Τό νέο ἀναγνωστικό τοῦ 2011
Α, ρέ Διαμαντοπούλου, τί μοῦ θύμησες…..
ἀπό τόν γκρινιαρόγατο
Συγγνώμη ζητᾶ ἡ ὑπουργὸς ἀ-Παιδείας γιὰ τὴν κατάντια ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τῶν δικῶν της (μὴ) ἔργων!! Ἀλλά….. Εἶναι πράγματι ἔτσι;
Συγγνώμη Διαμαντοπούλου για το ζήτημα των βιβλίων
Συγγνώμη από μαθητές και γονείς για το αλαλούμ που επικρατεί με την εκτύπωση των σχολικών βιβλίων ζήτησε, μιλώντας στον ΒΗΜΑ 99,5, η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου. Η κ. Διαμαντοπούλου πάντως επέρριψε ευθύνες στο Ελεγκτικό Συνέδριο και προανήγγειλε έρευνα για την υπόθεση που είχε ως αποτέλεσμα αντί βιβλίων, οι μαθητές να παραλάβουν φωτοτυπίες και DVD.
Τελικῶς, τά βιβλία δέν θά εἶναι ἕτοιμα – σιγά πού δέν τό εἴχαμε καταλάβει – στίς 12 Σεπτεμβρίου καί κανείς δέν ξέρει – ὅπως εἴχαμε γράψει στό Φιλονόη καί φίλοι, προχθές – πότε θά εἶναι ἕτοιμα. Ἡ ὑπουργός ἀΠαιδείας καί διά βίου παραπληροφορήσεως βρῆκε τήν λύσι.
Ἄντε καλέ. Πῶς δέν τό εἴχαμε σκεφτεῖ; Αὐτή ἡ Διαμαντοπούλου εἶναι γάτα. Λόγω τοῦ γνωστοῦ προβλήματος, λοιπόν, τοῦ σκανδάλου τῶν 10.500.000 εὐρώ γιά τό χαρτί τῶν βιβλίων – γιά τό ὁποῖον θά «βγῆ λάδι»,νά μοῦ τό θυμηθεῖτε, ἄλλοι θά τήν πληρώσουν – ἀπεφἀσισε νά διανείμῃ τά σχολικά βιβλία σέ ψηφιακή μορφή. Οἱ δάσκαλοι θά τά κατεβάζουν ἀπό τό διαδίκτυο. Ἐπίσης, θά ἀποσταλοῦν καί DVD! Πάλι ἐμεῖς θά πληρώσουμε, δηλαδή. Δέν μᾶς τό ἔλεγαν ἀπό τήν ἀρχή, νά ἀγοράσουμε ἕνα ἐπαγγελματικό, ἐκτυπωτικό μηχάνημα καί μερικά πακέτα Α4 νά κάνουμε τήν δουλειά μας; Ὑπέρβολές θά μοῦ πεῖτε. Ἄς κάνουμε κι ἀλλοιῶς.. Συνέχεια
Διάβασα τὸ παρακάτω κείμενον καὶ μὲ ξανάπιασε τὸ «περίεργο» μου… Πρὶν φθάσουμε στὶς δικές μου σκέψεις, πᾶρτε μίαν ἰδέα γιὰ ὅσα σκέπτονται οἱ συνάνθρωποί μας. (Τὰ ὁποῖα θεωρῶ ἰδιαιτέρως σημαντικά!)
Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για το πολίτευμά μας, την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ακούμε να σχολιάζεται άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο καυστικά η αποτυχία της, να αμφισβητείται ο χαρακτηρισμός της ως δημοκρατία, ενώ παράλληλα εκφράζεται και από πολλούς το αίτημα για άμεση δημοκρατία. Τί είναι όμως η άμεση δημοκρατία; Είναι το να συναποφασίζουμε όλοι μαζί για όλα. Ας δούμε τώρα για ποιό λόγο αυτό ούτε γίνεται, ούτε χρειάζεται να γίνει.
Κατὰ πῶς φαίνεται, μᾶλλον… Δὲν ξέρω τί συνέβῃ, ἀλλὰ ἡ Ἀννούλα ἀπεφάσισε μᾶλλον νὰ τὴν πληρώσῃ τὴν «λυπητερή»! Ἴσως οἱ δικές μας φωνές, ἴσως οἱ κραυγὲς τῶν Βορειοηπειρωτῶν, ἴσως γιατὶ εἶναι ἁπλῶς θέμα τακτικῆς… (Κτυπᾶμε σὲ δέκα, ὑποχωροῦμε στὸ ἕνα καὶ δείχνουμε καλὴ θέλησι… Τὸ δέκατο δὲν τὸ ξεχνᾶμε.. Τὴν ἐπομένη φορά..) Συνέχεια