Τὰ ἄγρια μωρά.

Το σχόλιό μου, στο εξαιρετικότατο κατ’ εμέ κείμενο του Ναπολέωντος Λιναρδάτου που θα διαβάσετε πιο κάτω με τίτλο « ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΜΩΡΑ»,προέρχεται από απόσπασμα άρθρου του Georgio Almirante «η Ισπανική φάλαγγα και φασισμός» που αλίευσα στο προφίλ του φίλου Εχετλαίου Θαργηλίωνος..

 Σεμέλη

Συνέχεια

Σενάρια παγκοσμίου πολέμου;

Ὅταν εἶδα τὸ παρακάτω ταινιάκι χαμογέλασα.
Ὄχι διότι δὲν ἐμπεριέχει κάποιες ἀλήθειες, ἀλλὰ διότι δὲν ἔχει νόημα, νὰ προλογίζουμε αὐτὸν τὸν πόλεμο.

Κατ’ ἀρχὰς νὰ ξεκαθαρίσω κάτι.
Οἱ πιθανότητες νὰ συμβοῦν τὰ γεγονότα ὅπως περιγράφονται στὸ παρακάτω ταινιάκι εἶναι πάρα πολλές. Ἴσως ὄχι σὲ ὅλες τὶς λεπτομέρειές του, ἀλλὰ σίγουρα πάρα πολλές.
Ὄχι διότι ὁ πλανήτης παλάβωσε, ἀλλὰ διότι τὸν πλανήτη τὸν κυβερνοῦν, ἐπιφανειακῶς τοὐλάχιστον, παρανοϊκοί.
Σαφῶς καὶ θέλουν τὸν ἀποπληθυσμό μας. Σαφῶς καὶ τὸ ἐπιδιώκουν μὲ ὅλα τὰ μέσα, εἶτε μὲ τὴν ἐξάπλωσιν Συνέχεια

Τά λάθη δροῦν προσθετικά ἤ πολλαπλασιαστικά;

Αὐτὸ ποὺ γνώριζα γιὰ τὰ μαθηματικὰ προβλήματα ἦταν πὼς ὅταν ξεκινήσῃς τὴν λύσι μίας ἀσκήσεως μὲ λάθος βάσεις, ὅποιαν διαδρομὴ κι ἐὰν ἀκολουθήσῃς, σὲ λᾶθος θὰ καταλήξῃς.
Ἐὰν γιὰ παράδειγμα ἔχω ἐμπρός μου μίαν οἰκοδομή, τῆς ὁποίας τὰ θεμέλια εἶναι στραβοστημένα, ἀλλὰ ἔχουν ἀρχίσῃ ἤδη οἱ ἐργασίες γιὰ τὸν πρῶτο, ἤ ἀκόμη καὶ γιὰ τὸν δεύτερο ὄροφο, ὅσες πατέντες κι ἐὰν κάνω, τὰ θεμέλια εἶναι στραβὰ καὶ ἡ οἰκοδομὴ θὰ πέσῃ σίγουρα.
Δὲν ἴσιώνουν τὰ λάθη. Δὲν γίνεται νὰ ἰσιώσουν. Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ διορθώσουμε ἕνα λᾶθος κι ὄχι νὰ τὸ μεταφέρουμε, προσθέτοντάς του οὐσιαστικῶς ἐπὶ πλέον λάθη, ὀφείλουμε νὰ τὰ ἀναγνωρίσουμε, νὰ ἐπιστρέψουμε στὸ σημεῖον ποὺ ἔγινε τὸ λᾶθος καὶ νὰ τὸ πιάσουμε ὅλο ἀπὸ τὴν ἀρχή.

Ἔχουμε λοιπὸν σήμερα φθάσῃ στὸ σημεῖον νὰ συζητᾶμε γιὰ λάθη ἐπὶ λαθῶν, ὦ λάθη, γιὰ τὰ ὁποῖα ὅσοι εὐθύνονται συμπεριφέρονται μὲ ἕναν ἀπόλυτον ὠχαδελφισμό… Σὰν νὰ μὴν συνέβησαν.
Συνέχεια

Ἐσκεμμένη ἡ ἐξάπλωσις τοῦ καρκίνου μέσῳ τῶν ἐμβολίων;

Ἐσκεμμένη;
Μπᾶ…
Μᾶλλον δὲν ἔχουμε καταλάβει καλῶς…
Τίποτα δὲν εἶναι ἀθῶον πλέον..
Ἡ τροφή μας, τὸ νερό μας, ὁ ἀέρας μας… Τὰ πάντα εἶναι τόσο πολὺ δηλητηριασμένα, ποὺ τελικῶς ἀπὸ κάθε πλευρὰ βαλόμεθα στὸν τομέα τῆς ὑγείας μας.
Δῆλα δή ὁδηγούμεθα στόν ἀποπληθυσμό μας;
Ναί, κατὰ πῶς τὰ ἔχουν σχεδιάσει, στόχος τους εἶναι ἡ ἀπομείωσις τῶν πληθυσμῶν, παγκοσμίως καὶ φυσικὰ ἡ ἐξάρτησις τῶν ὅσων θὰ ἐπιβιώσουν ἀπὸ φαρμακευτικὲς ἀγωγὲς τέτοιες, ποὺ τελικῶς θὰ τοὺς ἐξουθενώνουν οἰκονομικῶς!!! Καὶ καταλήστευσις δῆλα δή…. Συνέχεια

Ἕνας ἔνοχος καὶ δεκατέσσερεις (ἐπιβεβαιωμένοι) ἠλίθιοι!

Ἡ συζήτησις μὲ τὸν Χρυσόστομο πρὸ μερικῶν ἡμερῶν  μᾶς ὁδήγησε σὲ μίαν πάρα πολὺ μεγάλη διαπίστωσιν!!!
Στὴν βο(υ)λή, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς «κατὰ βούλησιν» ψηφοφόρους, ποὺ πηγαινοέρχονταν ἀνάμεσα σὲ τέσσερις κάλπες, ὑπῆρχαν καὶ τέσσερις τύποι ποὺ δὲν ἐψήφισαν γιὰ αὐτὰ ποὺ τοὺς ἀφοροῦσαν. Οἱ Παπακωνσταντίνου, Μπένυ, GAP καὶ Παπαδῆμος. (Ἰδίως ὁ τελευταῖος δὲν ἐψήφισε γενικῶς!!!)
Σὲ μίαν ψηφοφορία ὅμως ποὺ δὲν ἔχει σταυρούς, δὲν ἔχει περιθώρια ἐμφανίσεως ἀκύρων ψηφοδελτίων.
(Ἐξαιροῦνται μόνον τὰ ψηφοδέλτια ποὺ πιθανὸν νὰ προέρχονται ἀπὸ κάποιες κυρίες, οἱ ὁποῖες ἴσως νὰ νόμιζαν  πὼς οἱ φάκελλοι χρειάζονται τὸ σάλιο τους γιὰ νὰ κλείσουν, ἤ τὸ ἀποτύπωμα τῶν χειλιῶν τους, γιὰ νὰ δείξουν τὴν …ἀφοσίωσίν τους στὸ πρόσωπο τῆς προτιμήσεώς τους!!!)

Ἂς σοβαρευθῶ καλλίτερα ὅμως.
Συνέχεια

Ἡ χρήσις τῆς ἀφίσσας…

Ἡ ἐμπιστοσύνη στὴν πολιτικὴ ἡγεσία ποὺ ξεπερνᾶ τὸ φυσιολογικὸ ἐπίπεδο, εἶναι σημαντικὸ στοιχεῖο γιὰ τὴν κατανόηση τῆς ἐξάπλωσης τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, καὶ ἀναμφίβολα τὸ πιὸ σημαντικὸ θέμα τῆς ναζιστικῆς προπαγάνδας. Οἱ Ναζὶ ἐνσωμάτωσαν στὶς ἰδέες τους τὴν ἒννοια τῆς Führerprinzip («ἡ ἀρχὴ τῆς ἡγεσίας», Führer: ἡγέτης), καὶ ὁ Χίτλερ ἐμφανίζεται στὶς ἀφίσες νὰ καθοδηγῇ τὸ πεπρωμένο τοῦ ἒθνους. Στὸ κείμενο διαβάζουμε: «Ἓνας λαός, ἓνα ἒθνος, ἓνας ἡγέτης»

Ἒχουμε πλέον συνειδητοποιήσει ὃτι τὰ λεγόμενα τῶν πολιτικῶν προσώπων σπάνια ἀνταποκρίνονται στὴν πραγματικότητα. Ἒμεῖς πιστεύαμε ὃτι ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ κάποιος δηλώνει κάτι δημόσια, δεσμεύεται γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ λόγου του μέσῳ τῆς προσωπικῆς του τιμῆς… Καὶ συνειδητοποιοῦμε ὃτι ἡ μόνη τιμὴ ποὺ ὑπάρχει στὸ μυαλό τους εἶναι ἡ χρηματική.Ἀλλὰ ἂς ἐπιστρέψουμε στὸ θέμα μας· «Λεφτὰ Ὑπάρχουν!». Ἡ φράση ποὺ πλάνεψε τὸν Ἑλληνικὸ Λαό. Ἡ ὑπόσχεση παροχῆς, ἡ ὑπόσχεση τοῦ τελειωμοῦ τῶν βασάνων, ἡ ὑπόσχεση ὃτι ὃλα εἶναι ἓνα κακὸ ὂνειρο ποὺ θὰ τὸ διώξει τὸ ξημέρωμα… Τὸ ἒχω ἀναφἐρει ξανά! Ἡ μνήμη ἑνὸς Λαοῦ δὲν πρέπει νὰ εἶναι κοντόπνοη· πρέπει νὰ ἀναχαράζῃ, νὰ ψηλαφίζῃ, νὰ ἐρευνᾷ τὶς πτυχὲς τῆς Ἱστορίας!

Συνέχεια