Γιὰ τὸ ζήτημα τῶν ἀεροψεκασμῶν ἔχουμε γράψει ἢδη ἀρκετὲς φορές. Γιὰ τὰ σωματίδια ποὺ περιέχονται στὶς ῥίψεις τους ἐπίσης. Γιὰ τὶς ἐταιρεῖες ποὺ συμπράττουν ἐπίσης.
Ἀλλὰ τὶς τελευταῖες ἑβδομᾶδες, ἰδίως ἀπὸ τότε ποὺ ξεκίνησαν οἱ συλλογικὲς δράσεις πολιτῶν, τὸ ἔχουν παρακάνει. Ἀκόμη καὶ τὰ παιδιὰ πλέον ἀναγνωρίζουν τὶς γραμμὲς τῶν ἀεροπλάνων. Ἔχει καταντήσει ἀνέκδοτο. Ἐὰν μίαν ἡμέρα δὲν μᾶς ψεκάσουν ἀναρωτιόμαστε γιὰ τὴν ὑγεία τους.
Τὸ χειρότερον βέβαια εἶναι οἱ ἄλλου τύπου ἐπιπτώσεις κι ἐπιπλοκὲς ποὺ δημιουργοῦνται. Σαφῶς καὶ ἡ ὑγεία μας ἐπιβαρύνεται ἀπὸ τοὺς ἀεροψεκασμούς.
Ἀλλὰ εἶναι μόνον αὐτό; Ὑπάρχει κάτι ποὺ νὰ ἐπεμβαίνῃ στὴν φύσι δίχως νὰ δημιουργῇ ἁλυσιδωτές ἀντιδράσεις σὲ κάθε τομέα; Ὑπάρχει κάτι ποὺ νὰ μένῃ ἀνεπηρέαστον ἀπό αὐτοῦ τοῦ εἴδους τίς παρεμβάσεις;
