Καλημέρα…
Μία νέα ἡμέρα…
Καλημέρα σὲ ὅλον τὸν κόσμο…
Ὁ ἥλιος ξεπρόβαλε…
Καλημέρα… σὲ ὅλον τὸν πλανήτη…
Κι ἐγὼ ξεκινῶ πάλι ἀπὸ τὴν ἀρχή…
Καλημέρα μας… Καλημέρα μας…
Πόσο μεγάλη ἀνάγκη εἶναι ἀλήθεια τό νά μποροῦμε νά ξυπνᾶμε τό πρωΐ μέ χαμόγελο;
Πόσο σημαντικό εἶναι γιά ἐμᾶς,ἀλλά καί γιά τούς γύρω μας, τό νά μποροῦμε ἐμεῖς νά αἰσθανόμαστε καλά μέ τόν ἑαυτόν μας;
Πόσο σημαντικό εἶναι νά ἀντικρύζουμε κάθε αὐγή μέ αἰσιοδοξία καί μέ βεβαιότητα πώς θά τά καταφέρουμε καλλίτερα ἀπό κάθε ἄλλην φορά; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: χαμογελᾶμε
Ποιός εἶπε πώς πρέπει μόνον νά χαμογελᾶμε;
Πολλοὶ ἄνθρωποί μου λένε ὅτι ὅταν ξεκινάει αὐτὸς ὁ μῆνας τοὺς πιάνει θλίψη καὶ στέκονται μὲ μιὰν ἀμήχανη μελαγχολία μπροστὰ σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ ἑορταστικὸ κλίμα, χωρὶς νὰ μποροῦν να καταλάβουν γιατί.
Αὐτὲς οἱ ἡμέρες ἔχουν ἔνα ὑπερφυσικὸ φῶς καὶ μιὰν γοητεία. Τὸ παιδὶ μέσα μας ξυπνάει καὶ μαζί του ξυπνάνε καὶ οἱ ἀναμνήσεις τῶν παιδικῶν μας χρόνων, εἰκόνες μιᾶς προστατευμένης καθημερινότητας κάτω ἀπὸ τὴν σκέπη τῶν γονιῶν μας, ποὺ ἴσως νὰ μὴν ὑπάρχουν πιά, ξυπνάνε μυρωδιές, ἀνεκπλήρωτα ὄνειρα, προσδοκίες εἰκόνες καλὲς καὶ κακὲς …
Ὅλη αὐτὴ ἡ ἐνέργεια μᾶς κάνει νὰ εἴμαστε εὐαίσθητοι συγκινησιακά… Συνέχεια
Ἐκατομμύρια, δισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια, τετράκις ἑκατομμύρια…
Τόσα ποὺ χάσαμε τὸν λογαριασμό…
Οὔτε νὰ ζαλιστοῦμε προλαβαίνουμε, μὲ τόσα λεφτά, διότι τὸν ὄγκο καὶ τὴν ἀξία τῶν χρημάτων αὐτῶν ἀδυνατοῦμε νὰ τὰ συνειδητοποιήσουμε…
Κι ἐφ΄ ὅσον ἀδυνατοῦμε νὰ τὰ συνειδητοποιήσουμε, τὸ μόνον ποὺ κάνουμε, ἀκούγοντας νὰ συζητοῦν κάποιοι γιὰ τέτοια ποσά, εἶναι νὰ παραμένουμε σιωπηλοὶ καὶ μὲ πολλὲς πολλὲς ἐλπίδες, κρεμασμένες ἐπάνω τους… Ἐλπίδες γιὰ διάσωσιν ἀναπτερωμένες…
Ὅμως πάντα δῆλα δή… Συνέχεια
Πανικὸς στὴν Χαλκιδική! Πανικὸς καὶ στὴν κυβέρνησι!!!
Ποῦ πᾶμε ὡς ἔθνος;;; Γέρνουμε …μονόπαντα, χωρὶς τὸ ἕνα …ἄκρο!
Πανικὸς στὴ Β. Χαλκιδική.
Καὶ οἱ 14, αἱμοσταγεῖς δολοφόνοι, κυκλοφοροὺν πλέον …ἐλεύθεροι!
Οἱ καμπάνες στὰ χωριά, κτυποὺν πένθιμα. Συνέχεια
Τὸ 84% τῶν μὴ καπνιστῶν πεθαίνουν ἀπὸ ἀσθένειες σχετικὲς μὲ τὸ κάπνισμα.
Νά σᾶς κάνω μία πίπα κύριε;
Προσοχή: Τὸ κείμενό που ἀκολουθεῖ εἶναι αὐστηρῶς (ἐπαναλαμβάνω ΑΥΣΤΗΡΩΣ) ἀκατάλληλο για ἀνηλίκους
(Θεατρικὸ μονόπρακτο δρόμου)
ΠΡΟΣΩΠΑ: Ἠλίας
Ὁδηγοὶ 1, 2, 3, 4, 5, 6
Γυναῖκα
(Τὸ φανάρι σὲ ἕνα μεγάλο ἀστικὸ δρόμο. Ἀπὸ κάτω τοῦ δεν περιμένει κάποιος κουτσὸς Πακιστανὸς ἢ Ἀφγανὸς ἢ Οὐρουγουανὸς οὔτε κάποιος ἀθίγγανος, ἀλλὰ ἔνας «κανονικός» ἄνθρωπος. Ὁ Ἠλίας, λευκός, ἀρτιμελής, Ἕλληνας, φρεσκοξυρισμένος καὶ μὲ καθαρὰ ῥούχα. Μόλις ἀνάβει τὸ κόκκινο πλησιάζει τὸ πρῶτο αὐτοκίνητο. Ἀνοίγει τὴν πόρτα τοῦ ὁδηγοῦ καὶ σκύβει πρὸς τὸν καβάλο τοῦ.)
ΗΛΙΑΣ: Νά σᾶς κάνω μιά πίπα, κύριε; Συνέχεια
