Θὰ ἔπρεπε, λόγῳ τῆς παρελθούσης ἡμερομηνίας, νὰ ἀφήσω αὐτὸ τὸ κείμενον νὰ …παρέλθῃ.
Ὅμως ἀφ’ ἑνὸς οἱ δικοί μου προβληματισμοί, ἀφ΄ ἑτέρου ἡ συζήτησις μὲ κάποιους φίλους, τὶς τελευταῖες ἡμέρες, μὲ ὁδηγοῦν στὸ νὰ τὸ δημοσιεύσω.
Ὥς κύριον σχόλιον λοιπὸν θὰ θέσω τὸ κείμενον τοῦ Ἀριστάρχου:
ποὺ σαφῶς ἐνόχλησε κάποιους φίλους κι ἀναγνῶστες.
Συμφωνῶ μὲ τὸν Ἀρίσταρχο καὶ γιὰ τὴν παράνοια ποὺ κρύβει ἡ λέξις ὀρθοδοξία.
Συνέχεια
Πρὶν πολλὰ χρόνια, μοῦ εἶχαν πεῖ ὅτι ἡ Δημοκρατία εἶναι πολὺ καλὸ πρᾶγμα καὶ πὼς βάσει αὐτῆς, ἀποφασίζει ὁ λαὸς ποιόν θέλει νὰ τὸν κυβερνήσῃ καὶ ὅτι ὁ καθένας εἶναι ἐλεύθερος ν’ ἀποφασίζῃ γιὰ τὸ τί θὰ ψηφίσῃ. Καθὼς μεγάλωνα ὅμως, κάθε φορά ποὺ εἴχαμε ἐκλογὲς θυμᾶμαι στὰ δελτία εἰδήσεων νὰ μιλοῦν γιὰ ἐπεισόδια μεταξὺ ὀπαδῶν τῶν κομμάτων. Θυμᾶμαι πὼς εἴχαμε νεκροὺς καὶ τραυματίες. Γαλάζιες, πράσινες καὶ κόκκινες σημαιοῦλες ἀνεβοκατέβαιναν σὲ κεφάλια παραμονὲς κι ἀνήμερα ἐκλογῶν. Πολλὲς φορές, συνοδεύονταν κι ἀπὸ Γνωστῆς Ταὐτότητος Ἱπτάμενα Ἀντικείμενα, ὅπως καρέκλες, τραπέζια, τασάκια, μαχαίρια, σφαῖρες… Ἀναρωτιόμουν τελικά, γιὰ ποιάν ἐλευθερία μιλοῦσαν ὅταν ὁ καθένας προσπαθοῦσε νὰ ἐπιβάλῃ τὸ κόμμα του μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο… Συνέχεια
Νομίζω πὼς σὲ αὐτὴν τὴν χώρα κάποιοι ἔχουν μπερδέψῃ τὴν βούρτσα μὲ τὴν π@@@@α.
Καὶ τὸ ἐννοῶ.
Ὁ λόγος σήμερα γιὰ τὸν Κώστα Χαρδαβέλλα καὶ τὸ ἐν ἐξ ἄλλῳ κείμενον του, μὲ τὸ ὁποῖον οὔτε λίγο οὔτε πολύ, λυπᾶται γιὰ τὴν «συνεργασία» ΑΝ.ΕΛ. καὶ Χρυσῆς Αὐγῆς, μὲ στόχο τὴν παραπομπὴ τῶν Παπαδημ(ί)ου-GAPάτου στὴν δικαιοσύνη.
Ἄν τὶ νὰ λυπᾶται γιὰ τὴν ἀπουσία τῆς συμμετοχῆς τοῦ τΣΥΡΙΖΑ, τοῦ ΚΚΕ καὶ τῶν λοιπῶν βο(υ)λευτῶν στὴν συγκεκριμένη κίνησι, βρῆκε νὰ λυπηθῇ, (λέμε τώρα…!!!) γιὰ τὴν συνεργασία τῶν παραπάνω. (Πολὺ λυπήθηκε… Τοῦ κόπηκε μάλιστα ἡ ὄρεξις κι ἔχει νὰ φάῃ ἀπὸ πρὸ χθές… Δέν τόν εἴδατε πού κλαίει κι ὀδύρεται;)
Ο νέος χρόνος έρχεται όποτε αποφασίσεις εσύ να αλλάξεις κι όχι όταν ανάψουν τα λαμπάκια στην πλατεία Συντάγματος…
Κάθε ημέρα είναι η αρχή της υπόλοιπης ζωής σου και αν περιμένεις να αλλάξουν τα πράγματα μόνο και μόνο επειδή κάποιοι όρισαν την αλλαγή του “χρόνου” την συγκεκριμένη ημέρα, τότε ρώτα καλλίτερα τον ήλιο αν σταματά ποτέ να ανατέλλει…
Την ημέρα που θα ξυπνήσεις και δεν δεις τον ήλιο, τότε το συζητάμε αν πρόκειται αλλάξει η ζωή σου από μόνη της…
Συνέχεια
Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 4 του νόμου 3023/2002 η οικονομική ενίσχυση που αναμένεται να λάβουν τα κόμματα δίδεται για “…ερευνητικούς και επιμορφωτικούς σκοπούς.” Βεβαίως τα κόμματα επί έτη την χρησιμοποιούν για αλλότριους σκοπούς, όπως για παράδειγμα να καταβάλλουν το δώρο των Χριστουγέννων στους υπαλλήλους τους. (Όσοι ιδιώτες επιχειρηματίες δεν τα κατέβαλαν απειλούνταν με φυλάκιση…)
Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος