Λείπω μέρες από το μέτωπο, άφησα (για πόσο; όσο) τη μάχη. Συνέβη κάτι που έκανε να σταματήσουν τα πάντα γύρω μου. Όχι μόνο ο χρόνος. Έπαψε η γης να γυρνά. 
Μετά την υπερ-προσπάθεια που κάναμε, τις ώρες που καταναλώσαμε, τις υποχρεώσεις που αφήσαμε, την κούραση, το ξύλο, τις συλλήψεις, τα χημικά, το άδικον του πράγματος (αυτοί συνεχίζουν ακάθεκτοι να ρημάζουν τη χώρα), το ότι τελικά μάς ανάγκασαν να αφήσουμε το τερέν.. ήρθε το τελειωτικό χτύπημα. Πάθαμε ό,τι ακριβώς απευχόμασταν. Αυτό που, με τον αγώνα μας, προσπαθούσαμε να αποτρέψουμε.. 
Η συναγωνίστριά μου η Μάρω (η μία εκ των τριών του Συντάγματος), έχασε τον άντρα της. 
Ο άντρας της αυτοκτόνησε. Για οικονομικούς λόγους.  Συνέχεια →