸ πλεονέκτημά μας, διότι ἀφ΄ ἑνὸς μποροῦμε νὰ δημιουργοῦμε ἔργα σημαντικά, ὡς Ἀνθρωπότης, ἐφ΄ ὅσον δὲν γνωρίζουμε τὸ τέλος, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως αὐτὴ ἡ ἄγνοια δίδει τροφὴ στὴν ἀνάγκη τῆς ἐξερευνήσεως, τῆς ἀνακαλύψεως καὶ τῆς ἐφευρετικότητος.
Καὶ ἡ ἐξερεύνησις εἶναι τὸ «ἅλας τῆς ζωῆς» μας. Συνέχεια
