Μοῦ ἔστειλαν ἕνα ταινιάκι ἀλλὰ μάλλον δὲν μὲ ἐξάφνιασε…
Τὸ εἶδα, τὸ ξαναεῖδα, εἶδα κι ἀρκετὰ ἄλλα, παρόμοια, καὶ τὸ συμπέρασμά μου εἶναι ἕνα: στὴν Ἀνταρκτικὴ ὑπάρχουν πυραμίδες.
Φυσικές; Τεχνητές; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Τὰ ἀπηγορευμένα πουλιά.
Το 1976, σε μια φυλακή της Ουρουγουάης οι πολιτικοί κρατούμενοι δεν μπορούν να μιλούν χωρίς άδεια, να σφυρίζουν, να χαμογελούν, να τραγουδούν, να βαδίζουν γρήγορα ή να χαιρετούν άλλον κρατούμενο.
Ούτε μπορούν να ζωγραφίζουν ή να λαμβάνουν ζωγραφιές με εγκύους γυναίκες, ζευγάρια, πεταλούδες, αστέρια ή πουλιά.
Ο Ντιντοσκό Πέρες, δάσκαλος, που βασανίστηκε και φυλακίστηκε επειδή είχε “ιδεολογικές ιδέες”, δέχεται μια Κυριακή επίσκεψη της κόρης του Μιλάι, πέντε ετών.
Το κορίτσι του φέρνει μια ζωγραφιά με πουλιά. Οι λογοκριτές τη σχίζουν στην είσοδο της φυλακής.
Την επόμενη Κυριακή, η Μιλάι του φέρνει μια ζωγραφιά με δέντρα. Τα δέντρα δεν απαγορεύονται και η Συνέχεια
Ἄξενος Πατρίς.
Είναι γελοίο το ότι κάποια Ελληνική βουλή σύρθηκε να αναγνωρίσει την γενοκτονία Ελλήνων μετά από εβδομήντα τόσα χρόνια για λόγους που τη βόλευαν την συγκεκριμένη στιγμή, καθιερώνοντας την 19ην Μαίου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων από τους Νεότουρκους. Είναι γελοίο το ότι ακόμη δεν έχει εκδώσει η βουλή τη «μαύρη βίβλο» που παρήγγειλε (η ίδια) από τότε στον καθηγητή κ. Φωτιάδη για να παλέψουν οι Πόντιοι το δίκιο τους διεθνώς ΜΟΝΟΙ τους. Ακόμη γελοιωδέστερες είναι οι παράτες που γίνονται κάθε χρόνο την ίδια ημέρα κατόπιν εγκυκλίων, σε πληθυσμούς της Ελλάδας που ψωνίζουν από «Ρωσσοπόντιους».
Συνέχεια
Κι ὅμως, κρατᾶ τὸ μεγαλύτερον ὅπλο!
Ἡ πραγματικὴ παιδεία, ὄχι αὐτὴ ποὺ μᾶς ἔπεισαν πὼς εἶναι παιδεία, εἶναι πράγματι τὸ μεγαλύτερον ὅπλον κάθε ἄλλου.
Τὸ πῶς, τὸ γιατὶ καὶ τὸ πότε θὰ τὸ ἀντιληφθοῦμε εἶναι μία ἱστορία ποὺ δὲν χρειάζεται νὰ τὴν ἀναλύσουμε τώρα.
Συνέχεια
Περὶ τῶν Εὐέλπιδων καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ μας Ὕμνου.
Αὐτὲς τὶς ἡμέρες…
Εἶμαι κατηγορηματικὰ ἀντίθετος σὲ ὅσους ἐπιλέγουν ἀκριβῶς αὐτὲς τὶς ἡμέρες γιὰ νὰ κάνουν ἀντιθρησκευτικὸ καὶ ἀντιχριστιανικὸ show off γιὰ τὸν ἴδιο λόγο ποὺ εἶμαι ἐξ ἴσου κατηγορηματικὰ ἀντίθετος στὸν ἄσφαιρο σαρκασμὸ κατὰ ὅποιας θρησκείας τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ θρησκεία αὐτὴ καὶ οἱ πιστοί της, τὴν τιμοῦν μέσα ἀπὸ κάποιο λατρευτικὸ τυπικό.
Τὴν ἴδια στιγμή, θεωρῶ αἰσχρὸ καὶ βαθύτατα ῥατσιστικὸ τὸ «ἔθιμο» τοῦ καψίματος τοῦ Ἰούδα καθὼς στοχοποιεῖ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς συγκεκριμένη φυλὴ καὶ χώρα.
(Γιὰ νὰ ἀποκρυπτογραφήσω λίγο τὴν πρώτη παράγραφο νὰ πῶ, πὼς κατὰ τὴ γνώμη μου οἱ «συντεταγμένες- ὀργανωμένες θρησκεῖες» ποὺ δροῦν ὡς «ἐπίσημη θρησκευτικὴ ἐπιλογὴ ἑνὸς Κράτους» συνιστοῦν ἔγκλημα κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητας).
Συνέχεια